Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1995. 2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan. 3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 23 december 2022 (in de zaak NL22.25549) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek de maatregel van bewaring rechtmatig is. 4. Eiser voert aan dat er geen zicht op uitzetting is en dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt. Er is nog steeds geen reactie gekomen op de aanvraag om een laissez passer (lp). Het verleden heeft geleerd dat Marokko ook niet meewerkt aan de lp aanvragen. Verweerder heeft sinds de laatste uitspraak van 23 december 2022 maar één vertrekgesprek gevoerd met eiser en er is maar één keer gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten. Aangezien eiser al bijna vier maanden in bewaring verblijft, mag van verweerder verwacht worden dat hij voldoende inspanning verricht om de voortvarendheid in deze zaak te behouden en eiser niet onnodig lang in bewaring te laten verblijven. Tot slot voert eiser aan dat zijn belang dient te prevaleren en meent dat de toepassing van de maatregel in strijd is met de Vreemdelingenwet 2000, dan wel dat bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is. 5. Verweerder stelt zich op het standpunt dat uit de voortgangsgegevens blijkt dat er op 9 januari 2023 een vertrekgesprek is gevoerd met eiser. Op 12 januari 2023 heeft verweerder gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten. In de week van 30 januari 2023 zal weer gerappelleerd worden bij de Marokkaanse autoriteiten en in de week van 6 februari 2023 heeft verweerder een vertrekgesprek gepland. Verder stelt verweerder zich op het standpunt dat de vreemdelingenbewaring van eiser rechtmatig is en dat het voortduren van de bewaring ervan gerechtvaardigd is. 6. De rechtbank overweegt als volgt. Zicht op uitzetting en het voortvarendheidsvereiste Het onderzoek bij de Marokkaanse autoriteiten loopt. Verweerder rappelleert regelmatig bij deze autoriteiten naar de stand van zaken met betrekking tot de afgifte van een lp, laatstelijk op 12 januari 2023. Weliswaar duurt het onderzoek bij de Marokkaanse autoriteiten geruime tijd, maar dit is op zichzelf niet doorslaggevend en wil naar de huidige stand van zaken niet zeggen dat het is uitgesloten dat er een lp door de Marokkaanse autoriteiten wordt verstrekt, te meer omdat niet is gebleken dat de deze autoriteiten te kennen hebben gegeven geen lp te zullen verstrekken. De rechtbank overweegt daarbij dat verweerder voor de afgifte van een laissez passer afhankelijk is van de Marokkaanse autoriteiten en hierop slechts beperkte invloed kan uitoefenen. Daarnaast heeft verweerder laatstelijk op 9 januari 2023 een vertrekgesprek gevoerd met eiser. Op eiser rust de plicht om zijn actieve en volledige medewerking te verlenen aan het verkrijgen van concrete en verifieerbare gegevens, waaronder documenten, die nodig zijn om de beoogde uitzetting te bewerkstelligen en dat hij ook zelf de nodige, controleerbare inspanningen verricht om dergelijke gegevens te verkrijgen. Niet gebleken is dat eiser invulling heeft gegeven aan die medewerkingsplicht. Gelet op bovenstaande concludeert de rechtbank dat verweerder voldoende uitzettingshandelingen heeft verricht en voldoende voortvarend heeft gehandeld. Ook is er zicht op uitzetting. Deze beroepsgronden slagen daarom niet. Belangenafweging Over wat eiser in het kader van de belangenafweging aanvoert, oordeelt de rechtbank dat er geen feiten of omstandigheden zijn die, gelet op de duur van deze bewaring, voor verweerder aanleiding hadden moeten zijn de bewaring bij een afweging van de belangen op te heffen. De beroepsgrond slaagt evenmin. 7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.