<nr>1</nr>Procesverloop

<nr>2</nr>Beoordeling 2.1 Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van meerdere middelengerelateerde (verslavings)problematiek, persoonlijkheidsproblematiek en psychotische kwetsbaarheid. 2.2 Deze stoornissen leiden tot ernstig nadeel, gelegen in: - ernstig lichamelijk letsel; - ernstige psychische schade; - ernstige materiële schade; - maatschappelijke teloorgang; - de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept; - de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is. 2.3 Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen en te stabiliseren, heeft betrokkene zorg nodig. 2.4 Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Betrokkene heeft weinig ziekte-inzicht. Hij ziet onvoldoende het gevaar van middelengebruik en is mede daardoor niet gemotiveerd om abstinent te zijn. In het recente verleden is gebleken dat hij niet medicatietrouw was en dit leidde tot ontregeling en overlast door betrokkene. Om die reden is verplichte zorg nodig. De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur en bestaan uit: - toedienen van vocht, voeding en medicatie, alsmede het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van de stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening; - beperken van de bewegingsvrijheid; - uitoefenen van toezicht op betrokkene; - opnemen in een accommodatie. 2.5 Ten aanzien van de verplichte vormen van zorg is het volgende van belang. Het standpunt van de kliniek Ter zitting heeft de verslavingsarts aangegeven dat er naar wordt gestreefd om betrokkene deze maand (februari 2020) te ontslaan uit de kliniek, in verband met de verbetering van het toestandsbeeld van betrokkene. Betrokkene zal thuis ambulante behandeling krijgen van het FACT-team. Dit maakt dat het opnemen in een accommodatie en het beperken van de bewegingsvrijheid niet voor de duur van zes maanden nodig zijn. Het standpunt van de officier van justitie Vanwege deze ontwikkeling heeft de officier van justitie ter zitting het verzoekschrift aangepast. Zij kan zich vinden in het beperken in duur tot twee maanden als het gaat om de zorgvormen ‘opname in een accommodatie’ en ‘beperken bewegingsvrijheid’. Zij heeft aangegeven het uitoefenen van toezicht op betrokkene niet langer als vorm van verplichte zorg nodig te vinden. Het is wenselijk om wel zodanige zorg te verplichten, dat er (eventueel gedwongen) huisbezoeken kunnen plaatsvinden door het FACT-team en dat er één-op-één-begeleiding kan worden geboden als dat nodig is. Het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid om het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen (toelaten leden van het FACT-team in zijn woning) is daarom van belang. Het standpunt van de betrokkene Door of namens betrokkene is aangevoerd dat hij zich grotendeels kan vinden in de lijn die nu is uitgezet en de voorgestelde vormen van verplichte zorg. Ten aanzien van de medicatie heeft betrokkene aangegeven in principe bezwaar te hebben tegen een depot, vanwege de prik die hij dan moet krijgen. Hij ziet echter wel in dat zijn gedrag sinds de start van het depot beter is geworden en wil hier daarom alsnog aan meewerken. De beoordeling De verwachting is dat betrokkene binnen twee maanden de kliniek zal verlaten. De rechtbank zal de verplichte vormen van zorg ‘opname in een accommodatie’ en ‘beperking in de bewegingsvrijheid’ daarom beperken in duur tot twee maanden. Uit de stukken volgt dat betrokkene psychiatrisch onstabiel is geworden nadat hij geen depotmedicatie meer kreeg. Dit leidde vervolgens tot een terugval in middelengebruik met als gevolg forse overlast en agressief gedrag door betrokkene. Een verantwoord verblijf van betrokkene in de thuissituatie vraagt op dit moment daarom om depotmedicatie voor de duur van zes maanden. Betrokkene zal eerst moeten aantonen dat hij het depot voor langere tijd accepteert, voordat er gesproken kan worden over het vrijwillig laten toedienen. Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat onder deze omstandigheden de verplichte vorm van zorg ‘uitoefenen van toezicht’ niet noodzakelijk is. 2.6 Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. 2.7 De voorgestelde verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.8 Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de duur van zes maanden, en geldt aldus, rekening houdend met de op 3 februari 2020 verstreken machtiging tot voortzetting van een crisismaatregel, tot en met 3 augustus 2020. De verplichte vormen van zorg ‘het opnemen in een accommodatie’ en ‘het beperken van de bewegingsvrijheid’ worden in duur beperkt tot en met 3 april 2020.

<nr>3</nr>Beslissing De rechtbank: 3.1 verleent een zorgmachtiging ten aanzien van [betrokkene], geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats], inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg voor de gehele duur van de machtiging de volgende maatregelen kunnen worden getroffen: a. toedienen van vocht, voeding en medicatie, alsmede het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van de stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening; b. het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid om het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen; inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg voor de duur van twee maanden, te weten tot en met uiterlijk 3 april 2020, de volgende maatregelen kunnen worden getroffen: c. beperken van de bewegingsvrijheid; d. opnemen in een accommodatie; 3.2 bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met uiterlijk 3 augustus 2020. Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 12 februari 2020 door mr. M.G.J. Post, rechter, in tegenwoordigheid van S.C. Dijksterhuis, griffier, en op 20 februari 2020 schriftelijk uitgewerkt en ondertekend. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.