<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling van het geschil 2.1. Gedaagde heeft geen verweer gevoerd tegen de vordering en de door eiseres aangevoerde feiten en omstandigheden niet betwist. In dat licht komt de vordering de voorzieningenrechter niet onrechtmatig of ongegrond voor. Het gevorderde wordt daarom toegewezen zoals uitgewerkt in de beslissing. 2.2. Daartoe wordt nog het volgende overwogen. Lijfsdwang is een uiterst middel dat alleen kan worden opgelegd als aannemelijk is dat toepassing van een ander dwangmiddel onvoldoende uitkomst zal bieden en het belang van de schuldeiser toepassing daarvan rechtvaardigt. Uit het dossier komt naar voren dat gedaagde de bij beschikkingen van 7 december 2017 en 28 maart 2018 onherroepelijk vastgestelde partneralimentatie niet betaalt, dat hij zich al jaren doelbewust onzichtbaar houdt en eiseres geen zicht heeft op zijn vermogen, terwijl er wel aanwijzingen zijn dat hij over vermogen beschikt. De betalingsachterstand bedroeg volgens het LBIO € 484.247,91 op 3 april 2025 en eiseres heeft de achterstand per 1 december 2025 becijferd op € 538.746,79. Eiseres heeft onderhoudsbijdragen nodig om in haar levensonderhoud te voorzien en het LBIO heeft namens haar meerdere pogingen in het werk gesteld om de vorderingen te innen, zonder dat dit tot (substantieel) resultaat heeft geleid. 2.3. In de gegeven omstandigheden is de vordering om de beschikkingen uitvoerbaar bij lijfsdwang te verklaren toewijsbaar. De lijfsdwang wordt toegestaan voor de duur van maximaal zes maanden, omdat er geen grond is om aan te nemen dat daarmee niet kan worden volstaan als prikkel tot nakoming. De vordering om de reeds vervallen kosten en de nog te vervallen kosten eveneens uitvoerbaar bij lijfsdwang te verklaren wordt afgewezen, alleen al omdat eiseres niet concreet heeft gemaakt welke kosten dit betreft. 2.4. De veroordeling in de kosten van de tenuitvoerlegging van de lijfsdwang wordt eveneens afgewezen. Deze kosten moeten op grond van artikel 597 Rv in eerste instantie door eiseres bij wijze van voorschot worden voldaan. Wanneer gedaagde in gijzeling is genomen, kan eiseres proberen deze executiekosten op gedaagde te verhalen. 2.5. Gedaagde is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van eiseres worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 160,63 - griffierecht € 341,00 - salaris advocaat € 760,00 - nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 1.450,63

<nr>3</nr>De beslissing De voorzieningenrechter: 3.1. verleent eiseres verlof om de in de dagvaarding genoemde beschikkingen van 7 december 2017 en 28 maart 2018 ten uitvoer te doen leggen bij lijfsdwang tot een maximum van zes maanden tot en met december 2025 is voldaan; 3.2. veroordeelt gedaagde in de proceskosten van € 1.450,63, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als gedaagde niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet hij € 92,00 extra betalen, plus de kosten van betekening; 3.3. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; 3.4. wijst af het meer of anders gevorderde. Dit vonnis is gewezen door mr. P. Dondorp en in het openbaar uitgesproken op 16 februari 2026. WJ