Voornaamswijziging

Beoordeling Rechtsmacht en toepasselijk recht Nu verzoekster in Nederland is geboren, de Nederlandse nationaliteit heeft en het verzoek betrekking heeft op de aanpassing van een in de Nederlandse burgerlijke stand opgenomen Nederlandse geboorteakte, heeft de Nederlandse rechter rechtsmacht op grond van artikel 3 aanhef en onder c van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Ingevolge artikel 10:20 van het Burgerlijk Wetboek (BW) is Nederlands recht op het verzoek van toepassing. Op grond van artikel 269 Rv is de rechtbank Den Haag bevoegd om van het verzoek kennis te nemen. Inhoudelijke beoordeling Bij de geboorte is aan verzoekster de voornaam “[voornaam 1]” gegeven. Zij identificeert zich echter al lange tijd niet meer met deze voornaam. Nadat verzoekster op haar zestiende uit huis is gegaan, is zij de naam “[voornaam 2]” gaan gebruiken. Voor verzoekster is haar huidige, officiële voornaam sterk verbonden met haar jeugd en familie, met wie zij inmiddels al ruim acht jaar geen contact meer heeft. Inmiddels is zij al jarenlang in haar hele omgeving bekend onder de naam “[voornaam 2]” en vindt ze het storend wanneer zij met haar officiële voornaam wordt aangesproken. Verzoekster voelt dat ze nu op een punt in haar leven is aangekomen om weloverwogen de keuze te maken om haar voornaam te laten wijzigen. Zij wil daarbij de naam “[voornaam 1]” graag behouden als tweede naam, omdat het desondanks onderdeel vormt van haar identiteit. De rechtbank stelt voorop dat een voornaamswijziging – indien toegewezen – eerst tot stand komt doordat van de beschikking waarbij de voornaamswijziging is gelast een latere vermelding aan de geboorteakte wordt toegevoegd. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende gebleken van een zwaarwichtig belang bij toewijzing van het verzoek tot voornaamswijziging. De gevraagde voornamen zijn geoorloofd naar de maatstaven van artikel 1:4, tweede lid BW. De rechtbank zal het verzoek daarom toewijzen.