<nr>1</nr>De inhoud van de vordering

<nr>4</nr>De beoordeling van de vordering Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de ontnemingsvordering dient te worden toegewezen. Het wederrechtelijk verkregen voordeel van veroordeelde was ten minste de besparing van zes maanden huur ter hoogte van € 1.550,- verhoogd met de (besparing van) kosten voor voeding van € 7,13 per dag gedurende zes maanden. Het totaal genoten voordeel komt daarmee uit op € 10.583,40. De vordering is onderbouwd met het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel. Het standpunt van de verdediging De verdediging is van mening dat de vordering dient te worden afgewezen. Daartoe is aangevoerd dat niet is komen vast te staan dat veroordeelde het bedrag van € 7,13 per dag aan voeding niet kon opbrengen. Ook heeft hij geen voordeel genoten van de woning, want als hij daar niet had gewoond, dan had hij gratis bij zijn ouders gewoond. Beoordeling door de rechtbank Bij de beoordeling van de onderhavige vordering heeft de rechtbank kennisgenomen van het op 6 juli 2018 tegen veroordeelde gewezen vonnis. Veroordeelde is daarbij veroordeeld wegens het medeplegen van het opzettelijk bewerken en verwerken van een grote hoeveelheid hennep en hasjiesj. De rechtbank is van oordeel dat aannemelijk is dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft genoten. De beslissing dat veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel heeft genoten is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. De rechtbank volgt de berekening van de officier van justitie (op basis van het rapport wederrechtelijk verkregen voordeel) en zal, gelet op het vorenstaande, vaststellen dat het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden geschat op € 10.583,40. Ten aanzien van het verweer van de verdediging dat niet is komen vast te staan dat veroordeelde het bedrag van € 7,13 per dag voor voeding niet kon opbrengen, overweegt de rechtbank het volgende. Veroordeelde heeft verklaard dat hij geen inkomen had. Verder verklaarde hij dat hij niet zo heel veel verdiende met het draaien van de joints, maar dat de huur voor hem werd betaald. Omdat veroordeelde geen legaal inkomen ontving, zal hij zijn voeding hebben betaald van deze verdienste van ‘de jongens uit [plaats 2] ’. Het bedrag van € 7,13 per dag is een forfaitair bedrag voor de (minimale) kosten van voeding per persoon per dag, dat is vastgesteld door het Nibud. De rechtbank neemt dit bedrag over. Omdat veroordeelde geen legaal inkomen had, en hij zal hebben gegeten, zal hij de kosten daarvoor betaald hebben vanuit zijn illegale inkomsten. Aldus is de uitgave aan voeding te kwalificeren als wederrechtelijk verkregen voordeel. Ten aanzien van het verweer van de verdediging dat veroordeelde geen voordeel van de woning heeft genoten overweegt de rechtbank het volgende. Veroordeelde heeft verklaard dat hij eerst twee jaar in de woning verbleef en toen nog niets met jointjes deed. Hij betaalde de huur met spaargeld en ook zijn ouders sprongen in het begin bij. Later hebben de jongens uit [plaats 2] de huur betaald. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat veroordeelde voordeel heeft genoten doordat voor hem de huur werd betaald vanaf het moment dat hij jointjes draaide. De woonlasten bleven hem dus bespaard. Het standpunt van de verdediging dat veroordeelde gratis bij zijn ouders had kunnen wonen als hij niet in de woning had gezeten, is niet relevant. Immers, veroordeelde woonde in de woning aan [adres 2] te [plaats 3] en niet bij zijn ouders. De rechtbank bepaalt het te ontnemen bedrag aldus op € 10.583,40.

<nr>6</nr>De beslissing Stelt vast het bedrag waarop het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat op een bedrag van € 10.583,40 (zegge: tienduizendvijfhonderd en drieëntachtig euro en veertig eurocent). Legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 10.583,40 (zegge: tienduizendvijfhonderd en drieëntachtig euro en veertig eurocent). Aldus gegeven door mr. J.J.H. van Laethem (voorzitter), mr. K.A.M. van Hoof en mr. A. Cimen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.M.P. van der Meulen, griffier en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 6 juli 2018. mr. A. Cimen is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.