Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1994. 2. Eiser is op 24 november 2022 aansluitend aan zijn strafrechtelijke detentie overgenomen en opgehouden en in vreemdelingenbewaring gesteld. Vast staat dat eiser in het kader van de Dublinverordening moet worden overgedragen aan Spanje. Verweerder heeft op 29 november 2022 een terugnameverzoek ingediend bij de Spaanse autoriteiten. 3. Eiser heeft aangevoerd dat tijdens zijn strafrechtelijke detentie op verweerder een inspanningsverplichting rustte om zoveel mogelijk te voorkomen dat eiser na zijn strafrechtelijke detentie in vreemdelingenbewaring moest worden gesteld. Verweerder heeft hier niet aan voldaan: eiser heeft vanaf 14 november 2022 in strafrechtelijke detentie gezeten en toen was al duidelijk dat Spanje de verantwoordelijke lidstaat is. Verweerder had het terugnameverzoek daarom al tijdens eisers strafrechtelijke detentie kunnen en moeten indienen. Aangezien verweerder dat niet heeft gedaan, is de maatregel van bewaring onrechtmatig en moet deze worden opgeheven. 4. Verweerder heeft ter zitting erkend dat hij in deze zaak niet aan zijn inspanningsverplichting heeft voldaan, maar vindt dat zijn belang bij voortduring van de maatregel van bewaring zwaarder weegt dan eisers belang bij de opheffing daarvan. Verweerder heeft er daarbij op gewezen dat eiser eerder op 8 april 2022 is overgedragen aan Spanje, maar dat hij toen vrijwel direct is terug gekeerd naar Nederland en hier sindsdien illegaal heeft verbleven. Daarbij komt dat sprake is van een strafrechtelijk voortraject en dat eiser niet wil meewerken aan een (nieuwe) overdracht aan Spanje, zo heeft verweerder ter zitting aangevoerd. 5. De rechtbank heeft oog voor deze belangen van verweerder, maar deze zijn naar het oordeel van de rechtbank niet dermate zwaarwegend dat ze in deze zaak opwegen tegen het feit dat verweerder niet aan zijn inspanningsverplichting heeft voldaan. Eiser heeft terecht gesteld dat al vanaf 14 november 2022 duidelijk was of moet zijn geweest dat hij zou moeten worden overgedragen aan Spanje. De rechtbank stelt vast dat verweerder pas twee weken later het terugnameverzoek heeft ingediend. Uit het dossier blijkt niet waarom dit niet eerder is gedaan en verweerder heeft hiervoor ook op zitting geen verklaring gegeven. Daarbij komt dat uit het dossier ook niet blijkt dat verweerder tijdens eisers strafrechtelijke detentie op een andere manier heeft geprobeerd invulling te geven aan de inspanningsverplichting, bijvoorbeeld door het voeren van (een) gesprek(ken) met eiser. Kortom, verweerder heeft tijdens eisers strafrechtelijke detentie volledig stil gezeten, zonder dat daarvoor een duidelijk aanwijsbare reden is. Onder deze omstandigheden oordeelt de rechtbank dat de belangenafweging uitvalt in het voordeel van eiser. De maatregel van bewaring is daarom van meet af aan onrechtmatig geweest en moet per direct worden opgeheven. 6. Het beroep is gegrond en de maatregel van bewaring is met ingang van 24 november 2022 onrechtmatig. 7. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel van bewaring beveelt aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 12 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vrijheidsontnemende maatregel van 0 x € 130,- (verblijf politiecel) en 12 x € 100,- (verblijf detentiecentrum) = € 1.200,-. 8. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.518,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 759,- en een wegingsfactor 1). Omdat aan eiser een toevoeging is verleend, moet verweerder de proceskostenvergoeding betalen aan de rechtsbijstandverlener.