<nr>1</nr>Procesverloop<?linebreak?>

<nr>2</nr>Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat cliënt lijdt aan een psychogeriatrische aandoening, te weten dementie. 2.2. Het gedrag dat voortvloeit uit deze aandoening leidt tot ernstig nadeel. Dit ernstig nadeel bestaat uit (het aanzienlijk risico op): ernstig lichamelijk letsel; ernstige psychische schade; ernstige verwaarlozing; maatschappelijke teloorgang. 2.3. De opname en het verblijf zijn noodzakelijk en geschikt om het ernstig nadeel te voorkomen of af te wenden. 2.4. Er zijn geen minder ingrijpende mogelijkheden om het ernstig nadeel te voorkomen of af te wenden. Namens cliënt is als verweer naar voren gebracht dat de grootste zorgen rondom cliënt betrekking hebben op haar zoon(s) en niet zo zeer op haarzelf. De advocaat van cliënt bepleit daarom dat het verzoek moet worden afgewezen. De thuiszorg kan namelijk worden geïntensiveerd en er kunnen duidelijke afspraken met de zoon(s) van cliënt worden gemaakt dat zij niet bij cliënt thuis zijn wanneer de thuiszorg komt. Er is dus een alternatief voor cliënt om nog langer thuis te blijven wonen. De rechtbank gaat echter niet mee in dat verweer. Tijdens de mondelinge behandeling is toegelicht dat de thuiszorg die – op momenten dat de zoon(s) daar zijn – niet bij cliënt thuis durft te komen vanwege agressie, niet het enige punt van zorg is. Er zijn namelijk ook grote zorgen over de zelfzorg en zelfredzaamheid van cliënt, bijvoorbeeld omdat zij niet goed eet en drinkt, het gas (meerdere keren) aan heeft laten staan en een risico loopt op vallen. Daarnaast komt zij niet meer buiten en kan zij geen weerstand bieden tegen haar zoon(s), waarvan één dagelijks bij haar aan de deur komt en daar vervolgens de hele dag blijft. Ook is er sprake geweest van fysieke escalaties tussen cliënt en haar zoon. Tot op heden ging het met cliënt nog in de thuissituatie, omdat zij veel steun had aan haar ex-partner, die zorgde voor onder andere de boodschappen, eten en financiën. Hij is echter ernstig ziek en kan die last niet meer dragen. Tijdens de mondelinge behandeling is daarover ook toegelicht dat de zoon(s) van cliënt niet in staat zijn om die zorg over te nemen en dat het ook niet mogelijk is om met hen goede afspraken te maken over de thuiszorg. Cliënt zelf heeft aangegeven dat zij haar zoons altijd binnen zal laten. 2.5. Gebleken is dat cliënt zich verzet tegen de opname en het verblijf. Zij wil niet uit haar huis. 2.6. Gelet op het voorgaande is naar het oordeel van de rechtbank voldaan aan de criteria voor verlening van een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf als bedoeld in de Wzd. De rechterlijke machtiging zal worden verleend voor de (verzochte) duur van zes maanden en geldt dus tot en met 26 september 2024.