Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1998. Gronden van bewaring 2. In de maatregel van bewaring heeft de staatssecretaris overwogen dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening aan Duitsland en een significant risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. De staatssecretaris heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, tweede, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser: 3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan; 3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken; en als lichte gronden vermeld dat eiser: 4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden; 4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; 4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 3. De rechtbank stelt vast dat eiser de zware en lichte gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag zijn gelegd niet heeft betwist. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de zware en lichte gronden voldoende om de maatregel van bewaring te kunnen dragen. Lichter middel 4. Eiser stelt dat de staatssecretaris had moeten volstaan met het opleggen van een lichter middel dan de maatregel van bewaring. Hij voert daartoe aan dat hij meteen heeft aangegeven dat hij zelfstandig terug wil keren naar Duitsland, omdat hij daar werkt en een vriendin heeft. Hij was slechts kort in Nederland om wiet te kopen en was niet van plan om hier te blijven. Dit blijkt volgens eiser ook wel uit het feit dat hij hier geen asielaanvraag heeft ingediend. Verder wist hij niet dat hij als asielzoeker in Duitsland niet naar Nederland mocht gaan. 5. De rechtbank oordeelt dat de staatssecretaris voldoende heeft gemotiveerd dat niet kan worden volstaan met een lichter middel. Uit de gronden van de maatregel van bewaring blijkt dat er een risico is dat eiser zich aan het toezicht op vreemdelingen zal onttrekken. Daarnaast is eiser niet in het bezit van een geldig reisdocument en van voldoende geld en heeft hij verklaard dat zijn asielaanvraag in Duitsland is afgewezen. Dit samenstel van omstandigheden maakt dat er een risico is dat hij na zijn vrijlating ervoor zal kiezen om niet zelfstandig naar Duitsland terug te keren. Het opleggen van een lichter middel biedt daardoor geen garantie dat eiser daadwerkelijk zelfstandig Nederland zal verlaten en naar Duitsland zal gaan. De beroepsgrond slaagt niet. Ambtshalve toetsing 6. De rechtbank moet ook ambtshalve toetsen of de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was. Op grond van de stukken en wat op zitting is besproken, is de rechtbank van oordeel dat dit niet het geval is. Conclusie 7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.