<nr>3</nr>Bewezenverklaring

<nr>7</nr>Overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft geëist dat verdachte ter zake van de gekwalificeerde doodslag onder parketnummer 05/880353-15 en de onder parketnummer 05/780080-16 tenlastegelegde verkrachting zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 jaren met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht. Zij heeft hiertoe – kort gezegd – aangevoerd dat de ernst van het feit, de gevolgen daarvan voor de nabestaanden van het slachtoffer, het handelen van verdachte na het plegen van het feit en het recidiveren van verdachte in ernstige delicten een lange gevangenisstraf rechtvaardigen. De officier van justitie acht verdachte niet volledig toerekeningsvatbaar. De officier van justitie heeft daarnaast geëist, nu de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen dit eist, dat aan verdachte de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege wordt opgelegd. Met betrekking tot het beslag heeft de officier van justitie de teruggave van de in beslag genomen goederen aan de beslagene gevorderd. Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft integrale vrijspraak bepleit. De raadsman heeft in geval van bewezenverklaring en strafoplegging verzocht de hoogte van een eventuele gevangenisstraf te matigen wanneer daarnaast ook de maatregel van terbeschikkingstelling wordt opgelegd. De raadsman heeft daarnaast verzocht verdachte verminderd toerekeningsvatbaar te achten. De verdediging heeft geen standpunt ingenomen met betrekking tot het beslag. Beoordeling door de rechtbank De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van wat bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, waarbij onder meer is gelet op: - het uittreksel uit het algemeen documentatieregister, gedateerd 14 april 2016; - een rapportage Pro Justitia van het NIFP Pieter Baan Centrum, d.d. 14 januari 2016; - een rapportage Pro Justitia van het NIFP Pieter Baan Centrum, d.d. 24 november 2003; - een multidisciplinair rapport van drs. [psycholoog] , psycholoog, gedateerd 1 juli 2010 en van dr. [psychiater] , psychiater, gedateerd 26 juli 2010; - een rapportage van de [instelling] (hierna: de kliniek) d.d. 2 juli 2014. Verdachte heeft zijn nichtje, van toen 21 jaar, overgehaald om in de nacht van 8 op 9 februari 2015 in de Hatertse Vennen (een natuurgebied bij Nijmegen) met hem af te spreken of met hem mee daar naartoe te gaan. Dit zodat zij een of meerdere pakketjes kon wegbrengen voor hem waarvoor zij dan geld zou krijgen. Het is nooit duidelijk geworden in hoeverre verdachte echt pakketjes met zijn nichtje zou gaan wegbrengen. Wel is gebleken dat verdachte zijn nichtje - in de tijd dat hij met haar in de Hatertse Vennen was, oraal heeft verkracht. Hij heeft haar gewurgd en heeft vervolgens haar - half ontblote - lichaam achtergelaten en toegedekt met takken opdat zij niet gemakkelijk gevonden zou worden en zijn verschrikkelijke daden daarmee niet aan het licht zouden komen. De laatste momenten in het leven van het slachtoffer moeten onvoorstelbaar angstig voor haar zijn geweest. Verdachte heeft het slachtoffer vernederd en haar daarna het meest kostbare bezit, namelijk haar leven, ontnomen. Verdachte heeft zich daarbij enkel om zijn eigen lustgevoelens bekommerd. Dit rekent de rechtbank verdachte zwaar aan. Na het plegen van dit feit heeft verdachte gezwegen, zowel tijdens het politieonderzoek als tijdens het onderzoek ter terechtzitting, over wat hij heeft gedaan en waar hij het slachtoffer heeft achtergelaten. Verdachte heeft het verdriet gedeeld en over en weer troost geboden en troost genoten van zijn familie. Verdachte heeft Facebook-zoekacties georganiseerd, voorop gelopen in de voor het slachtoffer georganiseerde rouwstoet en haar kist naar haar graf gedragen. Verdachte heeft, met deze laatstgenoemde handelingen in het bijzonder, een groot gebrek aan respect getoond voor zowel het slachtoffer als de nabestaanden die hem hebben geholpen bij zijn re-integratie in de maatschappij. Verdachte heeft de nabestaanden, met name de ouders en de broer van het slachtoffer, onbeschrijflijk veel leed berokkend. Zij zullen moeten leven met de wetenschap dat hun dochter is verkracht en op gewelddadige wijze is gedood door een familielid, dat zich nota bene onder hun troostende arm en in hun huis heeft bevonden nadat het is gebeurd. Ook de schok die het door verdachte gepleegde feit in de samenleving, met name in de regionale gemeenschap, teweeg heeft gebracht, zal bij de strafoplegging worden betrokken. Verdachte heeft zich hiermee schuldig gemaakt aan de meest ernstige strafbare feiten die het Wetboek van Strafrecht kent: verkrachting en gekwalificeerde doodslag. Op gekwalificeerde doodslag (het doden van een mens na een strafbaar feit om zelf straffeloos te blijven) staat een strafmaximum van dertig jaren of een levenslange gevangenisstraf. De rechtbank houdt naast het reeds genoemde ook rekening met het feit dat verdachte met zijn handelen ernstig is gerecidiveerd in het plegen van zedendelicten. Verdachte is sinds 1985 driemaal eerder veroordeeld voor zedenzaken (waaronder verkrachtingen). Aan verdachte zijn telkens lange gevangenisstraffen opgelegd. Voor het laatste zedendelict heeft verdachte in 2004 de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege (verder: TBS-maatregel) opgelegd gekregen. Hij heeft nog tijdens het ondergaan van deze maatregel zijn nichtje verkracht en gedood. De rechtbank is van oordeel dat alleen een zeer lange gevangenisstraf op zijn plaats is, waarbij de rechtbank het genoemde strafmaximum van 30 jaren of levenslang heeft overwogen. Zowel uit oogpunt van vergelding als uit preventief oogpunt. De maatschappij dient beschermd te worden tegen verdachte. De belangrijkste reden voor de rechtbank om niet het strafmaximum op te leggen, is dat de rechtbank verdachte verminderd toerekeningsvatbaar acht en hem de feiten daarom niet volledig kunnen worden toegerekend. De rechtbank acht een gevangenisstraf voor de duur van 20 jaren een passende en geboden straf. De rechtbank legt een hogere straf op dan door de officier is geëist, nu de rechtbank dit gelet op de ernst van de feiten, de omstandigheden zoals genoemd en het feit dat verdachte is gerecidiveerd gerechtvaardigd acht. Omdat verdachte een gevaar is voor de samenleving vindt de rechtbank dat verdachte - ook na lange tijd – niet zonder meer mag terug keren in de samenleving. Op zichzelf zou na afloop van de gevangenisstraf de eerder aan verdachte opgelegde TBS-maatregel herleven. Dit vindt de rechtbank echter te weinig waarborg bieden om de samenleving te beschermen tegen verdachte, omdat die maatregel is opgelegd vanwege een ander indexdelict. Om die reden zal de rechtbank verdachte opnieuw een TBS-maatregel opleggen. Over het opleggen van de TBS-maatregel overweegt de rechtbank het volgende. De rechtbank stelt vast dat de gekwalificeerde doodslag onder parketnummer 05/880353-15 en de onder parketnummer 05/780080-16 bewezenverklaarde verkrachting misdrijven betreffen als bedoeld in artikel 37a, eerste lid onder 1 van het Wetboek van Strafrecht waarvoor terbeschikkingstelling mogelijk is. Om een TBS-maatregel te kunnen opleggen dient, ingevolge het eerste lid van artikel 37a van het Wetboek van Strafrecht, de vraag te worden beantwoord of bij verdachte tijdens het begaan van de feiten een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens bestond. Daarnaast moet de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen eisen dat verdachte van overheidswege wordt verpleegd. Verdachte heeft geweigerd mee te werken aan het onderzoek door het Pieter Baan Centrum. In dat geval kan de rechtbank zich bij de beantwoording van voorgaande vragen baseren op rapporten uit het verleden. Gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis Uit de rapportage van de kliniek van 2014 volgt dat verdachtes meest actuele hoofddiagnose is dat hij lijdende is aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis. Daarnaast kampt verdachte met middelenafhankelijkheid en een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Naar verwachting van de kliniek zal de persoonlijkheidsproblematiek van verdachte nooit helemaal verdwijnen. Deze diagnose volgt ook uit de eerdere rapportages. In de verlengingsrapportage van 2010 wordt door zowel de psycholoog als de psychiater geconcludeerd dat verdachte lijdende is aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis of een gemengde persoonlijkheidsstoornis met afhankelijke, narcistische en antisociale kenmerken, waarbij middelenmisbruik c.q. middelenafhankelijkheid steeds een grote rol speelt. Door de psycholoog wordt tevens geconcludeerd dat de diagnostiek door de jaren heen redelijk consistent is. In het rapport van het Pieter Baan Centrum van 2003 wordt door zowel de psychiater als de psycholoog geconcludeerd dat verdachte lijdende is aan een gemengde persoonlijkheidsstoornis met antisociale en afhankelijke trekken en middelenmisbruik. Ook uit het meest recente rapport van het Pieter Baan Centrum, waar verdachte medewerking aan heeft geweigerd, volgt dat de dynamiek van verdachtes problematiek hetzelfde is gebleven. Op basis van het feit dat bij verdachte gedurende vele jaren eenzelfde soort gebrekkige ontwikkeling en stoornis wordt vastgesteld en dat deze diagnostiek aan weinig tot geen verandering onderhevig is – en volgens deskundigen nooit weg zal gaan – concludeert de rechtbank als volgt. Bij verdachte is ook nu nog sprake van een gebrekkige ontwikkeling in de zin van een gemengde persoonlijkheidsstoornis met antisociale en afhankelijke kenmerken en van een ziekelijke stoornis in de vorm van middelenmisbruik. Dit was ook zo ten tijde van het plegen van de delicten. De rechtbank is, met de officier van justitie, gelet op voorgaande vaststellingen van oordeel dat de feiten verdachte verminderd kunnen worden toegerekend. Risico’s In het meest recente rapport van het Pieter Baan Centrum staat dat verdachtes middelengebruik een groot risico vormt. Gelet op verdachtes persoonlijkheidsproblematiek bestaat zonder behandeling van die problematiek een hoog risico op terugval in middelengebruik en op gewelddadig of seksueel grensoverschrijdend gedrag. Uit de eerdere rapportages volgt dezelfde conclusie: zonder een TBS-kader wordt het risico op seksueel geweld ten aanzien van vrouwen, met name op langere termijn, hoog ingeschat. Het herhalingsgevaar heeft zich in deze feiten ook verwezenlijkt, waarbij de rechtbank al heeft opgemerkt dat verdachte driemaal eerder is veroordeeld voor zedendelicten. Ook in eerdere rapportages wordt door deskundigen geconcludeerd dat een TBS-kader noodzakelijk wordt geacht voor een behandeling. De rechtbank stelt vast dat verdachte geen enkel inzicht heeft willen geven in zijn geestesgesteldheid. Daargelaten of een toekomstige behandeling bij verdachte nog enig effect zal sorteren: voor de rechtbank staat de veiligheid van de maatschappij voorop. Om die reden zal de rechtbank overgaan tot het opleggen van de TBS-maatregel na afloop van de gevangenisstraf, nu volgens de rechtbank het herhalingsgevaar voor zeden- en geweldsmisdrijven hoog te noemen is. De rechtbank is daarom van oordeel dat de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel van terbeschikkingstelling eist. De gekwalificeerde doodslag onder parketnummer 05/880353-15 en de onder parketnummer 05/780080-16 verkrachting zijn misdrijven die een gevaar opleveren voor of een krenking zijn van de lichamelijke integriteit van een of meer personen. Dit betekent dat de TBS-maatregel niet is beperkt tot de duur van vier jaar. Met betrekking tot het beslag: Nu zich geen strafvorderlijk belang daartegen verzet, zal de teruggave worden gelast van de na te melden in beslag genomen voorwerpen aan de veroordeelde. 7a. De beoordeling van de civiele vorderingen, alsmede de gevorderde oplegging van de schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partijen [getuige 3] , [benadeelde 1] (ouders van [slachtoffer] ) en [benadeelde 2] (broer van [slachtoffer] ) hebben zich in het strafproces gevoegd ter verkrijging van schadevergoeding ter zake van de bewezenverklaarde gekwalificeerde doodslag (05/880353-15) en verkrachting (05/780080-16). Gevorderd wordt door ieder een bedrag van € 31.740,-. Er is verzocht om met betrekking tot het gevorderde smartengeld van € 30.000,- (immateriële schade) het bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 9 februari 2015 dan wel vanaf 22 februari 2015 en een schadevergoedingsmaatregel voor het gehele gevorderde bedrag vermeerderd met de wettelijke rente op te leggen. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat voor alle benadeelde partijen de kosten voor de grafrechten en het onderhoud van het graf kunnen worden toegewezen. Verder heeft de officier van justitie voor een ieder verzocht om een bedrag aan smartengeld toe te kennen. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht om de benadeelde partijen niet-ontvankelijk in hun vorderingen te verklaren, nu de behandeling van de vorderingen een onevenredige belasting van het strafproces vormt. Daartoe heeft de raadsman ten eerste aangevoerd dat het gaat om civielrechtelijke complexe vorderingen met hoge bedragen en aan verdachte alleen een strafrechtadvocaat is toegewezen. De vordering is niet eenvoudig van aard. Dit geldt te meer nu het niet alleen gaat om shockschade, maar ook om gebeurtenissen zoals het meelopen in de stille tocht. Tot slot is aangevoerd dat eventuele psychische problematiek door een onafhankelijke deskundige dient te worden vastgesteld en de vordering onvoldoende is onderbouwd. Beoordeling door de rechtbank De rechtbank stelt voorop dat het overlijden van [slachtoffer] bij haar ouders en broer, maar ook bij vele andere directe naasten, onvoorstelbaar leed heeft toegebracht. Dit grote verdriet is de rechtbank duidelijk en staat ook niet ter discussie. Er is echter op dit moment nog geen wetgeving waardoor het toekennen van schade ten gevolge van groot verdriet of rouwverwerking (affectieschade) mogelijk is. Het smartengeld en de aantasting in persoon De ouders en broer van [slachtoffer] vorderen shockschade. In het zogenaamde Taxibusarrest (waarbij het ging om een moeder die kort na een verkeersongeval met haar ernstig verminkte en overleden dochter werd geconfronteerd) is bepaald dat shockschade alleen wordt toegekend aan degene die het ongeval heeft waargenomen of direct is geconfronteerd met de ernstige gevolgen daarvan. Bovendien moet er dan sprake zijn van een als gevolg van die confrontatie ontstaan geestelijk letsel waarvan in het algemeen slechts sprake zal zijn als sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Uit het voorgaande volgt dat pas sprake is van shockschade als een onafhankelijke psychiater heeft vastgesteld dat bij de nabestaande sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Een toekenning van een bedrag voor shockschade aan de ouders van [slachtoffer] stuit hierop al af. Er is geen (onafhankelijke) psychiater die bij de ouders van [slachtoffer] geestelijk letsel heeft vastgesteld. Daarbij geldt voor de broer van [slachtoffer] dat onderbouwing van geestelijk letsel geheel ontbreekt. De rechtbank kan op dit moment niet vaststellen of het overlijden van [slachtoffer] bij haar ouders en broer heeft geleid tot een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Om dit nader uit te zoeken zou een onevenredige belasting vormen voor het strafproces. De ouders en de broer van [slachtoffer] hebben ook aangeven vergoeding te willen vanwege de aantasting in hun persoon. Hoe invoelbaar een dergelijke vordering ook is, stuit ook dit onderdeel van de vordering af op het vereiste van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Op dit moment bevinden dergelijke gegevens zich niet in het dossier, noch zijn er voldoende concrete gegevens die een psychische beschadiging aantonen. De aangevoerde omstandigheden zoals de hulp bij de resocialisatie, de hulp bij zoektochten, het over en weer elkaar troosten, het meelopen in de stille tocht en het dragen van de kist zijn op zichzelf bijzondere omstandigheden te noemen waaruit kan worden aangenomen dat het leed bij de ouders en de broer van [slachtoffer] is verergerd. Het zijn echter geen rechtstreekse gevolgen van de doodslag op en de verkrachting van [slachtoffer] . Gelet daarop zullen de ouders en de broer van [slachtoffer] voor wat betreft het smartengeld (de immateriële schade) niet-ontvankelijk worden verklaard in hun vorderingen. De grafrechten en het onderhoud van het graf Gelet op de jonge leeftijd van [slachtoffer] waarop zij is overleden en de leeftijden van de nabestaanden, acht de rechtbank bij een weging van goede en kwade kansen voldoende aannemelijk geworden dat de grafrechten over 20 jaar en 40 jaar nogmaals zullen worden verlengd en het graf in deze periode zal dienen te worden onderhouden. Nu de kosten gepaard gaande met grafrechten en het onderhoud verder voldoende zijn onderbouwd (totaal € 1.740 per twintig jaar), zal de rechtbank de kosten voor twee ‘verlengingen’ toewijzen in de vorm van eenmaal bij vader ( [getuige 3] ) en eenmaal bij moeder ( [benadeelde 1] ) – waarbij het toegewezen bedrag zo nodig via vererving zal overgaan op de broer van [slachtoffer] ( [benadeelde 2] ). De benadeelde partijen zullen voor het overige niet-ontvankelijk verklaard worden in diens vorderingen, nu de behandeling van de vorderingen naar het oordeel van de rechtbank voor het overige een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partijen kunnen derhalve hun vorderingen slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter. Gelet op het vorenstaande ziet de rechtbank aanleiding om aan verdachte op basis van het bepaalde in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat van het toe te wijzen bedrag ten behoeve van genoemde benadeelde partijen. De proceskosten tot op heden begroot op nihil, zijn daar niet bij inbegrepen.

<nr>9</nr>De beslissing De rechtbank:  spreekt verdachte vrij van het onder parketnummer 05/880353-15 primair tenlastegelegde feit;  verklaart bewezen dat verdachte het onder parketnummer 05/880353-15 subsidiair tenlastegelegde en het onder parketnummer 05/780080-16 tenlastegelegde, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;  verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;  verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder punt 4;  verklaart verdachte hiervoor strafbaar;  veroordeelt verdachte wegens het bewezenverklaarde tot:  een gevangenisstraf voor de duur van 20 (twintig) jaren;  beveelt dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;  gelast dat verdachte ter beschikking wordt gesteld en beveelt dat de ter beschikking gestelde van overheidswege zal worden verpleegd. Voor het beslag:  gelast de teruggave van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen aan de veroordeelde, te weten: o één zwart jack met bontkraag (E.01.01.001); o één [merk 2] mobiele telefoon (E.01.02.001); o diverse formulieren (E.01.02.002); o één donkerblauwe jas met groene voering (E.01.03.001); o één donkerblauw jack met opdruk (E.01.03.002); o één aantekeningenboekje (E.01.04.001); o één paar [merk 3] sportschoenen (E.01.05.001); o één paar sneaker schoenen (E.01.05.002); o één GSM [merk 4] (E.01.06.001); o één computerkast (E.01.07.001); o één stuks damesondergoed (F.01.02.001); o één GSM [merk 4] (F.01.03.001); o één telefoon met fotocamera, merk [merk 4] (F.01.03.002); o één usb-stick (F.01.04.001); o één agenda van het jaar 2014 (F.01.05.001); o één paar handschoenen (H.01.04.001); o één stoffen muts (H.01.04.002); o één rode bodywarmer (PeteJ63.01.001); o één blauwe/zwarte joggingbroek (PeteJ63.01.002); o één GSM [merk 5] (PeteJ63.01.003). De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [getuige 3] : veroordeelt verdachte ten aanzien van de bewezenverklaarde feiten onder de parketnummers 05/880353-15 (subsidiair) en 05/780080-16 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [getuige 3], van een bedrag van € 1.740,00 (duizendzevenhonderdveertig euro) met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil; verklaart de benadeelde partij [getuige 3] voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering; legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [getuige 3] , een bedrag te betalen van € 1.740,00 (duizendzevenhonderdveertig euro), met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal 27 dagen hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt; bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen. De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] : veroordeelt verdachte ten aanzien van de bewezenverklaarde feiten onder de parketnummers 05/880353-15 (subsidiair) en 05/780080-16 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [benadeelde 1], van een bedrag van € 1.740,00 (duizendzevenhonderdveertig euro) met betaling van de kosten van het geding en de tenuitvoerlegging door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil; verklaart de benadeelde partij [benadeelde 1] voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering; legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde 1] , een bedrag te betalen van € 1.740,00 (duizendzevenhonderdveertig euro), met bepaling dat bij gebreke van betaling en verhaal 27 dagen hechtenis zal kunnen worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt. bepaalt dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien veroordeelde heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen; De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] ((feiten onder de parketnummers 05/880353-15 (subsidiair) en 05/780080-16)):  verklaart de benadeelde partij [benadeelde 2] niet-ontvankelijk in zijn vordering. Dit vonnis is gewezen door mr. M.F. Gielissen (voorzitter), mr. J.J.H. van Laethem en mr. M.G.J. Post, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D.T.P.J. Damen en mr. A. Diebels, griffiers, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 4 mei 2016. BIJLAGE І Met betrekking tot parketnummer 05/880353-15: Aan verdachte is na een toegewezen vordering nadere omschrijving ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 9 februari 2015, althans op een tijdstip in de periode van 9 februari 2015 tot en met 22 februari 2015, te Nijmegen en/of in de gemeente Heumen, in elk geval in Nederland, [slachtoffer] opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven heeft beroofd, door die [slachtoffer] te wurgen, in die zin dat haar, door samendrukkend en/of omsnoerend geweld op de hals en/of op de mondbodem, de adem is ontnomen en/of zij verstikt is en/of daardoor (of op andere wijze) om het leven is gekomen en/of gebracht; althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling leidt: hij op of omstreeks 09 februari 2015, althans op een tijdstip in de periode van 9 februari 2015 tot en met 22 februari 2015, te Nijmegen en/of in de gemeente Heumen, in elk geval in Nederland, [slachtoffer] opzettelijk van het leven heeft beroofd, door die [slachtoffer] te wurgen, in die zin dat haar, door samendrukkend en/of omsnoerend geweld op de hals en/of op de mondbodem, de adem is ontnomen en/of zij verstikt is en/of daardoor (of op andere wijze) om het leven is gekomen en/of gebracht, welke doodslag werd gevolgd, vergezeld en/of voorafgegaan van enig strafbaar feit, te weten te weten: het (telkens) door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid dwingen van [slachtoffer] tot het ondergaan van handelingen die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , namelijk het (telkens) met de penis binnendringen in de vagina en/of in de mond van die [slachtoffer] , welk geweld of andere feitelijkheid en/of welke bedreiging met geweld of andere feitelijkheid hierin heeft/hebben bestaan dat verdachte opzettelijk -die [slachtoffer] met een mes heeft bedreigd en/of -die [slachtoffer] op enige (niet nader bekend geworden) wijze met geweld te dreigen en/of haar geweld aan te doen en/of die [slachtoffer] (bij de pols(en)) heeft vastgepakt en/of -(met geweld en/of bedreiging met geweld) die [slachtoffer] van haar kleding heeft ontdaan en welke doodslag werd gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van dat feit voor te bereiden, gemakkelijk te maken en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en/of aan andere deelnemers aan dat feit straffeloosheid te verzekeren; meer subsidiair hij op of omstreeks 9 februari 2015, althans op een tijdstip in de periode van 9 februari 2015 tot en met 22 februari 2015, te Nijmegen en/of in de gemeente Heumen, in elk geval in Nederland, [slachtoffer] opzettelijk van het leven heeft beroofd, door die [slachtoffer] te wurgen, in die zin dat haar, door samendrukkend en/of omsnoerend geweld op de hals en/of op de mondbodem, de adem is ontnomen en/of zij verstikt is en/of daardoor (of op andere wijze) om het leven is gekomen en/of gebracht. Met betrekking tot parketnummer 05/780080-16: hij op of omstreeks 9 februari 2015, althans op een tijdstip in de periode van 9 februari 2015 tot en met 22 februari 2015, te Nijmegen en/of in de gemeente Heumen, in elk geval in Nederland, door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid, [slachtoffer] heeft gedwongen tot het ondergaan van een of meer handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer] , te weten het (telkens) het met de penis binnendringen van de vagina en/of de mond en welk geweld of andere feitelijkheid en/of welke bedreiging met geweld of andere feitelijkheid hierin heeft/hebben bestaan dat verdachte opzettelijk -die [slachtoffer] met een mes heeft bedreigd en/of -die [slachtoffer] op enige (niet nader bekend geworden) wijze met geweld te dreigen en/of haar geweld aan te doen en/of -die [slachtoffer] (bij de pols(en)) heeft vastgepakt en/of (met geweld) die [slachtoffer] van haar kleding heeft ontdaan.