<?linebreak?>Procesverloop <?linebreak?>Bij besluit van 9 december 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser afgewezen als kennelijk ongegrond.

<?linebreak?>Procesverloop <?linebreak?>Bij besluit van 9 december 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser afgewezen als kennelijk ongegrond. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft het beroep, samen met de zaak AWB 22/30, op 25 februari 2022 op zitting behandeld. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. A. Jawaheri, als waarnemer van zijn gemachtigde. Hij was digitaal aanwezig bij de zitting. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen 1. Voordat de rechtbank kan overgaan tot de inhoudelijke behandeling van de beroepsgronden, moet de rechtbank ambtshalve de vraag beantwoorden of eiser nog procesbelang heeft bij de beoordeling van zijn beroep. 2. Verweerder heeft de rechtbank op 22 februari 2022 laten weten dat eiser sinds 4 januari 2022 met onbekende bestemming is vertrokken. Vervolgens heeft de rechtbank de gemachtigde van eiser op 24 februari 2022 verzocht aan te geven wanneer voor het laatst contact is geweest met eiser en of de gemachtigde van eiser weet waar eiser verblijft. Hierop is voor de zitting geen reactie gekomen. 3. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat als een vreemdeling die in Nederland bescherming heeft gevraagd met onbekende bestemming vertrekt zonder aan verweerder te laten weten waar hij verblijft, er in beginsel vanuit mag worden gegaan dat die vreemdeling geen prijs meer stelt op de door hem aanvankelijk gezochte bescherming in Nederland. Dit is slechts anders als een vreemdeling laat weten dat hij actueel contact onderhoudt met zijn gemachtigde. 4. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt niet dat er actueel contact is tussen eiser en zijn gemachtigde. Op zitting heeft de gemachtigde van eiser verklaard geen recent contact te hebben gehad met eiser en dat er ook niet via de broer van eiser contact met hem gelegd kon worden. Het laatste contact met eiser was eind 2021, voor het indienen van het beroep. De gemachtigde van eiser heeft weliswaar op zitting aangegeven dat eiser zeker in Nederland verblijft, maar heeft geen toelichting kunnen geven waar hij op dit moment verblijft. Daarbij komt dat er op 3 januari 2022 een verzoek om een voorlopige voorziening is ingediend, omdat eiser de opvang moest verlaten en dat in reactie hierop op 4 januari 2022 door verweerder is aangegeven dat eiser zijn recht op opvang behoudt of opnieuw kan verkrijgen als hij de opvang al heeft verlaten. Eiser heeft zich nadien niet meer gemeld bij het COA voor opvang. Door de gemachtigde van eiser is nog gewezen op de psychische problemen van eiser. Dit leidt volgens de rechtbank niet tot de conclusie dat daardoor wel procesbelang moet worden aangenomen. De rechtbank leidt hieruit af dat eiser niet langer prijs stelt op asielrechtelijke bescherming in Nederland, zodat hij geen belang meer heeft bij de inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. 5. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk. 6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.