<nr>1</nr>De gronden van de beslissing

<nr>1</nr>De gronden van de beslissing 1.1. [eiser] is bij arrest van het gerechtshof Den Bosch van 27 februari 2018 veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden wegens openlijke geweldpleging tegen personen en wederspannigheid. De Hoge Raad heeft op 18 december 2018 het door [eiser] tegen dat arrest ingestelde cassatieberoep niet-ontvankelijk verklaard. 1.2. Vervolgens is tegen [eiser] een arrestatiebevel uitgevaardigd, waarna hij op 22 februari 2019 is gearresteerd door een politieagent in burger. Sinds 23 februari 2019 bevindt [eiser] zich in detentie in de penitentiaire inrichting te [locatie] . 1.3. Tussen partijen is in geschil of [eiser] op 22 januari 2019 mocht worden aangehouden in verband met de tenuitvoerlegging van de zes maanden gevangenisstraf die het gerechtshof Den Bosch hem heeft opgelegd, waarna hij vervolgens in verband daarmee is gedetineerd in een penitentiaire inrichting. 1.4. [eiser] vordert in deze procedure - zakelijk weergegeven - dat het de Staat, op straffe van verbeurte van een dwangsom, wordt verboden hem thans, dan wel de komende periode, de gevangenisstraf te laten ondergaan. De Staat voert gemotiveerd verweer tegen het gevorderde. 1.5. Het gevorderde komt niet voor toewijzing in aanmerking. Daartoe is het volgende redengevend. 1.6. [eiser] heeft op goede gronden niet de status van zelfmelder verkregen. Blijkens Bijlage 1 van de Aanwijzing executie komt een veroordeelde - onder meer - niet in aanmerking voor de status van zelfmelder indien hij geen BRP-adres heeft. Vaststaat dat [eiser] daarover niet beschikt. De oorzaak daarvan behoort in zijn rechtsverhouding tot de Staat geheel voor rekening en risico van [eiser] te komen. Het ligt op zijn weg om er voor te zorgen dat hij een (geldig) BRP-adres heeft. Nu [eiser] dus terecht de status van zelfmelder is onthouden, was de Staat gehouden een arrestatiebevel uit te vaardigen tegen [eiser] . Dit is ook gebeurd, zodat [eiser] mocht worden aangehouden met het oog op de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf. 1.7. Aan de stelling van [eiser] dat bij hem op grond van afspraken met wijkagent [A] het gerechtvaardigd vertrouwen was ontstaan dat de gevangenisstraf vooralsnog niet zou worden geëxecuteerd wordt voorbijgegaan. Volgens [eiser] blijkt die afspraak uit een door die wijkagent opgemaakt mutatierapport van 21 februari 2019. Uit dat rapport kan de door [eiser] gestelde toezegging echter niet worden afgeleid. Daaruit blijkt naar het oordeel van de voorzieningenrechter slechts dat (i) de wijkagent [eiser] voor wat betreft de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf heeft geadviseerd om met behulp van zijn advocaat een afspraak te maken met het Centraal Justitieel Incassobureau, teneinde de status van zelfmelder te verkrijgen en (ii) op [eiser] niet zal worden gejaagd ter zake van nog openstaande boetes en verhoren, zodat hij de gelegenheid heeft die kwesties (vrijwillig) op te lossen. Dat niet op [eiser] zal worden gejaagd in verband de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf valt in het rapport niet te lezen. Voor zover dat anders zou liggen, kan dat [eiser] overigens niet baten, nu niet aannemelijk is geworden dat er actief op hem is gejaagd. [eiser] is op 22 februari 2019 bij toeval gearresteerd. 1.8. Daar komt bij dat ingevolge vaste jurisprudentie (zie pleitnota Staat onder 4.16) de vordering van [eiser] ook niet voor toewijzing in aanmerking zou zijn gekomen indien hij ten onrechte niet als zelfmelder is aangemerkt, aangezien die omstandigheid - gelet op het onherroepelijke arrest van 27 februari 2018 - niet afdoet aan de rechtmatigheid van de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf. 1.9. Ten overvloede wordt nog opgemerkt dat niet kan worden aangenomen dat [eiser] - indien hij wel de status van zelfmelder zou hebben verkregen - in aanmerking zou zijn gekomen voor het door hem gewenste uitstel van de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf voor de duur van 4 à 6 weken, teneinde hem in de gelegenheid te stellen bepaalde kwesties te regelen. Blijkens Bijlage 2 van de Aanwijzing executie kunnen redenen tot inwilliging van een verzoek tot uitstel zijn: "• problemen die in de werksituatie zullen ontstaan en die kunnen leiden tot ontslag; • het als gevolg van detentie voortijdig moeten beëindigen van scholing/opleiding; • het zoeken van zaakwaarnemer gedurende de detentieperiode. (…) • gezinsproblematiek, bijv. geen kinderopvang." Die omstandigheden doen zich hier niet voor. [eiser] werkt als zzp'er, zodat van ontslag geen sprake kan zijn. Gesteld noch gebleken is dat [eiser] op school zit, dan wel een opleiding volgt. Dat hij op zoek moet naar een zaakwaarnemer heeft [eiser] niet aannemelijk gemaakt. In dat verband beroept [eiser] zich op een brief van […] te [plaats] van 13 maart 2017, voor welke onderneming hij op zzp-basis werkzaamheden verricht. Dat bedrijf geeft in feite enkel aan dat zij het vervelend vindt om [eiser] enige tijd te moeten missen wegens diens detentie. Dat [eiser] een zaakwaarnemer moet zoeken voor zijn werkzaamheden volgt daaruit in ieder geval niet. Bovendien valt niet in te zien dat en waarom [eiser] over 4 à 6 weken minder zou worden gemist door het bedrijf dan op dit moment. Voor wat betreft de gezinsproblematiek heeft [eiser] gewezen op zijn zwangere vriendin. Ook in dit verband heeft hij echter niet duidelijk kunnen maken wat het belang is van het door hem beoogde uitstel van enkele weken. Te minder nu niet valt in te zien waarom zijn vriendin geen woonruimte voor [eiser] en zichzelf zou kunnen zoeken. 1.10. [eiser] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van dit geding, te vermeerderen met de wettelijke rente.