<nr>1</nr>De procedure

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1. De vordering ziet op de betaling van een openstaande schuld uit een overeenkomst van geldlening die [gedaagde] op 26 mei 2006 met Mahuko Financieringen B.V. (hierna: Mahuko) is aangegaan (hierna: de geldlening). Als verweer heeft [gedaagde] aangevoerd: (i) er heeft geen rechtsgeldige cessie van de geldlening plaatsgevonden; (ii) de vordering is verjaard omdat de sommatiebrieven die Mahuko jaarlijks aan het voormalig adres van [gedaagde] is [plaats 2] heeft gestuurd hem nooit bereikt hebben; en (iii) de hoofdsom is onvoldoende onderbouwd. De rechtbank zal deze drie verweren beoordelen. 3.2. De rechtbank overweegt dat tweemaal een rechtsgeldige cessie heeft plaatsgevonden. Bij akte van 30 oktober 2013 heeft Mahuko de geldlening overgedragen aan Hoist Portofolio Holding Ltd. (hierna: Hoist Portofolio Holding). Bij brief van 26 maart 2014 is aan [gedaagde] mededeling gedaan van de cessie. Vervolgens is de geldlening bij akte van 1 mei 2018 overgedragen aan Hoist. In de dagvaarding is mededeling gedaan van deze cessie. Het verweer dat geen rechtsgeldige cessie heeft plaatsgevonden wordt verworpen. 3.3. Ten aanzien van de verjaring acht de rechtbank de volgende vaststaande feiten relevant. Onweersproken staat vast dat [gedaagde] de woning in [plaats 2] in 2008/2009 heeft verlaten. Onweersproken staat dat geen van de sommatiebrieven die Mahuko jaarlijks aan dit adres heeft gestuurd geretourneerd is aan Mahuko. Verder is van de zijde van [gedaagde] erkend dat hij nooit een adreswijziging heeft doorgegeven aan Mahuko, in weerwil van zijn verplichting daartoe in artikel 11 sub c van de algemene voorwaarden bij de geldlening. 3.4. De rechtbank overweegt dat de omstandigheid dat [gedaagde] verhuisd is zonder een adreswijziging door te geven aan Mahuko waardoor hij sommatiebrieven niet heeft ontvangen, terwijl hij daartoe op grond van de algemene voorwaarden wel verplicht was, voor risico van [gedaagde] komt. Dit is vaste rechtspraak (vgl. onder meer ktr. Midden-Nederland 2 oktober 2013, ECLI:NL:RBMNE:2013:3888). Dat betekent dat in dit geval [gedaagde] geen beroep op verjaring toekomt. Hoist heeft met de verzending van de sommatiebrieven die in het geding gebracht zijn de verjaring telkenmale gestuit. Het beroep op verjaring wordt verworpen. 3.5. [gedaagde] heeft zich na kennisneming van de nadere stukken gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de hoogte van de vordering. De rechtbank acht zowel de hoogte van de openstaande hoofdsom als de onderbouwing verschuldigde rente voldoende onderbouwd met productie 5 en 6. Er is geen rechtsgrond om de gevorderde contractuele rente te matigen. Tegen de hoogte van de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten is geen inhoudelijk verweer gevoerd en dit bedrag is in overeenstemming met hetgeen is toegestaan op grond van de Wet incassokosten. 3.6. Aan verschuldigde hoofdsom is derhalve toewijsbaar: Hoofdsom: € 52.013,09 Incassokosten: € 1.567,11 Contractuele rente tot en met 5 juni 2018: € 55.526,32 ---------------- + Totaal € 109.106,52 Op dit bedrag dient in mindering te strekken een bedrag van € 9.550,77 aan aflossingen, zodat verschuldigd is een bedrag van € 99.555,75 aan hoofdsom. Dit bedrag dient vermeerderd te worden met de contractuele rente van 9,1 procent vanaf 5 juni 2018. 3.7. [gedaagde] wordt als in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de kosten aan de zijde van Hoist. De proceskosten van Hoist worden begroot op een bedrag van € 4.465,89, bestaande uit € 101,89 aan explootkosten, € 1.950 aan betaald griffierecht en € 2.414 aan advocaatkosten. De rechtbank zal de nakosten begroten conform het liquidatietarief. Deze mondelinge uitspraak is gedaan door mr. R.C. Hartendorp en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier, waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal dat is verzonden op 21 juni 2019