<nr>1</nr>Onderzoek van de zaak

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de eenvoudige kasopstelling op pagina 15 van het dossier als uitgangspunt dient te gelden voor de berekening van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden geschat, te weten: 53.504 euro doch met uitzondering van de aangetroffen 17.656 euro. Dat bedrag dient in mindering te worden gebracht, omdat dit bedrag volgens de officier van justitie niet aan [verdachte] toebehoort. 3.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft onder verwijzing naar de standpunten in de strafzaak primair de niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie in de vordering bepleit (wegens bepleite vrijspraak) en subsidiair het standpunt ingenomen dat het wederrechtelijk verkregen voordeel maximaal 16.000 euro is. 3.3 Het oordeel van de rechtbank 3.3.1 Inleiding Bij voormeld vonnis d.d. 1 december 2021 is [verdachte] veroordeeld wegens witwassen van 15.850 euro op 1 september 2017 (feit 2) en witwassen (van in totaal 30.848,59 euro) in de periode van 1 januari 2015 tot en met 1 september 2017 (feiten 3 en 4 als voortgezette handeling). Deze feiten worden naar de wettelijke omschrijving bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie. Op grond van het derde lid van artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht kan aan degene die is veroordeeld wegens een misdrijf dat naar de wettelijke omschrijving wordt bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie, de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, indien aannemelijk is dat dat misdrijf of andere strafbare feiten op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Het Openbaar Ministerie heeft de vordering ex artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht aanhangig gemaakt binnen de daarvoor gestelde termijn. 3.3.2 Het bewijs en de overwegingen van de rechtbank De rechtbank verwijst naar de gebruikte bewijsmiddelen en -overwegingen bij het vonnis van deze rechtbank van 1 december 2021 in de onderliggende strafzaak. Die bewijsmiddelen houden - kort gezegd - een analyse in van de contante geldstromen van [verdachte] in de onderzoeksperiode 1 januari 2015 tot en met 1 september 2017. Op grond daarvan heeft de rechtbank in de strafzaak een kasopstelling gemaakt waaruit bleek dat [verdachte] in die periode 46.698,69 euro méér in kas heeft gehad dan zij contant beschikbaar zou hebben gehad volgens de herleidbare contante geldstroom. Die kasopstelling heeft uiteindelijk geleid tot de bewezenverklaring van witwassen. De rechtbank is van oordeel dat het door middel van de kasopstelling berekende bedrag dat het voorwerp van het witwassen door [verdachte] vormt, kan worden aangemerkt als het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel voor [verdachte] . Het kan namelijk niet anders dan dat het witgewassen bedrag haar daadwerkelijk geheel tot voordeel heeft gestrekt. Er is immers sprake van het voorhanden hebben en omzetten van uit misdrijf afkomstige geldbedragen. Ruim 15.000 euro had zij nog ter beschikking en van die overige ruim 30.000 euro heeft [verdachte] onder meer een auto gekocht en gebruikt voor kosten van levensonderhoud. Gelet daarop kan naar het oordeel van de rechtbank het door [verdachte] witgewassen bedrag worden gelijkgesteld met het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel. Anders dan de officier van justitie neemt de rechtbank het bedrag dat contant is aangetroffen in de woonwagen van [verdachte] wel mee in de voordeelsberekening. Er zijn immers geen concrete aanwijzingen dat dit bedrag aan een ander dan verdachte is toe te rekenen 3.3.3 De schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel Het voorgaande leidt ertoe dat de rechtbank het wederrechtelijk verkregen voordeel schat op een bedrag van 46.698,69 euro. 3.3.4 De op te leggen betalingsverplichting Nu de rechtbank in haar vonnis in de onderliggende strafzaak heeft beslist tot verbeurdverklaring van de aangetroffen 15.850 euro, zal de rechtbank dat bedrag in mindering brengen bij de op te leggen betalingsverplichting. Met die verbeurdverklaring is immer al een deel van het wederrechtelijk verkregen voordeel ontnomen. De rechtbank zal aan [verdachte] dus de verplichting opleggen tot betaling van (46.698,69 – 15.850 =) 30.848,59 euro aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Nu de rechtbank al in de strafzaak strafvermindering heeft toegepast op grond van overschrijding van de redelijke termijn, volstaat de rechtbank in deze ontnemingsprocedure met het oordeel dat de geconstateerde verdragsschending voldoende is gecompenseerd met de enkele vaststelling dat inbreuk is gemaakt op art. 6, eerste lid, EVRM.