<nr>1</nr>Procesverloop

<nr>2</nr>Beoordeling 2.1. De advocaat van betrokkene verzoekt tot afwijzing van het verzoek, omdat er geen sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel en daarmee niet voldaan is aan de wettelijke eisen. Betrokkene is eerlijk over haar voornemens en dat kan gezien worden als een roep om hulp. Betrokkene maakt nu bewust de keuze haar plannen niet door te zetten en ze wil graag weer naar huis, met afspraken die ze niet zal afzeggen. 2.2. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is genoegzaam gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in: levensgevaar; ernstig lichamelijk letsel. 2.3. Het ernstig vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, in de vorm van een borderline persoonlijkheidsstoornis waarbij sprake is van aanhoudende somberheid in combinatie met toenemende lichamelijke achteruitgang. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. 2.4. Betrokkene heeft concrete plannen uitgevoerd om zichzelf de suïcideren en heeft enkele dagen voorafgaand aan de opname een overdosis orale antistolling genomen. Ze heeft afscheidsbrieven geschreven. Betrokkene toonde ernstig fysiek verzet bij overbrenging naar de afdeling en heeft door middel van het bonken van haar hoofd op een tafel gepoogd zichzelf zo te beschadigen dat er bloedingen zouden ontstaan. Daarnaast heeft betrokkene een auto bestuurd onder invloed van middelen. De plannen van betrokkene om zich te suïcideren bestaan al langer. Betrokkene is naast de borderline persoonlijkheidsstoornis ook bekend met een posttraumatische stressstoornis. 2.5. De rechtbank is van oordeel dat de in de crisismaatregel genoemde zorg, te weten: het toedienen van vocht, voeding en medicatie, alsmede het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische behandelmaatregelen; het beperken van de bewegingsvrijheid; insluiten; het uitoefenen van toezicht op betrokkene; onderzoek aan kleding of lichaam; het opnemen in een accommodatie; noodzakelijk is om het nadeel af te wenden. Betrokkene verzet zich tegen deze zorg. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. 2.6. De voorgestelde verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.7. Ter zitting is door de psychiater naar voren gebracht dat hij er zijn twijfels bij heeft of betrokkene gebaat is bij een langere opname binnen een gesloten setting. De psychiater onderschrijft dat er zich een heftige situatie heeft voorgedaan en betrokkene een zeer serieuze poging heeft gedaan zichzelf van het leven te beroven maar het extreme gedrag dat betrokkene laat zien, speelt al langere tijd. Door betrokkene alle regie te ontnemen en haar tegen haar wil in op te nemen, kan er een contraproductieve reactie ontstaan. Door de ter zitting aanwezig klinisch psycholoog die betrokkene sinds enkele weken in de ambulante setting behandelt, is echter naar voren gebracht dat hij, ondanks dat betrokkene heeft geprobeerd zichzelf van het leven te beroven en deze wens al langer bestaat, toch het idee heeft dat er bij betrokkene een sprankje hoop is ontstaan ten aanzien van een behandeling. Betrokkene was afgelopen dinsdag toen ze werd gefixeerd aan het vechten zowel tegen het leven als tegen de dood. Het zal niet gemakkelijk worden maar er is een toekomstperspectief voor betrokkene. Ze zal daarvoor de deeltijdbehandeling waarmee ze reeds is gestart weer moeten oppakken en alle afspraken met de behandelaren na moeten komen. 2.8. Door de ter zitting aanwezige klinisch psycholoog is echter eveneens naar voren gebracht dat de situatie bij betrokkene thuis op dit moment nog niet veilig genoeg is. Er zal eerst tezamen met het FACT-team en de omgeving van betrokkene een veiligheidsplan opgesteld moet worden. Daar is maximaal een week de tijd voor nodig. Betrokkene kan vanaf dinsdag 3 maart 2020 de deeltijdbehandeling weer oppakken. De klinisch psycholoog deelt daarbij wel de mening van de ter zitting aanwezig psychiater dat het mogelijk slecht kan uitpakken door betrokkene langer in de instelling te houden en haar de regie te blijven ontzeggen. Het is in die zin een complex verhaal en risico’s bestaan er altijd. 2.9. Gelet op het voorgaande en het besprokene ter zitting ziet de rechtbank aanleiding om de machtiging in duur te beperken. Op deze manier ontstaat er de nodige tijd om het veiligheidsplan op te stellen alvorens betrokkene weer naar huis kan gaan. De rechtbank neemt daarbij in overweging dat zij er vanuit gaat dat betrokkene weer de klinische deeltijdbehandeling gaat oppakken. De rechtbank zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel verlenen die geldig is tot en met 3 maart 2020, zodat betrokkene naar de ambulante behandeling kan gaan op dinsdag.