Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank Het asielrelaas 2. Eiseres legt aan haar asielaanvraag – samengevat – het volgende ten grondslag. Eiseres verklaart in haar aanvullend gehoor op 10 juni 2024, dat zij eerder asiel heeft aangevraagd in Noorwegen. Zij verklaart [naam 2] te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 2001. Haar verklaringen in het nader gehoor op 26 juni 2023 kloppen niet. Eiseres haar moeder verblijft in Noorwegen en haar vader is op 8 februari 2020 in Somalië overleden aan het coronavirus. Eiseres is daarom een alleenstaande vrouw in Somalië, zij is verwesterd door haar langdurige verblijf in Europa en vereenzelvigd met het idee van gelijkheid tussen mannen en vrouwen en staat bekend om haar feministische ideeën, waardoor zij niet kan terugkeren naar Somalië. Het bestreden besluit 3. Voor zover van belang bevat het asielrelaas van eiseres volgens verweerder de volgende relevante elementen: identiteit, nationaliteit en herkomst; alleenstaande vrouw; en vereenzelviging met de waarde van gelijkheid tussen man en vrouw. Verweerder stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit en herkomst van eiseres niet geloofwaardig is nu zij misleidende en tegenstrijdige verklaringen heeft afgelegd Zij heeft ook geen oprechte inspanning geleverd om haar asielrelaas met stukken te onderbouwen. Verder wordt niet aannemelijk geacht dat eiseres geen familiebanden in Somalië meer heeft waar zij op terug kan vallen. Ook acht verweerder het niet aannemelijk dat eiseres dusdanig vereenzelvigd is met de waarden van gelijkheid tussen mannen en vrouwen, dat zij daardoor gevaar zou lopen in Somalië. Verweerder concludeert daarom dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is. Aan eiseres is een terugkeerbesluit met een vertrektermijn van nul dagen en een inreisverbod voor twee jaar opgelegd. Overwegingen 4. De rechtbank beoordeelt het beroep aan de hand van de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, de beroepsgronden. 5. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Hieronder zal zij verder toelichten hoe zij tot die conclusie is gekomen en welke gevolgen dit heeft. Identiteit 6. Eiseres voert aan dat ten onrechte aan haar wordt tegengeworpen dat zij onvoldoende inspanningen heeft verricht om haar asielrelaas, met betrekking tot haar identiteit, te ondersteunen. Zij heeft bij de Somalische ambassade haar originele paspoort aangevraagd en overgelegd bij de zienswijze. Ook heeft zij haar handtekening gezet om haar Noorse asieldossier op te vragen. Verweerder heeft verder ten onrechte niet het DNAonderzoek dat in Noorwegen is gedaan ten aanzien van de gezinsherenigingsprocedure niet betrokken bij de beoordeling. Nu verweerder niet het DNA-onderzoek uit de Noorse procedure heeft opgevraagd is er onvoldoende invulling gegeven aan de samenwerkingsplicht. 6.1. De rechtbank overweegt dat eiseres in het begin van de procedure een valse identiteit en geboortedatum heeft opgegeven, waardoor zij in de procedure als minderjarig werd beschouwd. In zowel haar aanmeldgehoor als haar nader gehoor heeft eiseres vastgehouden aan deze identiteit. Verweerder is nagegaan bij de Noorse en Zweedse autoriteiten hoe eiseres in die landen bekend was. Toen is gebleken dat eiseres een andere identiteit heeft gebruikt. Ook bleek dat eiseres daar over de reden om asiel aan te vragen anders heeft verklaard dan in haar nader gehoor in Nederland. Eiseres is in de gelegenheid gesteld om te reageren op de stukken die bekend waren uit haar eerdere twee asielprocedures. In haar aanvullend gehoor heeft eiseres toegegeven dat zij tot dan toe valse verklaringen heeft afgelegd en dat haar eerder aangevoerde asielrelaas niet waar was. In het aanvullende gehoor heeft eiseres een ander asielrelaas aangevoerd. 6.2. De rechtbank stelt vast dat ter zitting is gebleken dat verweerder geen DNA-onderzoek heeft ontvangen van de Noorse autoriteiten en dat alle stukken die zij hebben ontvangen met betrekking tot de asielaanvraag in Noorwegen en Zweden in het dossier zijn toegevoegd. De rechtbank volgt verweerder in haar standpunt dat het aan eiseres te verwijten valt dat zij niet eerlijk is geweest in het begin van haar procedure over fundamentele onderwerpen die de rest van haar procedure hebben beïnvloed en dat dit ook gevolgen heeft voor de rest van haar procedure. Dat eiseres later in de procedure een paspoort heeft overgelegd om haar identiteit te staven, maakt dit niet anders. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder terecht aan eiseres heeft tegengeworpen dat zij wisselend heeft verklaard. Daarom mocht verweerder eiseres verwijten dat zij geen oprechte inspanning heeft geleverd om haar asielverzoek te staven. 6.3. De rechtbank acht het verder niet noodzakelijk om, zoals eiseres heeft aangevoerd, een onderzoek te verrichten naar de authenticiteit van het paspoort dat zij heeft overgelegd. De rechtbank is namelijk van oordeel dat, gelet op de hierop volgende overwegingen, de authenticiteit van het paspoort geen invloed heeft op het verdere asielrelaas van eiseres. Ten overvloede merkt de rechtbank op dat verweerder ter zitting heeft verklaard dat hij gelet op de aanwezigheid van de moeder op de zitting ervan uitgaat dat zij daadwerkelijk de moeder van eiseres is. De beroepsgrond slaagt niet. Alleenstaande vrouw 7. Eiseres voert aan dat zij risico loopt bij terugkeer naar Somalië, omdat zij een alleenstaande vrouw is. De vader van eiseres is op 8 februari 2020 aan het coronavirus overleden. Hiertoe heeft eiseres een verklaring van een arts in Somalië overgelegd en een foto van het graf. Eiseres heeft geen adequaat netwerk meer in Somalië en loopt dus risico als alleenstaande vrouw bij terugkeer naar Somalië. 7.1. De rechtbank overweegt dat uit de verklaring van de arts blijkt dat die twee dagen na het overlijden van de vader is opgemaakt, namelijk op 10 februari 2020. In de verklaring staat ook dat deze is opgemaakt op verzoek van de familie. Ter zitting is aan eiseres gevraagd wie dit verzoek heeft gedaan. Zij heeft verklaard dat zij dit heeft opgevraagd met behulp van haar halfzus, nadat bleek dat verweerder haar asielrelaas niet geloofwaardig achtte. De rechtbank heeft aan eiseres gevraagd hoe het dan kan dat de datum van ondertekening dan op 10 februari 2020 valt, nu zij heeft verklaard dat zij deze pas later heeft opgevraagd. Hierop heeft eiseres ter zitting verklaard dat de arts nalatig is geweest en het niet serieus heeft genomen. 7.2. De rechtbank stelt vast dat, zoals verweerder in het bestreden besluit heeft overwogen, de vermelding dat de vader is overleden op 8 februari 2020 niet overeenkomt met het feit dat het eerste officiële geval van besmetting met het coronavirus pas op 16 maart 2020 is aangekondigd. De verklaring van eiseres dat zij pas recentelijk een overlijdensakte heeft aangevraagd, komt ook niet overeen met de datum van de verklaring van de arts. Ook ter zitting is onvoldoende opheldering hierover gegeven. De rechtbank is dan ook met verweerder van oordeel dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij een alleenstaande vrouw is en geen familiebanden in Somalië meer heeft. Een foto van een graf met de naam en overlijdensdatum is onvoldoende bewijs om tot een ander oordeel te komen. De beroepsgrond slaagt niet. Vereenzelviging en langdurig verblijf in buitenland 8. Eiseres voert aan dat gelijkheid tussen mannen en vrouwen dermate fundamenteel is voor haar identiteit, dat niet geëist kan worden dat zij dit opgeeft. Eiseres doet daarnaast ook feministische uitingen op sociale media zoals TikTok. Zo ontvangt zij ook negatieve reacties van mensen op haar uitingen in de filmpjes die zij maakt en het feit dat zij soms geen hoofddoek draagt. Eiseres heeft hier uitvoerig over verklaard en stukken hiervan overgelegd. Verweerder heeft hier onvoldoende onderzoek naar gedaan. Daarnaast heeft eiseres aangevoerd dat haar langdurige verblijf in het buitenland als asielmotief moet worden beschouwd. Uit de landeninformatie van Vluchtelingenwerk Nederland blijkt namelijk dat zij risico hierdoor loopt bij terugkeer. 8.1. Niet in geschil is dat eiseres in 2015 naar Europa is gekomen en dat zij hier sindsdien verblijft. Zoals de rechtbank hiervoor heeft vastgesteld, is niet aannemelijk dat eiseres alleenstaand is. De informatie van Vluchtelingenwerk ziet in hoofdzaak op terugkeerders zonder netwerk. Uit de genoemde landeninformatie blijkt dat mensen die langdurig in het buitenland hebben verbleven wel herkenbaar kunnen zijn, door bijvoorbeeld een afwijkend accent of een andere manier van kleden. Er kan daardoor moeite ontstaan met het terug integreren in de Somalische samenleving. Echter, niet is gebleken dat zij een risico lopen op een behandeling zoals is omschreven in artikel 3 van het EVRM. De uitspraak van de zittingsplaats Middelburg waar eiseres naar heeft verwezen betreft een alleenstaande minderjarige en is daarom niet vergelijkbaar met haar situatie. De rechtbank is verder met verweerder van oordeel dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van een dusdanige vereenzelviging dat eiseres deze moet uiten zoals een politieke of godsdienstige overtuiging, waardoor zij niet zou kunnen terugkeren naar Somalië. In dat kader verwijst de rechtbank ook naar de uitspraak van de Afdeling van 28 augustus 2023, waaruit volgt dat aannemelijk moet worden gemaakt dat eiseres zich bij terugkeer niet meer kan aanpassen door uiterst moeilijk of nagenoeg onmogelijk te veranderen of te verbergen gedragskenmerken. Hoewel de rechtbank begrijpt dat het voor eiseres niet gemakkelijk zal zijn om terug te keren, heeft zij dat niet aannemelijk gemaakt. De beroepsgrond slaagt niet. Terugkeerbesluit en inreisverbod 9. De rechtbank overweegt dat eiseres bij het indienen van het beroep heeft aangekruist dat het beroep zich tevens tot het terugkeerbesluit en inreisverbod richt. Eiseres heeft echter niet toegelicht in de beroepsgronden waarom het besluit op dit punt niet deugt. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder terecht aan eiseres een terugkeerbesluit van nul dagen en een inreisverbod voor twee jaar heeft opgelegd.