<nr>1</nr>Procesverloop

<nr>2</nr>Beoordeling Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van een bipolaire I stoornis, laatste episode met stemmingscongruente psychotische kenmerken. Betrokkene is al langer bekend met deze stoornis, en functioneert al zes jaar stabiel met voorheen voorwaardelijke machtigingen onder de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen. 2.1. Het gedrag dat uit de stoornis voortvloeit bij een ontregeling, leidt tot ernstig nadeel, gelegen in: ernstige psychische schade, met name van haar echtgenoot; maatschappelijke teloorgang door zwerfgedrag en overlast in de buurt; het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag. 2.2. Om het ernstig nadeel af te wenden, heeft betrokkene zorg nodig. 2.3. Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn, bij een ontregeling. Tijdens de mondelinge behandeling is toegelicht dat de decompensatie van betrokkene erg snel kan gaan – binnen een dag - en dat er direct ingegrepen moet worden om het nadeel zoveel mogelijk te beperken. Bij ontregeling weigert betrokkene alle hulpverlening. Om die reden is verplichte zorg nodig. 2.4. De rechtbank is van oordeel dat de volgende vormen van zorg en de daarbij aangegeven duur noodzakelijk zijn, mede gelet op het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van zorg bestaan uit: het toedienen van vocht, voeding en medicatie, alsmede het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische behandelmaatregelen; het beperken van de bewegingsvrijheid; het opnemen in een accommodatie, alle voor de maximale duur van 26 weken. Ten aanzien van de zorgvorm ‘beperken van de bewegingsvrijheid’ overweegt de rechtbank als volgt. Op 3 april 2020 heeft de officier van justitie het verzoekschrift aangevuld met deze zorgvorm. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de onafhankelijke psychiater toegelicht dat hij ‘insluiten’ heeft genoemd en dat het ontbreken van de zorgvorm ‘beperken van de bewegingsvrijheid’ in zijn medische verklaring niet zozeer een bewuste keuze is geweest, maar voortvloeit uit onbekendheid met de nieuwe terminologie. De psychiater heeft verklaard dat het de bedoeling is dat betrokkene bij ontregeling op een gesloten afdeling kan worden opgenomen. Ook het zorgplan sluit aan bij een gesloten plaatsing bij opname. Daarmee acht de rechtbank zich voldoende voorgelicht over deze zorgvorm en ziet de rechtbank aanleiding deze zorgvorm van toepassing te verklaren op betrokkene. 2.5. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. Tijdens de mondelinge behandeling is gesproken over een zelfbindingsverklaring. De advocaat van betrokkene heeft echter verzocht de machtiging toe te wijzen omdat betrokkene een heldere stok achter de deur wenst en snel opgenomen wil worden als zij decompenseert, gezien haar ervaringen in het verleden. Gelet daarop alsmede op het feit dat er een algehele maatschappelijke onrust en onzekerheid bestaat door het coronavirus die van invloed kan zijn op het toestandsbeeld van betrokkene, zal de rechtbank het verzoek toewijzen. De rechtbank acht het van belang dat betrokkene zich veilig voelt in deze onzekere tijd. Daarentegen valt niet uit te sluiten dat een zelfbindingsverklaring voor betrokkene een mogelijkheid is als zij ook het komende half jaar stabiel blijft functioneren. Een dergelijke verklaring is niet beperkt in tijd en behoeft derhalve niet telkens verlengd te worden. 2.6. De voorgestelde verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.7. Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de verzochte duur van 26 weken, en geldt aldus tot en met 4 oktober 2020.