Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1987 en de Egyptische nationaliteit te hebben. Maatregel van bewaring 2. In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Als zware gronden staat in de maatregel vermeld dat eiser: 3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan; 3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven; 3i. te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer; En als lichte gronden staat in de maatregel vermeld dat eiser: 4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden; 4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; 4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 3. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen niet heeft betwist. De rechtbank is van oordeel dat in ieder geval de zware gronden feitelijk juist zijn en voldoende zijn toegelicht, zodat deze aan de maatregel ten grondslag konden worden gelegd en de maatregel ook kunnen dragen. Lichter middel 4. Eiser voert aan dat verweerder had moeten volstaan met een lichter middel, zoals een meldplicht. Aan eiser is kort na het verlopen van de vertrektermijn de maatregel van bewaring opgelegd. Hij was niet op de hoogte van de vertrektermijn en het is onduidelijk of hem dit kenbaar is gemaakt. Hij had in de gelegenheid moeten worden gesteld om zelfstandig zijn vertrek te organiseren. 5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende heeft gemotiveerd dat niet is gebleken dat een lichter middel doeltreffend kan worden toegepast. Uit de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, volgt een risico op onttrekking aan het toezicht. Verder blijkt uit het besluit van de afwijzing van zijn asielaanvraag van 18 oktober 2023 dat aan hem een vertrektermijn is gegund van vier weken. Nadat dit besluit bij uitspraak van 18 juli 2024 in rechte is vast komen te staan, had eiser vier weken om zijn vertrek zelfstandig te organiseren. Nu eiser dat niet heeft gedaan, heeft verweerder hem in bewaring kunnen stellen en, zoals hiervoor is overwogen, geen lichter middel hoeven op te leggen. Ambtshalve toets 6. Tot slot leidt ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring op enig moment onrechtmatig was. Conclusie 7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.