Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank Waar gaat deze zaak over? 3. Eiser volgt een opleiding tot beveiliger via Amsterdam Training Point. In het kader van deze opleiding loopt hij stage bij [naam bedrijf] B.V. Voor deze stage doet hij voornamelijk werkzaamheden in supermarkten. 3.1. 3 [naam bedrijf] B.V. heeft de korpschef verzocht om toestemming voor eiser om beveiligingswerkzaamheden te mogen verrichten. De korpschef heeft deze voor eiser gevraagde toestemming geweigerd op grond van artikel 7 van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (Wpbr). Hieraan heeft de korpschef ten grondslag gelegd dat eiser niet beschikt over de betrouwbaarheid die nodig is voor het te verrichten beveiligerswerk. Hij heeft namelijk zonder dat hij daarvoor toestemming had beveiligingswerkzaamheden voor [naam bedrijf] B.V. verricht. Hoe beoordeelt de rechtbank dit beroep? 4. Om beveiligingswerkzaamheden te mogen uitvoeren is toestemming van de korpschef nodig. De toestemming wordt geweigerd als de persoon om wie het gaat niet beschikt over de bekwaamheid en betrouwbaarheid die nodig zijn om het werk te verrichten. 4.1. De korpschef heeft beoordelingsruimte bij de beoordeling of iemand voldoende betrouwbaar is. Aan medewerkers in de beveiligingsbranche worden, gelet op de aard van deze branche, hogere eisen gesteld dan aan medewerkers in willekeurige andere betrekkingen. Dit betekent dat de korpschef als beoordelingsmaatstaf mag hanteren, dat de betrouwbaarheid en integriteit van beveiligingsmedewerkers boven iedere twijfel verheven moeten zijn. 4.2. In paragraaf 3.3 van de Beleidsregels particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus 2019 (Beleidsregels) staat dat de toestemming wordt onthouden indien bij het onderzoek naar de betrouwbaarheid blijkt van: b. andere omtrent de aanvrager bekende feiten. 4.3. Van “andere omtrent de aanvrager bekende feiten” is volgens de Beleidsregels met name – maar niet uitsluitend – sprake als een betrokkene er blijk van heeft gegeven rechtsregels naast zich neer te leggen waarvan de overtreding kan worden beschouwd als een tamelijk ernstige aantasting van de rechtsorde. Moest de korpschef de toestemming weigeren? 5. Eiser voert aan dat hij alleen meekeek in het kader van zijn stage bij [naam bedrijf] B.V. en zich niet uitgaf als beveiliger. Op de zitting heeft eiser hieraan toegevoegd dat hij altijd onder begeleiding heeft gewerkt en nooit zelfstandig beveiligingswerk heeft gedaan. Hij heeft geen antecedenten en hij wil juist bijdragen aan een veiligere samenleving. Het feit dat hij nu geen toestemming krijgt om als beveiliger te werken heeft grote gevolgen voor zijn toekomst. Doordat hij nu geen stage meer kan lopen, loopt hij vertraging op in zijn opleiding. 5.1. De korpschef stelt zich op het standpunt dat eiser onbevoegd werkzaam is geweest voor het bedrijf [naam bedrijf] B.V. Eiser had hiervoor toestemming nodig van de korpschef en die had hij niet. Bovendien blijkt uit verschillende processen-verbaal dat eiser ook daadwerkelijk beveiligingswerkzaamheden heeft verricht. Eiser heeft daarom in strijd met de Wpbr gehandeld. Hij heeft zich immers niet aan de regels gehouden. De betrouwbaarheid van eiser is hierdoor niet meer boven alle twijfel verheven. Daarom heeft de korpschef de toestemming geweigerd. 5.2. De rechtbank stelt vast dat eiser niet over een toestemming beschikte om voor het bedrijf [naam bedrijf] B.V. beveiligingswerkzaamheden te verrichten. Uit de processen-verbaal die de korpschef heeft overgelegd blijkt dat eiser in de maanden januari, februari en maart 2024 beveiligingswerkzaamheden heeft verricht voor het bedrijf [naam bedrijf] B.V. Zo heeft eiser meerdere malen personen in de gaten gehouden en op het moment dat hij constateerde dat bepaalde boodschappen niet werden afgerekend personen aangehouden en meegenomen naar het kantoor. Dat wordt door eiser ook niet betwist. Dat eiser stage liep en deze activiteiten naar eigen zeggen onder begeleiding heeft uitgevoerd, maakt dit niet anders. Uit de Wpbr volgt namelijk dat iedereen die bij een beveiligingsbedrijf werkt over toestemming van de korpschef moet beschikken, ook personen die stage lopen. Eiser heeft dus gehandeld in strijd met de Wpbr. Tijdens de zitting heeft eiser nog aangegeven dat hij ervan uitging dat zijn werkgever de toestemming zou regelen. Dit doet niet af aan het feit dat eiser ook zelf een verantwoordelijkheid heeft om geen beveiligingswerkzaamheden te verrichten zo lang hij daarvoor geen toestemming heeft. Bovendien heeft eiser nadat de toestemming op 4 juni 2024 was geweigerd, op 16 oktober 2024 opnieuw beveiligingswerkzaamheden verricht door iemand aan te houden wegens winkeldiefstal. Op dat moment wist eiser dus al dat hij geen toestemming had om deze werkzaamheden te verrichten. Omdat er voor beveiligers hoge eisen van betrouwbaarheid gelden (zie hierboven onder 4.1.) heeft de korpschef zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat eiser onvoldoende betrouwbaar is om voor een beveiligingsorganisatie te werken. Dit betekent dat de korpschef de toestemming moest weigeren. Zoals de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) eerder heeft geoordeeld, heeft artikel 7, vierde lid, van de Wpbr een dwingendrechtelijk karakter. Dat betekent dat bij het al dan niet weigeren van toestemming geen ruimte is voor een belangenafweging. Dat eiser hierdoor zijn opleiding niet kan afmaken en dat dit besluit grote gevolgen heeft voor zijn toekomst, zijn omstandigheden die, hoe vervelend dit ook is voor eiser, geen verband houden met de beoordeling of eiser voldoende betrouwbaar is. De beroepsgrond slaagt niet. 5.3. Ten overvloede overweegt de rechtbank dat dit niet betekent dat eiser in de toekomst geen toestemming meer kan krijgen voor het doen van beveiligingswerkzaamheden en zijn opleiding niet meer kan voortzetten. Hij kan in de toekomst opnieuw om toestemming vragen. Hiervoor is wel van belang dat eiser, zolang hij die toestemming niet heeft, geen beveiligingswerkzaamheden meer uitvoert.