Gronden van de beslissing

Gronden van de beslissing 1. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht alleen een voorlopige voorziening als “onverwijlde spoed” dat vereist. Bij een financieel geschil, zoals in deze zaak, is dat niet snel het geval. In beginsel kan namelijk na afloop van de bodemzaak het bedrag waarover het geschil gaat, alsnog worden betaald, zo nodig met vergoeding van de wettelijke rente. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt, bijvoorbeeld faillissement of huisuitzetting, of als er geen acute financiële nood is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat hij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft. 1.1. Verzoeker voert hierover aan dat hij een minimaal inkomen heeft als taxichauffeur en dat hij vanwege zijn gezondheid niet hele dagen kan werken. De ene maand kan zijn inkomen € 3.000,- bedragen maar soms is het € 1.400,-. Hij krijgt hulp van zijn kinderen om het hoofd boven water te houden of iets extra’s te kunnen doen. Hij is al jaren niet op vakantie geweest. Hij kan de energietoeslag dus goed gebruiken. Ter onderbouwing heeft hij onder andere een overzicht overgelegd van zijn netto-inkomsten over het eerste kwartaal van 2024 van € 6.858,- (€ 2.268,- per maand). 1.2. De voorzieningenrechter ziet in de door verzoeker gestelde financiële omstandigheden geen dreigende onomkeerbare situatie of acute financiële nood. Uit de door verzoeker overgelegde stukken is immers gebleken dat zijn inkomen boven de gezinsbijstandsnorm zit. Een inkomen op bijstandsniveau is weliswaar beperkt, maar moet voldoende worden geacht om in de algemeen noodzakelijke bestaanskosten te kunnen voorzien. Daarnaast is van belang dat niet is gebleken van problematische schulden. Eiser heeft weliswaar gesteld dat hij een schuld bij de Belastingdienst heeft, maar ook dat hij daarvoor een betalingsregeling heeft getroffen. Daarnaast heeft hij gesteld dat hij geen andere schulden heeft. 2. Verzoeker voert daarnaast aan dat er spoedeisend belang is omdat een deadline geldt voor het indienen van een aanvraag om energietoeslag over het jaar 2023 en hij een nieuwe aanvraag wil kunnen indienen als de rechter tot het oordeel zou komen dat de aanvraag terecht buiten behandeling is gesteld door het college. 2.1. Volgens de Beleidsregels eenmalige energietoeslag 2023 gemeente Leiden kan een aanvraag ingediend worden tot en met 31 mei 2024. Deze termijn is inmiddels voorbij, zodat daarin geen spoedeisend belang is gelegen. De voorzieningenrechter wijst verzoeker er ten overvloede op dat in artikel 5 van de Beleidsregels een hardheidsclausule is opgenomen. Hij zou een nieuwe aanvraag nog kunnen indienen bij het college met een beroep op dit artikel. 3. De conclusie is dat er geen spoedeisend belang is. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. De rechtbank zal later in het kader van het beroep beoordelen of het college de aanvraag om energietoeslag buiten behandeling mocht stellen. 4. Omdat het verzoek is afgewezen, hoeft het college het voor het verzoek betaalde griffierecht en de voor het verzoek gemaakte proceskosten niet te vergoeden. 5. De voorzieningenrechter heeft bij de mondelinge uitspraak erop gewezen dat daartegen geen hoger beroep of verzet openstaat. Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 27 juni 2024 door mr. drs. J. de Vries, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. H.J. Verspuij-Fung, griffier. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: