<nr>1</nr>De inhoud van de vordering

<nr>4</nr>De beoordeling van de vordering Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft de periode aangehouden die in de hoofdzaak door het gerechtshof bewezen is verklaard, te weten in de periode van 1 april 2009 tot en met 27 september 2009. De officier van justitie houdt voor de berekening van het voordeel een periode van 24 weken aan. Dit is gebaseerd op een half jaar minus de in beslag genomen levering van 27 mei 2009 en minus de laatste week. Het aantal uitgevoerde drugstransporten heeft de officier van justitie overeenkomstig het rapport wederrechtelijk verkregen voordeel van 29 maart 2010 (hierna: rapport) in het voordeel van veroordeelde aangehouden op eenmaal per week. Uit de bakengegevens van de auto van veroordeelde over de periode van 28 april 2009 tot en met 28 mei 2009 blijkt dat dit zelfs aan de voorzichtige kant is. Immers uit de bakengegevens blijkt dat veroordeelde gemiddeld twee maal per week van Zutphen naar Hengelo reed. Op 27 mei 2009 is bij veroordeelde een hoeveelheid van 4.900 gram wiet aangetroffen. Uit de tapgesprekken blijkt dat veelvuldig over grotere hoeveelheden is gesproken. Dit blijkt eveneens uit de verklaring van [betrokkene]. De officier van justitie houdt derhalve een gemiddelde levering aan van vijf kilo per rit. Overeenkomstig het rapport houdt de officier van justitie een gemiddelde verkoopprijs aan van € 3.463,00 per kilo en een inkoopprijs van € 2.370,00 per kilo. Het totaal wederrechtelijk verkregen voordeel bedraagt derhalve € 131.160,00. Het standpunt van de verdediging De verdediging stelt zich op het standpunt dat geen bewijs is dat veroordeelde daadwerkelijk drugs heeft getransporteerd, noch dat hij de winst met zijn broer ([mede veroordeelde]) zou hebben gedeeld. Voorts zijn de prijzen die worden aangehouden niet conform de werkelijkheid. Veroordeelde verrichtte slechts hand- en spandiensten, zijn broer was de dealer. Veroordeelde ontving een bedrag van €50,- tot € 100,- per keer. Dit was niet eens kostendekkend. Het wederrechtelijk verkregen voordeel is hooguit een paar honderd euro. De beoordeling door de rechtbank Bij de beoordeling van de onderhavige vordering heeft de rechtbank kennisgenomen van het op 10 juni 2014 door het gerechtshof gewezen arrest. Daarbij is veroordeelde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier weken voorwaardelijk en een taakstraf voor de duur van 200 uren voor het in de periode van 1 april 2009 tot en met 27 september 2009 “opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3, onder B, van de Opiumwet gegeven verbod.” De rechtbank is van oordeel dat aannemelijk is dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft genoten. De beslissing dat veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel heeft genoten is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. In het hiernavolgende wordt ingegaan op de geschatte omvang van voornoemd voordeel. Op 27 mei 2009 is veroordeelde aangehouden. In zijn auto werden vijf gripzakken met marihuana aangetroffen met een netto gewicht van 4.900 gram. Op de auto van veroordeelde is een peilbaken geplaatst, welke heeft laten zien dat veroordeelde op 28 april, 4, 5, 7, 16, 17, 20, 21, 22 en 27 mei 2009 in Hengelo aan de Deldenerstraat was. De rechtbank volgt de officier van justitie wanneer hij uit gaat van één transport per week. Gelet op vorenstaande frequentie in mei 2009 is dat uiterst aannemelijk. De rechtbank gaat derhalve uit van een totaal van 24 transporten. Dit betreft een half jaar (te weten 1 april 2009 tot en met 27 september 2009) minus de in beslag genomen levering van 27 mei 2009 en minus de laatste week. De rechtbank heeft in haar vonnis overwogen dat veroordeelde meerdere keren grote hoeveelheden drugs heeft vervoerd. De rechtbank gaat derhalve uit van een hoeveelheid van 5 kilo per keer. Dit leidt tot de volgende berekening, uitgaande van 24 weken x 1 levering per week x 5 kilo drugs per keer. De inkoopprijs is blijkens het rapport BOOM € 2.370,-- per kilo. Dit leidt tot een totale inkoopprijs van: 24 x 1 x 5 kg x € 2.370,00 = € 284.400,00 De verkoopprijs is blijkens ditzelfde rapport € 3.280,-- per kilo. Dit leidt tot een totale verkoopprijs van 24 x 1 x 5 kg x € 3.280,00 = € 393.600,00 Het totale wederrechtelijk verkregen voordeel bedraagt derhalve € 109.200,--. Andere kostenposten zijn gesteld noch gebleken. De redelijke termijn De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de redelijke termijn met iets minder dan zes maanden is overschreden. Gelet hierop zou een correctie in de berekening moeten worden toegepast. De raadsman van veroordeelde sluit zich aan bij de officier van justitie. De rechtbank neemt als uitgangspunt voor het aanvangen van de redelijke termijn het moment waarop veroordeelde in redelijkheid de verwachting kon ontlenen dat tegen hem een ontnemingsvordering aanhangig zou worden gemaakt. Dit moment is naar het oordeel van de rechtbank het moment geweest waarop de officier van justitie de ontnemingsvordering heeft aangekondigd bij de hoofdzaak in 2010. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de totale duur van de ontnemingszaak onredelijk lang is geweest en dat de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6 EVRM, is overschreden. Bij een overschrijding van de redelijke termijn zou de rechtbank conform vaste jurisprudentie een mindering van 10 % op het te ontnemen bedrag moeten aanbrengen. De rechtbank zal echter in dit geval de officier van justitie en de advocaat volgen en, afgerond, een bedrag van € 5.000 in mindering brengen op het te ontnemen voordeel. De rechtbank houdt er namelijk rekening mee dat in de strafzaak ook al volledig rekening is gehouden met overschrijding van de redelijke termijn. Dit maakt een totaalbedrag van € 104.200,00.