<nr>1</nr>Het vervolg van de procedure blijkt uit:

<nr>2</nr>De verdere beoordeling De stand van zaken 2.1. De kantonrechter verwijst naar en handhaaft hetgeen bij tussenbeschikking van 6 juni 2025 is overwogen. Ook in de onderhavige beschikking worden hierna het verzoek en (voorwaardelijk) tegenverzoek gezamenlijk beoordeeld vanwege de nauwe samenhang. 2.2. Bij tussenbeschikking van 6 juni 2025 is Flexmeister opgedragen alsnog aan de haar gegeven opdrachten, gegeven bij de beschikking van 18 februari 2025 en zoals in de beschikking van 6 juni 2025 in de r.o. 2.2, 2.3, 2.7 en 2.8 herhaald, te voldoen, dit omdat zij met de akte van 20 maart 2025 niet aan de opdracht van de beschikking van 18 februari 2025 heeft voldaan. Flexmeister is bij tussenbeschikking van 6 juni 2025 een allerlaatste kans gegeven. Flexmeister heeft daaraan, zelfs na verkregen uitstel, niet voldaan. 2.3. Voorts is bij tussenbeschikking van 6 juni 2025 Flexmeister de gelegenheid geboden zich bij akte uit te laten omtrent de akte vermeerdering van eis door [verzoeker] genomen op 18 april 2025. Van die gelegenheid heeft zij gebruik gemaakt bij antwoordakte van 1 augustus 2025. De vermeerdering van eis aan de zijde van [verzoeker] wordt toegestaan 2.4. [verzoeker] heeft bij akte vermeerdering van eis haar verzoeken, exclusief de verzochte billijke vergoeding, vermeerderd tot een bedrag van minimaal € 177.312,32 bruto, althans het netto equivalent daarvan, te vermeerderen met de wettelijke verhoging van 50%, de wettelijke rente en de proceskosten. De gemachtigde van Flexmeister heeft verweer gevoerd tegen de vermeerdering van eis, stellende dat deze in dit stadium van de procedure in strijd met de goede procesorde is en derhalve dient te worden afgewezen. Inhoudelijk heeft Flexmeister tegen de vermeerdering geen verweer gevoerd. 2.5. De kantonrechter staat de akte vermeerdering van eis toe en zal de daarin opgenomen verzoeken hierna beoordelen. Weliswaar zijn de daarin opgenomen vorderingen in een laat stadium van de procedure ingesteld maar het betreffen allemaal vorderingen die voortvloeien uit de werkwijze van Flexmeister, een werkwijze waarbij zij [verzoeker] niet alleen niet heeft betaald waar zij recht op heeft, maar haar ook omtrent haar positie volledig in het ongewisse heeft gelaten onder meer door: - het nalaten deugdelijke arbeidsovereenkomsten te verstrekken, - geen aanzeggingen te doen over al dan niet verlenging daarvan en - het nalaten om deugdelijke salarisspecificaties te verstrekken. Voorts vloeien de vorderingen bij akte vermeerdering van eis deels voort uit de tussenbeschikking die is gegeven, waarin ter zake de rechtspositie van partijen gedeeltelijke eindoordelen zijn gegeven. De gemachtigde van [verzoeker] heeft daarbij gedaan wat Flexmeister heeft nagelaten, te weten berekenen op welk loon c.a. zij recht heeft, uitgaande van het kader dat voor de berekening daarvan bij tussenbeschikking van 18 februari 2025 is gegeven. Tegen deze achtergrond is de kantonrechter van oordeel dat de akte vermeerdering van eis niet in strijd is met de goede procesorde, temeer niet nu Flexmeister na uitstelverzoeken meer dan de gebruikelijke termijn heeft gekregen ook daarop te reageren. Flexmeister hult zich inmiddels evenwel in volledige stilte. Achterstallig loon c.a. 2.6. Bij tussenbeschikking van 18 februari 2025 is geoordeeld op welke basis [verzoeker] over de periode van 5 augustus 2024 tot 20 januari 2025 recht heeft op loon. Flexmeister is opgedragen aan de hand van dat oordeel concept specificaties te verstrekken, waaruit kort gezegd volgt welke bedragen betaald hadden moeten worden en wat reeds betaald is, zodat duidelijk wordt wat nog betaald moet worden. Flexmeister heeft ondanks de herhaalde uitstelverzoeken die zijn toegestaan niets meer van zich laten horen. Dat betekent dat niet inzichtelijk is welke bedragen Flexmeister verschuldigd is, rekening houdend met de uitgangspunten voor de loonbetalingen zoals opgenomen in de tussenbeschikking. De kantonrechter zal aan de omstandigheid dat Flaxmeister niet heeft voldaan aan de haar gegeven opdracht de gevolgen verbinden die haar gerade voorkomen. Dat betekent dat de verzoeken, zoals die bij akte vermeerdering van eis zijn geformuleerd, worden toegewezen zoals hierna wordt overwogen. Feitelijk heeft [verzoeker] bij akte vermeerdering van eis gedaan wat Flexmeister heeft nagelaten, namelijk berekenen op welke loon c.a. zij nog recht heeft uitgaande van de tussenbeschikking van 18 februari 2025. De juistheid daarvan is niet door Flexmeister is bestreden. 2.7. [verzoeker] heeft bij akte vermeerdering van eis het haar toekomende loon berekend als volgt: periode 1 september 2023 tot en met 1 december 2023: € 21.484,05 bruto; periode 2 februari 2024 tot en met 11 juli 2024: € 41.271,84 bruto; periode 11 juli 2024 tot en met 31 december 2024: € 63.279,64 bruto; periode 1 januari 2025 tot en met 20 januari 2025: € 6.411,36 bruto. Totaal achterstallig loon € 132.446,89 bruto 2.8. [verzoeker] vordert voorts Flexmeister te veroordelen tot betaling van niet genoten vakantiedagen als volgt: - periode 11 juli 2024 tot en met 31 december 2024: € 2.842,80 bruto (over gewerkte uren, 38 per week) - periode 11 juli 2024 tot en met 31 december 2024 : € 5.558,14 bruto (over aanwezigheidsuren) - periode 20 juli 2023 tot 11 juli 2024 en periode 1 januari 2025 tot en mrt 20 januari 2025 € 8.330,21 bruto Totaal vergoeding niet-genoten vakantiedagen € 16.731,15 bruto 2.9. [verzoeker] vordert voorts Flexmeister te veroordelen tot betaling van achterstallig vakantiegeld ten bedrage van € 14.351,50 bruto. Ook dit bedrag wordt toegewezen. Totaal achterstallig vakantiegeld € 14.351,50 bruto 2.10. Gelet op hetgeen hiervoor in r.o. 2.7 tot en met 2.9 is overwogen wordt Flexmeister veroordeeld tot betaling van de daar genoemde bedragen. Tevens wordt zij veroordeeld tot afgifte van deugdelijke bruto/netto specificaties. Ter zake afgifte van specificaties wordt de dwangsom als verzocht, € 250,000 per dag, toegewezen. De kantonrechter verbindt daaraan een maximum van € 25.000,00, hetgeen nodig lijkt nu Flexmeister niets meer van zich laat horen en aan haar opgedragen verplichtingen niet nakomt. Transitie- en billijke vergoeding 2.11. [verzoeker] vordert voorts Flexmeister te veroordelen tot betaling van de wettelijke transitievergoeding van € 5.381,80 bruto en een billijke vergoeding van € 45.000,00 bruto, althans een door de kantonrechter vast te stellen bedrag. Zij stelt daartoe dat het niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van Flexmeister. Flexmeister heeft zulks niet (voldoende) gemotiveerd betwist. Afgezien daarvan blijkt uit de stukken dat van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten sprake is geweest als gevolg waarvan de arbeidsovereenkomst niet meer is verlengd. Als gevolg van de handelwijze van Flexmeister, onder meer bestaande uit het laten werken van [verzoeker] zonder werk- en verblijfsvergunning (zie tussenbeschikking 18 februari 2025, r.o. 4.4.3.), het niet in acht nemen van regels omtrent werktijden ( [verzoeker] was feitelijk gehouden 24/7 te werken, althans aanwezig te zijn op het werk) en haar niet deugdelijk te betalen, is [verzoeker] uiteindelijk door de Arbeidsinspectie opgehaald. Voornoemd handelen van Flexmeister is ernstig verwijtbaar en heeft tot gevolg gehad dat de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet voortgezet is en kon worden. Flexmeister wordt daarom veroordeeld tot betaling van de transitievergoeding van € 5.381,80 bruto. 2.12. Nu sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van Flexmeister als gevolg waarvan de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet is verlengd zal de kantonrechter ten laste van Flexmeister aan [verzoeker] een billijke vergoeding toekennen. De rechter dient de billijke vergoeding te bepalen op een wijze die, en op het niveau dat, aansluit bij de uitzonderlijke omstandigheden van het geval. Hij dient in de motivering van zijn oordeel inzicht te geven in de omstandigheden die tot de beslissing over de hoogte van de vergoeding hebben geleid (HR 30 juni 2017, ECLI:NL:HR:2017:1187 r.o. 3.4.2 inzake New Hairstyle). Bij de begroting van de billijke vergoeding worden alle omstandigheden van het geval betrokken. Hoewel de billijke vergoeding een additioneel karakter draagt en slechts toewijsbaar is onder bijzondere omstandigheden naast het wettelijk recht op een transitievergoeding, dat dient ter compensatie van de gevolgen van het ontslag, "verzet het stelsel van de Wwz zich niet ertegen dat met de gevolgen van het ontslag rekening wordt gehouden bij het bepalen van de omvang van de billijke vergoeding waarop de wet een werknemer aanspraak geeft omdat de werkgever van het ontslag als zodanig een ernstig verwijt kan worden gemaakt, voor zover die gevolgen zijn toe te rekenen aan het de werkgever te maken verwijt", aldus de Hoge Raad in voormeld arrest. Immers, de aanspraak van de werknemer op loondoorbetaling bij een vernietigbaar ontslag kan niet geacht worden volledig te zijn gecompenseerd door de transitievergoeding en de bedoeling van de billijke vergoeding is nu juist dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Gelet op het voorgaande dient in de hoogte van de billijke vergoeding dan ook de waarde van de arbeidsovereenkomst te worden bepaald aan de hand van alle omstandigheden van het geval, waarbij een vergelijking wordt gemaakt tussen de situatie zonder vernietigbare opzegging en de situatie waarin de werknemer zich nu bevindt. 2.13. De kantonrechter bepaalt de billijke vergoeding op een bedrag van € 30.000,00 bruto. Bij de begroting van dit bedrag heeft de kantonrechter meegewogen dat als Flexmeister had gehandeld zoals een goed werkgever hoort te doen, [verzoeker] nog lange tijd bij Flexmeister in de (thuis)zorg werkzaam had kunnen zijn en dat [verzoeker] voor haar werk in Nederland afhankelijk was van een (gecombineerde) werk- en verblijfsvergunning. Het is voor haar daardoor niet heel eenvoudig snel ander werk te vinden. Voorts weegt het hiervoor aangehaalde handelen en nalaten van Flexmeister, de wijze waarop en omstandigheden waaronder [verzoeker] moest werken en zij haar gezin in Zuid-Afrika heeft achtergelaten om hier, geworven door Flexmeister (althans de aan haar gelieerde onderneming in Zuid-Afrika Flexmeister SA), inkomen te verwerven mee. Ook houdt de kantonrechter rekening met de omstandigheid dat [verzoeker] door de overheid is opgevangen en in haar levensonderhoud wordt voorzien en met de transitievergoeding die zij moet ontvangen. Flexmeister wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 30.000,00 bruto ter zake de billijke vergoeding. Wettelijke verhoging 2.14. Flexmeister wordt, nu zij in verzuim verkeert, veroordeeld tot betaling van de wettelijke verhoging van maximaal 50% over de bedragen die zij ter zake achterstallig loon, vakantiegeld en de niet-genoten vakantiedagen aan [verzoeker] moet betalen (zie hiervoor r.o. 2.7. tot en met 2.9.) Wettelijke rente 2.15. Flexmeister wordt, nu zij in verzuim verkeert, veroordeeld tot betaling van de wettelijke rente. Voor wat betreft het achterstallig loon vanaf de datum waarop de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd, te weten 20 januari 2025. Voor wat betreft het vakantiegeld en de vergoeding niet-genoten vakantiedagen, vanaf een maand na de datum waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, te weten 20 februari 2025. De reden voor deze data is dat [verzoeker] de wettelijke rente niet gespecificeerd vanaf verschillende de afzonderlijke vervaldata heeft verzocht. Daarom heeft de kantonrechter aansluiting gezocht bij de omstandigheid dat het achterstallig loon in ieder geval per einddatum arbeidsovereenkomst moest zijn voldaan. En voor wat betreft het vakantiegeld en de vergoeding niet-genoten vakantiedagen, die deel uit horen te maken van de eindafrekening, heeft de kantonrechter aansluiting gezocht bij de wettelijke bepaling ter zake eindafrekeningen op grond waarvan deze binnen een maand na einde dienstverband voldaan moeten worden. De ingangsdatum van de wettelijke rente over de transitievergoeding is een maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd en die van de billijke vergoeding veertien dagen na de dag waarop deze uitspraak wordt gedaan. Flexmeister zal tot betaling dienovereenkomstig veroordeeld worden. (Voorwaardelijke) tegenverzoeken Flexmeister 2.16. Zoals reeds bij tussenbeschikking van 18 februari 2025 is overwogen is de arbeidsovereenkomst van rechtswege geëindigd op 20 januari 2025. Hoewel Flexmeister bij (voorwaardelijk) tegenverzoek uitgaat van 25 januari 2025, zal de gevraagde verklaring voor recht met als datum 20 januari 2025 worden gegeven. Zoals bij diezelfde tussenbeschikking is overwogen wordt aan ontbinding van de arbeidsovereenkomst niet toegekomen, daarom wordt dat voorwaardelijk verzoek afgewezen. 2.17. Nu hiervoor is geoordeeld dat Flexmeister nog een groot bedrag aan achterstallig loon is verschuldigd zal het verzoek van Flexmeister tot het geven van een verklaring voor recht dat zij niets meer verschuldigd is tot einde dienstverband worden afgewezen. Proceskosten 2.18. Zowel in het verzoek als het (voorwaardelijk) tegenverzoek wordt Flexmeister als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de kosten als hierna in het dictum aangegeven. De proceskosten aan de zijde van [verzoeker] worden in het (voorwaardelijke)tegenverzoek op nihil begroot in verband met de directe samenhang met de verzoeken van [verzoeker] . Uitvoerbaar bij voorraad Gelet op het grote belang dat [verzoeker] heeft bij uitbetaling van hetgeen haar uit het voormalige dienstverband en de beëindiging daarvan nog toekomt, wordt deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad verklaard.