<nr>1</nr>De gronden van de beslissing

<nr>1</nr>De gronden van de beslissing 1.1. Vaststaat dat partijen samen de ouders zijn van de minderjarige [de minderjarige] , geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (hierna: [de minderjarige] ). Partijen oefenen samen het gezag over [de minderjarige] uit. [de minderjarige] verblijft op dit moment samen met de moeder bij haar oma moederszijde in [plaats 2] . 1.2. Bij beschikking van deze rechtbank van 26 november 2020 is bepaald dat [de minderjarige] na een korte opbouwregeling eens per vier weken op zondag van 10 uur tot 18 uur bij de vader zal zijn onder begeleiding van [oma vaderszijde] (oma vaderszijde), [A] of [B] . 1.3. De ouders hebben vanaf de zomer van 2021 met [de minderjarige] samengewoond in [plaats 1] . De moeder is in die periode opnieuw zwanger geraakt. 1.4. Op 5 januari 2022 is de moeder met [de minderjarige] bij haar moeder in [plaats 2] gaan wonen. Sindsdien heeft de vader [de minderjarige] niet meer gezien. 1.5. De vader vordert in deze procedure de moeder te veroordelen tot medewerking aan de zorgregeling neergelegd in de beschikking van 26 november 2020, op straffe van een dwangsom van € 300,-- per weekend dat de omgang niet wordt nagekomen, met een maximum van € 9.900,--. 1.6. De moeder heeft ter zitting verweer gevoerd. Zij stelt dat er sprake is van een gedragsverandering bij [de minderjarige] in negatieve zin. Zij heeft een terugval in de zindelijkheid en slaapt slechter. Volgens de moeder komt dit omdat de vader en zijn moeder [de minderjarige] zouden mishandelen. De moeder wil dat er eerst professionele hulp komt voor [de minderjarige] voordat de zorgregeling wordt hervat. 1.7. De vader heeft betwist dat hij of zijn moeder [de minderjarige] zouden mishandelen. 1.8. De vordering van de vader zal grotendeels worden toegewezen. De voorzieningenrechter licht dit als volgt toe. 1.9. Als uitgangspunt heeft te gelden dat de door de rechtbank vastgestelde zorgregeling moet worden nageleefd. Het moet immers in het belang van [de minderjarige] worden geacht dat zij contact heeft met beide ouders. Dit kan echter anders zijn indien nadien feiten zijn voorgevallen die maken dat de zorgregeling niet (meer) in het belang van [de minderjarige] moet worden geacht. 1.10. De moeder stelt weliswaar dat er sprake is van een gedragsverandering bij [de minderjarige] , maar zij heeft deze stelling op geen enkele manier onderbouwd. Daar komt bij dat de vastgestelde zorgregeling beperkt is en dat deze op basis van de beschikking van de rechtbank reeds onder begeleiding moet plaatsvinden. Onder die omstandigheden is de voorzieningenrechter van oordeel dat de zorgregeling tussen de vader en [de minderjarige] moet worden hervat en zal zij de moeder veroordelen deze regeling na te komen. 1.11. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding een dwangsom aan deze veroordeling te verbinden. Hij gaat ervan uit dat de moeder de zorgregeling vanaf heden zal nakomen. 1.12. De voorzieningenrechter merkt verder op dat de vader ter zitting heeft toegezegd dat de zorgregeling voorlopig niet onder begeleiding van zijn moeder maar onder begeleiding van [A] of [B] zal plaatsvinden. 1.13. Tot slot geeft de voorzieningenrechter partijen in overweging samen in gesprek te gaan over mogelijke problemen bij [de minderjarige] en hiervoor zo nodig professionele hulp in te schakelen. 1.14. Omdat partijen samen de ouders zijn van [de minderjarige] , zal worden bepaald dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.