<?linebreak?>uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen

Overwegingen 1. Verzoeker heeft verzocht om vrijstelling van de verplichting om griffierecht te betalen wegens betalingsonmacht. De voorzieningenrechter wijst dit verzoek toe, zodat verzoeker in deze zaak geen griffierecht hoeft te betalen. 2. Tussen partijen is niet in geschil dat verzoekers recht op opvang op grond van de Rva is geëindigd. Verder is tussen partijen niet in geschil dat verzoeker niet behoort tot één van de categorieën vreemdelingen waarvan op grond van de Rva opvang wordt geboden door verweerder, nu verzoeker dit niet heeft betwist. 3. Tussen partijen is in geschil of de situatie van verzoeker kan worden aangemerkt als een uitzonderlijk geval waardoor verweerder is gehouden buitenwettelijke opvang te verlenen, zoals bij het ontstaan van een acute medische noodsituatie. 4. Bij het beantwoorden van deze vraag beperkt de voorzieningenrechter zich tot een afweging van de betrokken belangen, aangezien deze het uitgangspunt vormt voor de beoordeling van het geschil. 5. Verzoeker stelt zich op het standpunt dat in zijn geval het onthouden van opvang een strijdigheid oplevert met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het Handvest en verwijst daarbij naar het arrest [naam] van het Hof van Justitie. Verzoeker betoogt namelijk dat hij in Nederland vanwege een hiv-infectie onder medische behandeling staat en medicatie gebruikt. Volgens verzoeker zal bij het uitblijven van medische behandeling en medicatie een levensbedreigende medische noodsituatie optreden. Dit blijkt ook uit het BMA-advies dat volgens verzoeker op 7 augustus 2024 is uitgebracht in zijn procedure betreffende de aanvraag voor uitstel van vertrek op grond van artikel 64 van de Vw 2000. 6. Verweerder stelt zich op het standpunt dat in het geval van verzoeker geen sprake is van een uitzonderlijk geval. Volgens verweerder is namelijk niet onderbouwd met concrete en recente medische verklaringen dat verzoeker in een acute medische noodsituatie zal verkeren indien geen opvang aan hem zal worden verleend. Verweerder acht de enkele verwijzing naar een BMA-advies uit augustus 2024 hiertoe ontoereikend, aangezien dit advies niet actueel is. Verweerder verwijst verder onder andere naar de uitspraak van de Afdeling van 26 november 2010, waarin is geoordeeld dat geen sprake is van een bijzondere omstandigheid als de vreemdeling in kwestie hiv heeft, nu de vreemdeling op grond van artikel 10 van de Vw 2000 ook na beëindiging van de verstrekkingen aanspraak kan maken op voortgaande medische behandeling. Van overige zeer bijzondere omstandigheden is volgens verweerder ook niet gebleken, waardoor de verwijzing naar het arrest [naam] niet opgaat. 7. De voorzieningenrechter is van oordeel dat de belangenafweging uitvalt in het nadeel van verzoeker. Verzoeker is er namelijk niet in geslaagd om aan de hand van medische stukken te onderbouwen dat het uitblijven van opvang zal leiden tot een acute medische noodsituatie. De enkele verwijzing naar een BMA-advies dat is uitgebracht in een andere procedure acht de voorzieningenrechter als onvoldoende onderbouwing, temeer nu dit BMA-advies niet in deze procedure is overgelegd. De voorzieningenrechter is het in dit kader verder met verweerder eens dat verzoeker op grond van artikel 10 van de Vw 2000 ook na beëindiging van de verstrekkingen aanspraak kan maken op voortgaande medische behandeling. 8. Bij deze stand van zaken is naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter, wat betreft de situatie van verzoeker, geen sprake van een acute medische noodsituatie en daarmee een uitzonderlijk geval waardoor verweerder is gehouden buitenwettelijke opvang te verlenen.