<?linebreak?>Procesverloop <?linebreak?>Bij besluit van 18 juni 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de verlengde procedure buiten behandeling gesteld.

<?linebreak?>Procesverloop <?linebreak?>Bij besluit van 18 juni 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de verlengde procedure buiten behandeling gesteld. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Het onderzoek ter zitting heeft, tezamen met de behandeling van de zaak NL20.12744, plaatsgevonden op 29 juli 2020. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen 1. Eiser stelt van Guinese nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] . Hij heeft op 20 oktober 2019 in Nederland een asielaanvraag ingediend. Die aanvraag is door verweerder bij het bestreden besluit buiten behandeling gesteld op grond van artikel 30c, eerste lid, aanhef en onder c, van de Vreemdelingenwet 2000. Daarbij is eiser kenbaar gemaakt dat hem een vertrektermijn wordt onthouden en dat hij Nederland onmiddellijk dient te verlaten. Daarnaast is aan eiser een inreisverbod opgelegd voor de duur van twee jaar, gerekend vanaf de datum dat eiser Nederland daadwerkelijk heeft verlaten. Aan het bestreden besluit is ten grondslag gelegd dat eiser op 10 mei 2020 respectievelijk 12 mei 2020 met onbekende bestemming is vertrokken en zich aldus enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken. 2. Eiser heeft op 19 juni 2020 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Op 8 juli 2020 heeft de gemachtigde van eiser de rechtbank bericht dat eiser met onbekende bestemming is vertrokken en dat niet bekend is waar eiser thans verblijft. De gemachtigde van eiser heeft desgevraagd ter zitting aangegeven dat hij daarna geen contact meer met eiser heeft gehad. Op grond van vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dient in beginsel ervan uit te worden gegaan dat de vreemdeling die in Nederland bescherming heeft gevraagd en die met onbekende bestemming vertrekt, zonder aan verweerder te laten weten waar hij verblijft, geen prijs meer stelt op de door hem aanvankelijk gezochte bescherming in Nederland, tenzij de vreemdeling laat weten dat hij contact met zijn gemachtigde onderhoudt en dus nog prijs stelt op deze bescherming. Nu eiser met onbekende bestemming is vertrokken zonder contact te onderhouden met zijn gemachtigde, stelt hij kennelijk geen prijs meer op de behandeling van het door hem ingestelde beroep. Evenmin is gebleken van een ander rechtens te beschermen belang bij een inhoudelijke beoordeling van het door hem ingestelde beroep. De omstandigheid dat Duitsland eiser ook een inreisverbod heeft opgelegd, evenals het ter zitting door de gemachtigde van eiser ingenomen, maar niet onderbouwde standpunt dat in verband daarmee niet ook nog een inreisverbod voor Nederland kan worden opgelegd, maken dit niet anders. 3. Gelet op het vorenstaande zal de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk verklaren wegens gebrek aan procesbelang. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.