Procesverloop

Overwegingen 1. Eisers zijn geboren op respectievelijk [datum 1] 2004, [datum 2] 2005, [datum 3] 2022 en [datum 4] 2024 en hebben allen de Moldavische nationaliteit. Zij hebben op respectievelijk 16 januari 2024 en 31 januari 2024 een asielaanvraag ingediend. Hieraan hebben zij ten grondslag gelegd dat de schoonzus van eiser 1 zelfmoord heeft gepleegd en hij daardoor problemen heeft gekregen met haar familie. Verder worden zij als Roma gediscrimineerd in Moldavië. 2. Verweerder heeft de asielaanvragen van eisers afgewezen als ongegrond. Daarbij volgt verweerder eisers’ verklaringen over hun identiteit, nationaliteit en herkomst. De gestelde problemen naar aanleiding van de zelfmoord van zijn schoonzus worden niet geloofwaardig geacht. Wel worden eisers gevolgd in de stelling dat zij in Moldavië als Roma onheus worden bejegend. Dit kan echter niet leiden tot verlening van een verblijfsvergunning asiel, omdat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij hierdoor te vrezen hebben voor vervolging in de zin van het Vluchtelingenverdrag. Er is immers geen sprake van een situatie waarin voor eisers kan worden gesproken van een dusdanige ernstige beperking van de bestaansmogelijkheden dat het voor hen onmogelijk is om op maatschappelijk en sociaal gebied te kunnen functioneren. 3. Eisers voeren aan dat verweerder ten onrechte de gestelde problemen naar aanleiding van de zelfmoord van de schoonzus van eiser 1 ongeloofwaardig heeft geacht. Ten onrechte wordt eiser 1 tegengeworpen dat hij tegenstrijdig heeft verklaard. Hij heeft in zijn verklaringen afdoende uitgelegd waarom hij namen van bepaalde familieleden wel of niet kent. Verder kan informatie van derden voldoende duiden op een vrees voor ernstige schade en dus bijdragen aan de geloofwaardigheid van het relaas. Ook zullen eisers bij terugkeer naar Moldavië in materieel depriverende omstandigheden terecht komen. Tot slot is ten onrechte een vertrektermijn onthouden, omdat onvoldoende is gebleken dat een risico bestaat dat eisers zich aan het toezicht zullen onttrekken en daarom is ook ten onrechte een inreisverbod opgelegd. De rechtbank oordeelt als volgt. Vrees voor problemen vanwege zelfmoord schoonzus 4. Verweerder heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat de gestelde problemen vanwege de zelfmoord van de schoonzus van eiser 1 ongeloofwaardig zijn. Verweerder heeft in het voornemen en het bestreden besluit gemotiveerd uiteengezet dat eiser 1 tegenstrijdig heeft verklaard ten aanzien van de namen van de broers van zijn schoonzus. Eiser 1 verklaart dat hij vreest voor de vader en broer van zijn schoonzus. Hij verklaart verder dat hij hun namen en voornamen niet kent en die personen slechts kent van gezicht. Vervolgens verklaart hij echter dat hij de namen wel kent en benoemt deze ook. De uitleg van eiser 1 dat hij een onderscheid maakt tussen gezinsleden van wie hij de namen wel kent en andere familieleden die wat verder weg staan, volgt de rechtbank niet. Tijdens het gehoor is telkens over de broer(s) en vader van eisers schoonzus gesproken, zodat eiser 1 hier consistent over had kunnen verklaren. Dat het verder om slechts één tegenstrijdigheid gaat, maakt niet dat verweerder dit niet heeft mogen tegenwerpen. 5. Verder stelt verweerder terecht dat eisers niet hebben kunnen onderbouwen dat zij te vrezen hebben voor de broer(s) en vader van eisers schoonzus. Eisers baseren deze vrees slechts op vermoedens en informatie van derden, namelijk kennissen, zodat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat onduidelijk is wie deze kennissen zijn en of die met enig gezag kunnen verklaren. Discriminatie vanwege Roma 6. Verweerder heeft zich voorts terecht op het standpunt gesteld dat eisers als Roma in Moldavië weliswaar worden gediscrimineerd, maar dat de ernst van de door hen ondervonden discriminatie niet zodanig is dat zij daarom in aanmerking komen voor een asielvergunning. Verweerder heeft daarbij terecht overwogen dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat de discriminatie dusdanig ernstige beperkingen van hun bestaansmogelijkheid oplevert dat het voor hen onmogelijk is om op maatschappelijk en sociaal gebied in Moldavië te kunnen functioneren. Zo heeft eiseres immers verklaard dat zij geen persoonlijke problemen heeft gehad in Moldavië vanwege haar Roma etniciteit. Verder blijkt uit hun verklaringen dat zij in het bezit zijn gesteld van een paspoort en identiteitskaart, dat zij Moldavië op legale wijze in en uit hebben kunnen reizen, en toegang hebben tot scholing en de medische voorzieningen. Terugkeerbesluit + inreisverbod 7. Verweerder kan bij het uitvaardigen van een terugkeerbesluit een vertrektermijn onthouden als een risico bestaat dat een vreemdeling zich aan het toezicht zal onttrekken. Uit vaste jurisprudentie van de Afdeling volgt dat de zware en lichte gronden die aan het terugkeerbesluit ten grondslag zijn gelegd slechts feitelijk juist dienen te zijn. 8. Uit de stukken in het dossier blijkt dat eisers niet op de voorgeschreven wijze zijn binnengekomen en verder zich zonder noodzaak hebben ontdaan van hun reis- of identiteitsdocumenten. Zo heeft eiser 1 verklaard dat zij het Schengengebied zijn ingereisd om asiel aan te vragen, zodat de vrije termijn voor hen niet geldt. Verder heeft eiseres verklaard dat zij hun paspoorten heeft gegeven aan de chauffeur die hen naar Nederland heeft gebracht. Deze gronden zijn reeds voldoende om aan te nemen dat sprake is van een risico op onttrekking aan het toezicht, zodat verweerder een vertrektermijn heeft kunnen onthouden. 9. Gelet op het voorgaande heeft verweerder terecht een inreisverbod opgelegd. Conclusie 10. Nu verweerder het asielrelaas van eisers niet ten onrechte als ongeloofwaardig heeft aangemerkt en terecht heeft gesteld dat de discriminatie van eisers als Roma in Moldavië niet dusdanig is dat ze niet meer op sociaal en maatschappelijk gebied kunnen functioneren, zijn de aanvragen terecht afgewezen als ongegrond. 11. De beroepen zijn ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond. Deze uitspraak is gedaan op 5 juli 2024 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. De uitspraak is bekendgemaakt op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.