<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. Eisende partij vordert – samengevat - veroordeling van gedaagde partij tot betaling van een bedrag van € 204,25, te vermeerderen met rente en kosten. 2.2. Ter onderbouwing van haar vordering voert eisende partij (samengevat) het volgende aan. Eisende partij heeft op grond van een met gedaagde partij gesloten zorgverzekeringsovereenkomst bedragen bij gedaagde partij in rekening gebracht. De totale achterstand bedraagt volgens eisende partij € 153,83. Daarnaast is gedaagde partij aan haar de wettelijke rente verschuldigd. Eisende partij berekent de wettelijke rente tot 22 september 2020 op € 2,02. Voorts stelt zij dat gedaagde partij aan haar een vergoeding van € 48,40 voor buitengerechtelijke kosten inclusief btw verschuldigd is. 2.3. Gedaagde partij heeft, na verkregen uitstel niet meer geantwoord. 2.4. Op grond van artikel 111 lid 2 onder d Rv dient de dagvaarding de eis en de gronden daarvan te vermelden en op grond van artikel 21 Rv dient eisende partij de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. 2.5. De kantonrechter is van oordeel dat de dagvaarding aan de voormelde vereisten voldoet. 2.6. Gedaagde partij is een consument, althans wordt vermoed een consument te zijn. Op grond van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dient de rechter de beschermende bepalingen van het Europees consumentenrecht ook toe te passen als daar niet om gevraagd is (‘ambtshalve toepassing’). 2.7. De kantonrechter is van oordeel dat in deze zaak geen beschermende bepalingen van het Europees consumentenrecht zijn geschonden. 2.8. De kantonrechter constateert dat in de gevorderde hoofdsom een bedrag van € 1,50 aan acceptgirokosten is verdisconteerd. Nu eisende partij niet heeft aangegeven op grond waarvan zij deze kosten vordert, zal dit gedeelte van de vordering wegens het ontbreken van een grondslag worden afgewezen. 2.9. De vordering ten aanzien van de resterende hoofdsom groot € 152,33 staat als niet weersproken tussen partijen vast en behoort als onvoldoende betwist te worden toegewezen. 2.10. Nu eisende partij niet voldoende specifiek heeft gesteld met ingang vanaf welke data gedaagde partij met de betaling van de aan de hoofdsom onderliggende facturen in verzuim is, zal de wettelijke rente over de resterende hoofdsom worden toegewezen vanaf de dag van dagvaarding. Door de daad van dagvaarding is in elk geval verzuim ingetreden. 2.11. Eisende partij maakt aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is nu het verzuim op/na 1 juli 2012 is ingetreden. Alvorens aanspraak bestaat op vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten, moet kunnen worden vastgesteld dat en met ingang van welke data gedaagde partij in verzuim is. Nu eisende partij echter heeft nagelaten te stellen vanaf welke data gedaagde partij in verzuim is, kunnen de buitengerechtelijke incassokosten niet worden toegewezen. 2.12. Gedaagde partij zal worden veroordeeld in de kosten van de procedure. De kosten aan de zijde van eisende partij worden begroot op: dagvaarding € 105,09 griffierecht € 124,00 salaris gemachtigde € 36,00 totaal € 265,09