Verklaring van overlijden

Verzoek Het verzoekschrift strekt primair ertoe dat de rechtbank zal verklaren dat: [de vermiste] , geboren op [geboortedatum] 1980 in [geboorteplaats] , gewoond hebbende aan de [adres] , op 2 april 2024, althans op een in goede justitie te bepalen dag en tijdstip te Nederland, is overleden. Subsidiair wordt verzocht om de vermissing van [de vermiste] vast te stellen op grond van artikel 1:413 van het Burgerlijk Wetboek. Beoordeling Rechtsmacht en toepasselijk recht De rechtbank is op grond van artikel 3 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bevoegd van de voorliggende verzoeken kennis te nemen en past bij gebrek aan nadere conflictregels het Nederlandse recht toe. Wettelijk kader Op grond van artikel 1:426 eerste lid van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan, indien het lichaam van een vermist persoon niet is kunnen worden teruggevonden, doch, alle omstandigheden in aanmerking genomen, zijn overlijden als zeker kan worden beschouwd, de rechtbank op verzoek van het openbaar ministerie of van iedere belanghebbende verklaren dat die persoon is overleden, indien: de vermissing heeft plaatsgevonden in Nederland, de vermissing heeft plaatsgevonden tijdens een reis met een in Nederland thuisbehorend schip of luchtvaartuig; de vermiste Nederlander was; e vermiste zijn woon- of verblijfplaats had in Nederland. Inhoudelijke beoordeling De officier van justitie heeft aan het verzoek het volgende ten grondslag gelegd. [de vermiste] is sinds 2 april 2024 vermist. Op camerabeelden is te zien dat hij om 08:12 uur het gebouw van Parnassia uitliep en sindsdien is hij niet meer gezien. Hij draagt op dat moment donkerkleurige sneakers met een witte zool met op de hiel een logo (lijkend op het merk Puma). In de dagen voor zijn vermissing heeft [de vermiste] meermaals aangegeven een einde aan zijn leven te willen maken. Daartoe heeft hij eerder al verschillende pogingen ondernomen. Zo is hij op 15 maart 2024 door hulpdiensten uit de zee bij Scheveningen gered. Op 6 november 2024 is bij het Deense eiland Rømø, op zo’n 200 meter van het strand een blauwe linkerschoen met witte zool inclusief de restanten van een menselijke voet aangetroffen. Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) heeft op 17 november 2024 een e-mail ontvangen van Interpol dat het DNA van de voet overeenkomt met het DNA van de sinds 2 april 2024 vermiste [de vermiste] . Het NFI heeft deze DNA match bevestigd. Daarnaast heeft de officier van justitie in aanvulling op het verzoekschrift in de e-mail van 28 oktober 2025 aangegeven dat op 23 juli 2025 een schedel is gevonden in de Noordzee, boven Schiermonnikoog. Aan deze schedel is door het NFI een DNA-onderzoek verricht waarbij is vastgesteld dat het gaat om de schedel van [de vermiste] . Volgens de officier van justitie staat hiermee onomstotelijk het overlijden van [de vermiste] vast. De belanghebbenden hebben allen ingestemd met toewijzing van het verzoek. De rechtbank is gelet op het standpunt van het Openbaar Ministerie en de overgelegde stukken van oordeel dat het primaire verzoek kan worden toegewezen. Alle omstandigheden in aanmerking genomen concludeert de rechtbank dat het overlijden van de vermiste de heer [de vermiste] , geboren op [geboortedatum] 1980 in [geboorteplaats] , als zeker kan worden beschouwd. Nu in de stukken onvoldoende aanknopingspunten over de precieze plek en het uur van overlijden van [de vermiste] zijn te vinden, zal geen nadere plek dan ‘in Nederland’ of uur van overlijden worden vastgesteld. Het verzoek gegrond op artikel 1:426 lid 1 sub c BW kan worden toegewezen zoals hierna vermeld. Gelet op het voorgaande komt de rechtbank niet toe aan de beoordeling van het subsidiaire verzoek.