<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. In het tussenvonnis van 4 september 2024 heeft de rechtbank [eiseres] kort gezegd op de voet van art. 224 Rv veroordeeld om uiterlijk op 2 oktober 2024 voor de proceskosten tot een bedrag van € 11.089,00 zekerheid te stellen, in de vorm van een bankgarantie. 2.2. Op 1 oktober 2024 heeft [eiseres] verzocht voor het stellen van zekerheid uitstel te verlenen tot 9 oktober 2024. Op 2 oktober 2024 heeft Melkweg Holland laten weten dat zij niet tijdig een (ondertekende) bankgarantie heeft ontvangen en dat de bankgarantie die in voorbereiding is niet voldoet, zodat [eiseres] niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vorderingen in de hoofdzaak. Op 4 oktober 2024 is een verklaring van [de bank] (verder: de bank), namens de bank op 1 oktober 2024 ondertekend, bij Melkweg Holland bezorgd. 2.3. Aan de orde is of [eiseres] tijdig, en zo ja, ook genoegzaam zekerheid heeft gesteld. Melkweg Holland heeft de verklaring van de bank niet uiterlijk op 2 oktober 2024 en dus niet tijdig ontvangen. Zoals in het tussenvonnis is beslist leidt dit in beginsel ertoe dat [eiseres] (op de voet van art. 616 lid 3 aanhef en onder a Rv) niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vorderingen ten gronde. Blijkens het vierde lid van deze bepaling kan de rechtbank de termijn voor het stellen van zekerheid echter verlengen, als daarom wordt verzocht voordat de termijn is verstreken, zoals [eiseres] heeft gedaan. Nu op 1 oktober 2024 het stellen van zekerheid reeds in de afrondende fase verkeerde, op 4 oktober 2024 alsnog zekerheid is gesteld en de hoofdzaak door inwilliging van het verzoek dus geen wezenlijke vertraging zou oplopen, zal de rechtbank daartoe overgaan. [eiseres] heeft dan ook tijdig zekerheid gesteld. 2.4. Dat onvoldoende zekerheid is gesteld baseert Melkweg Holland erop dat uit de verklaring van de bank volgt dat het de derdengeldenstichting van de advocaat van [eiseres] is die de zekerheid stelt. Daarin kan Melkweg Holland niet worden gevolgd. In haar verklaring stelt de bank zich onherroepelijk tot een maximumbedrag van € 11.089,00 tegenover Melkweg Holland garant voor de stipte nakoming door [eiseres] van haar financiële verplichtingen tegenover Melkweg Holland uit hoofde van een eventuele proceskostenveroordeling in de onderhavige zaak. Dat is een genoegzame zekerheid in de zin van art. 6:51 lid 2 BW. Dat in de verklaring ook staat dat [de stichting] bereid is om de zekerheid te stellen doet daaraan niet af, te meer niet nu deze passage volgens [eiseres] slechts uitdrukt dat de bank een door [eiseres] op de rekening van deze stichting te storten gelijk bedrag zal blokkeren voor de duur van de door de bank verstrekte garantie. Uit HR 25 november 2022, ECLI:NL:HR:2022:1740 volgt overigens dat, anders dan uit art. 616 lid 1 Rv zou kunnen worden opgemaakt, in de onderhavige situatie waarin de zaak nog aanhangig is, beslechting van een geschil over een krachtens een vonnis te stellen zekerheid niet aan de voorzieningenrechter in kort geding is voorbehouden. 2.5. De slotsom is dat in de hoofdzaak verder kan worden geprocedeerd, met het nemen van de conclusie van antwoord. Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.