Procesverloop

Procesverloop Verweerder heeft op 15 maart 2022 aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding. Verweerder heeft op 12 april 2022 de maatregel van bewaring opgeheven. Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd. De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en op 15 april 2022 het onderzoek gesloten.

Overwegingen 1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Eritrese nationaliteit te bezitten. 2. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. 3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 30 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3040, volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek de maatregel van bewaring rechtmatig is. 4. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld door niet al op 10 april 2022 de maatregel van bewaring op te heffen. Volgens eiser was het op dat moment namelijk al duidelijk dat het niet meer zou lukken om hem tijdig over te dragen. Eiser heeft daarom twee dagen te lang in bewaring doorgebracht. 5. De rechtbank volgt eiser hierin niet. Volgens de voortgangsgegevens in het dossier heeft eiser op 10 april 2022 een coronatest geweigerd, heeft verweerder op 11 april 2022 bericht van deze weigering ontvangen en de overdracht geannuleerd, en is op 12 april 2022 na een belangenafweging de maatregel van bewaring opgeheven. Uit deze gang van zaken blijkt niet dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. Mede gelet op de medewerkingsplicht van de vreemdeling brengt het enkele weigeren van een coronatest niet met zich dat een maatregel van bewaring onmiddellijk moet worden opgeheven. In een dergelijke situatie moet aan verweerder bovendien enige tijd worden gegund om zich te beraden op de vraag of hij al dan niet opnieuw een poging wil ondernemen om alsnog een overdracht van de vreemdeling te bewerkstellingen. De tijd die verweerder kennelijk heeft genomen om dit in deze zaak te overwegen, is niet onredelijk lang. 6. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.