Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geboortedatum] en verweerder gaat uit van deGhanese nationaliteit. 2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan. 3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 7 maart 2024 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek. Dit betreft de periode van 7 maart 2024 tot en met 11 april 2024. 4. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan zijn uitzetting naar Ghana. Ook is er geen zicht op uitzetting naar Ghana binnen een redelijke termijn. Verweerder heeft een lp-aanvraag ingediend bij de Ghanese autoriteiten en meermaals gerappelleerd maar tot op heden hebben zij niet gereageerd. Verder heeft verweerder het voortduren van de bewaring onvoldoende gemotiveerd en een belangenafweging heeft niet plaatsgevonden. Eiser beroept zich in dat verband op het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak Mahdi. Zo heeft verweerder onvoldoende rekening gehouden met de medische klachten van eiser. Eiser ontvangt in het detentiecentrum geen passende en voor hem toegankelijke zorg. Daarnaast is sprake van een strikt bewaringsregime. De bewaring heeft daardoor een negatieve impact op eiser. Gelet hierop had verweerder een lichter middel moeten toepassen. 5. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser naar Ghana. Uit het voortgangsrapport van 8 april 2024 volgt dat op 20 maart 2024 de presentatie van eiser aan de Ghanese autoriteiten stond gepland. Daarnaast heeft verweerder naar aanleiding van de aanvraag voor een lp voor eiser op 28 maart 2024 nog gerappelleerd bij de Ghanese autoriteiten. Ook zijn er met eiser nog twee vertrekgesprekken gevoerd op respectievelijk 11 maart 2024 en 7 april 2024. 6. Anders dan eiser stelt, is de rechtbank van oordeel dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Ghana in het algemeen niet ontbreekt. De rechtbank verwijst hiervoor naar de uitspraak van de Afdeling van 6 december 2023.De rechtbank ziet geen aanleiding om hier in het geval van eiser anders over te oordelen. Immers, op 20 maart 2024 stond de presentatie van eiser aan de Ghanese autoriteiten gepland. Eiser heeft niet meegewerkt aan deze presentatie (omdat hij betwist de Ghanese nationaliteit te hebben), terwijl dat wel van hem verwacht mag worden. Eiser heeft verder geen stappen ondernomen om zijn identiteit en nationaliteit aan te tonen. Uit deze omstandigheden blijkt dat het aan eiser te wijten is dat de bewaring nog immer voortduurt. 7. De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder terecht geen aanleiding heeft gezien om alsnog te volstaan met een lichter middel. De gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag zijn gelegd, zijn nog immer van toepassing. Deze gronden zijn voldoende om aan te nemen dat er een risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. Eiser heeft in het detentiecentrum toegang tot medische zorg en er mag vanuit worden gegaan dat deze gelijk is aan de zorg in de vrije maatschappij. Voor zover eiser stelt dat hij geen toegang heeft gehad tot passende medische zorg overweegt de rechtbank dat dit niet is onderbouwd. Ook is niet gebleken dat eiser hierover heeft geklaagd bij (de medische dienst van) het detentiecentrum. 8. Tot slot is niet gebleken dat eiser detentieongeschikt is. Er zijn geen feiten of omstandigheden naar voren gebracht die de bewaring onevenredig bezwarend maken en voor verweerder aanleiding hadden moeten geven om de bewaring op te heffen. Anders dan eiser stelt, blijkt uit de voortgangsrapportage afdoende dat verweerder steeds een afweging heeft gemaakt of de bewaring kon voortduren. De rechtbank concludeert dat aan het belang van verweerder bij voortduring van de maatregel meer gewicht toekomt dan aan het belang van eiser bij invrijheidsstelling. 9. De rechtbank ziet ook overigens geen aanleiding voor het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring onrechtmatig is. 10. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.