<nr>1</nr>Onderzoek van de zaak

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1 Het standpunt van de officier van justitie Op de zitting van 21 januari 2016 heeft de officier van justitie de vordering gewijzigd in die zin dat zij nu uitgaat van een productieperiode van januari 2014 tot en met juni 2014 met 200 moederplanten en een productieperiode van juli 2014 tot en met 19 november 2014 met 245 moederplanten. Voorts houdt zij rekening met de kosten voor de moederplanten en de variabele kosten, alsmede met de afschrijvingskosten. De officier van justitie schat het wederrechtelijk verkregen voordeel thans op een bedrag van 82.150 euro. De officier van justitie heeft aangevoerd dat dit bedrag ook past bij de middels een kasopstelling berekende onverklaarbare uitgaven in die periode. 3.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft betoogd dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel uitgegaan dient te worden van de verklaring van veroordeelde. [verdachte] heeft verklaard dat hij de opbrengsten moest delen met de financier van de hennepstekkerij. [verdachte] hield zelf – na aftrek van alle kosten – 80 cent per stekje over. Hij verklaart in de betreffende periode in totaal 45.000 euro te hebben verdiend. Hoewel de door de officier van justitie berekende bruto-opbrengt lijkt te kloppen, dient niet alleen rekening te worden gehouden met de variabele kosten en de afschrijvingskosten, maar moeten ook de loonkosten van 18.900 euro worden meegenomen. Bovendien heeft verdachte slechts de helft van de opbrengst ontvangen, omdat hij deze, zoals gezegd, moest delen. 3.3 Het oordeel van de rechtbank 3.3.1 Inleiding Bij voormeld vonnis d.d. 4 februari 2015 is [verdachte] veroordeeld voor medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd in de periode van 1 januari 2014 tot en met 19 november 2014. De officier van justitie heeft de vordering ex artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht aanhangig gemaakt binnen de daarvoor gestelde termijn. Ingevolge het bepaalde in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht moet worden onderzocht of, en zo ja in hoeverre, [verdachte] voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van de feiten waarvoor de veroordeling heeft plaatsgevonden. 3.3.2 Het bewijs

[verdachte] heeft bij de politie en ter zitting van 21 januari 2016 een bekennende verklaring afgelegd. [verdachte] heeft hierbij verklaard dat hij in totaal 45.000 euro heeft verdiend met de verkoop van de hennepstekken. Op grond van vorenstaande bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat [verdachte] voordeel heeft verkregen uit de baten van de strafbare feiten waarvoor de veroordeling heeft plaatsgevonden. 3.3.3 De schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel De rechtbank zal het bedrag, waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat, vaststellen op 45.000 euro. Hiertoe overweegt zij het volgende. De rechtbank gaat bij haar schatting uit van de verklaring van [verdachte] dat hij met de hennepstekkerij 45.000 euro heeft verdiend. Dit bedrag betreft volgens [verdachte] zijn aandeel in de opbrengst van de verkoop van de hennepstekken na aftrek van alle kosten. Anders dan de officier van justitie, acht de rechtbank deze verklaring van [verdachte] aannemelijk en geloofwaardig en ziet zij in het dossier ook overigens onvoldoende aanwijzingen op grond waarvan deze verklaring kan worden weerlegd. Het door de officier van justitie voorgestelde uitgavenpatroon is daartoe evenmin voldoende. Hiermee kan niet worden vastgesteld dat deze uitgaven enkel zijn gedaan uit de inkomsten van de hennepstekkerij, maar bovendien is deze berekening slechts gebaseerd op de verklaring van [verdachte] en ontbreekt enige onderbouwing met stukken. 3.3.4 De op te leggen betalingsverplichting De rechtbank zal aan [verdachte] de verplichting opleggen tot betaling van 45.000 euro aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.