Procesverloop

Overwegingen 1. Eiser stelt dat hij de Braziliaanse nationaliteit heeft en dat hij is geboren op [1994] . 2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan. 3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 16 juli 2021 (in de zaak NL21.10820) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek de maatregel van bewaring rechtmatig is. 4. Over eisers beroepsgrond dat hij rechtmatig verblijf in Portugal heeft verwijst de rechtbank naar vorige uitspraak van 16 juli 2021(NL21.10820) rechtsoverweging 5. Daarin is geoordeeld dat de verklaringen van eiser tijdens het gehoor voor inbewaringstelling onvoldoende aanknopingspunten bieden voor de conclusie dat verweerder nader onderzoek had moeten doen. In wat eiser nu aanvoert ziet de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel. 5. Eiser voert verder aan dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. Eiser benadrukt dat hij geen uitnodiging heeft ontvangen voor de PCR-test, waardoor de vlucht is geannuleerd. 6. Uit de beschikbare stukken blijkt dat verweerder, hoewel het wat de PCR-test betreft sneller had gekund, in het geheel voldoende voortvarend werkt aan de uitzetting. In het verweerschrift van 22 juli 2021 heeft verweerder toegelicht dat eiser op 16 juli 2021 zou worden uitgezet naar Brazilië. Omdat er op 14 juli 2021 een algemene storing in het systeem van het detentiecentrum was, is eiser niet opgeroepen voor de PCR-test. Daardoor heeft de geplande uitzetting op 16 juli 2021 geen doorgang kunnen vinden. De rechtbank stelt vast dat verweerder op 15 juli 2021 opnieuw een vlucht voor eiser heeft aangevraagd en een vertrekgesprek met eiser heeft gevoerd. Op 20 juli 2021 is gerappelleerd bij Frontex voor een vluchtakkoord. Op 21 juli 2021 is een vluchtakkoord ontvangen voor 23 juli 2021. Tevens is op 22 juli 2021 een PCR-test afspraak gepland. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder voldoende voortvarend gehandeld door direct een nieuwe afspraak voor een PCR-test in te plannen en een nieuwe vlucht te boeken. Deze beroepsgrond slaagt niet. 7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.