<nr>1</nr>Het procesverloop<?linebreak?>

<nr>4</nr>De beoordeling echtscheiding 4.1. Op grond van artikel 3 van EG Verordening 2201/2003 van 27 november 2003 komt aan de Nederlandse rechter rechtsmacht toe van het verzoek tot echtscheiding, omdat de vrouw tenminste zes maanden onmiddellijk voorafgaand aan haar verzoek in Nederland woont. 4.2. Artikel 10:56 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) bepaalt of naar Nederlands recht de ontbinding van het huwelijk kan worden uitgesproken en op welke gronden. 4.3. De vrouw stelt dat zij alleen volgens islamitisch recht is gehuwd. Zij heeft een vertaling van de huwelijksakte van het Consulaat-generaal van de Islamitische Republiek Afghanistan in Den Haag overgelegd. De vrouw stelt dat zij nooit naar Nederlands recht is gehuwd, maar dat het huwelijk van partijen wel gemeld is aan het consulaat van Afghanistan. De vrouw verzoekt de echtscheiding uit te spreken van het naar islamitisch recht gesloten huwelijk van partijen. De vrouw stelt dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. De vrouw stelt verder dat de man de vrouw in 2012 heeft verlaten en naar Afghanistan is vertrokken. Zij heeft de man sindsdien niet meer gezien. 4.4. Anders dan de vrouw gaat de rechtbank ervan uit dat tussen partijen (ook) een wettelijk huwelijk is gesloten. Dit is van groot belang, omdat artikel 1:30 lid 2 BW bepaalt dat de Nederlandse wet het huwelijk alleen in zijn burgerlijke betrekkingen beschouwt. Een uitsluitend naar islamitisch recht gesloten huwelijk is naar Nederlands recht geen wettelijk huwelijk en kan daardoor niet door een Nederlandse rechter worden ontbonden. De rechtbank komt tot deze conclusie, omdat in de vertaling van de huwelijksakte is opgenomen dat partijen elkaars wettelijke echtgenoten zijn geworden. De rechtbank begrijpt hieruit dat er een burgerlijk huwelijk is gesloten dat in beginsel kan worden ontbonden. 4.5. Uit de vertaling van de huwelijksakte blijkt verder dat partijen op [datum 1] zijn gehuwd. Uit de BRP volgt echter dat partijen op [datum 2] zijn gehuwd. De rechtbank heeft de (advocaat van de) vrouw om opheldering gevraagd over de huwelijksdata op de huwelijksakte en de BRP die niet overeenstemmen. Daarop heeft de advocaat namens de vrouw laten weten dat zij stelt eenmaal gehuwd te zijn en wel op [datum 1] . De datum genoemd in het BRP van [datum 2] is de vrouw onbekend. Vervolgens is de vrouw nogmaals om verduidelijking verzocht over de niet overeenstemmende huwelijksdata. Daarop heeft de advocaat van de vrouw laten weten, in afwijking van wat eerder is toegelicht, dat de juiste huwelijksdatum van partijen [datum 2] is, omdat het Afghaanse consulaat dit heeft verklaard in de huwelijksakte. 4.6. De rechtbank overweegt als volgt. Uit de overgelegde huwelijksakte maakt de rechtbank op dat partijen op [datum 1] op het Consulaat-generaal van de Islamitische Republiek Afghanistan te Den Haag zijn gehuwd. Als bijlage bij de huwelijksakte zit een Declaration waarin door het Consulaat-generaal te Amsterdam op [datum 2] is bevestigd dat het huwelijk van partijen is gesloten. Deze Declaration is op 26 januari 2006 gelegaliseerd namens de minister voor Buitenlandse Zaken. De rechtbank maakt hieruit op dat het huwelijk van partijen op [datum 1] is gesloten, en dat de Declaration of bevestiging van het gesloten huwelijk op [datum 2] is opgemaakt. Voor de huwelijksdatum zoekt de rechtbank daarom aansluiting bij de datum van [datum 1] , zoals die uit de vertaling van de huwelijksakte blijkt. 4.7. Nu de man geen verweer heeft gevoerd, gaat de rechtbank ervan uit dat het huwelijk van partijen duurzaam is ontwricht, en is het verzoek tot echtscheiding voor toewijzing vatbaar.Bevel verdeling 4.8. De vrouw heeft de rechtbank voorts verzocht te bepalen dat partijen met elkaar overgaan tot verdeling van de gemeenschap, waarin zij zijn gehuwd. 4.9. De rechtbank overweegt hierover als volgt. De vrouw heeft zich niet uitgelaten over het toepasselijke huwelijksvermogensregime. De rechtbank kan niet vaststellen welk recht van toepassing is op dit verzoek, onder meer omdat de nationaliteit van de man onduidelijk is. De vrouw stelt dat de man de Afghaanse nationaliteit heeft, maar volgens de BRP heeft de man een onbekende nationaliteit. Verdere gegevens over onder meer rechtskeuze voor of tijdens het huwelijk en de eerste huwelijksdomicilie ontbreken. De rechtbank kan daardoor ook niet vaststellen of er sprake is van een huwelijkse gemeenschap van goederen, die partijen dienen te verdelen. De rechtbank zal het verzoek van de vrouw daarom afwijzen. Ook overigens lijkt de vrouw geen belang te hebben bij haar verzoek, omdat zij al geruime tijd geen contact heeft met de man. Bij toewijzen van het verzoek van de vrouw is, bij gebrek aan contact tussen partijen, niet de verwachting dat zij met elkaar zullen overgaan tot verdeling van de gemeenschap, voor zover die tussen partijen bestaat.