proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van

Overwegingen 1. Op 4 april 2018 om 16:15 uur stond de auto van eiser geparkeerd op de [straat 1] te Delft. Deze locatie is door burgemeester en wethouders van de gemeente Delft aangewezen als plaats waar alleen met een vergunning of dagvergunning met een dagtarief van € 29,50 mag worden geparkeerd. 2. Tijdens een controle op voormelde datum en voormeld tijdstip heeft een parkeercontroleur geconstateerd dat de auto geparkeerd stond zonder dat er vergunningsrecht was of een dagvergunning was gekocht. Daarop is een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd van € 90,50 (€ 29,50 belasting (dagkaart) en € 61 kosten naheffing). 3. In geschil is of de naheffingsaanslag terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd. 4. Eiser stelt dat de naheffingsaanslag ten onrechte is opgelegd. Hij stond geparkeerd in de nabijheid van een parkeerautomaat aan de [straat 2] en heeft bij die parkeerautomaat een parkeerkaartje gekocht dat geldig was van 16.02 uur tot 16.42 uur. Volgens eiser is - zo begrijpt de rechtbank - ter plaatse niet voldoende kenbaar gemaakt dat parkeren alleen met een dagvergunning mogelijk is. 5. Verweerder stelt dat eiser uitsluitend met een dagvergunning in de [straat 1] had kunnen parkeren en dat dat duidelijk met borden is aangegeven. Ter onderbouwing van zijn standpunt heeft verweerder een foto overgelegd. 6. De rechtbank overweegt het volgende. Van een parkeerder mag worden verwacht dat hij, alvorens over te gaan tot parkeren, redelijke inspanningen pleegt om zich op de hoogte te stellen van de plaatselijke parkeervoorschriften. Hier staat tegenover dat verweerder de verplichting om parkeerbelasting te betalen voor het op een bepaalde plaats en een bepaalde tijd parkeren van een voertuig zodanig kenbaar dient te maken, dat redelijkerwijs geen misverstand kan bestaan omtrent de verschuldigdheid daarvan. Het bestaan van de verplichting om parkeerbelasting te voldoen, kan blijken uit de aanwezigheid van parkeerautomaten bij of in de nabijheid van de parkeerplaats of uit bebording of andere aanwijzingen bij de parkeerplaats of in de directe omgeving. 7. Uit de door verweerder overgelegde foto blijkt dat aan het begin van de [straat 1] borden staan waarop is vermeld dat het een parkeerzone voor vergunninghouders betreft en dat anderzijds uitsluitend geparkeerd mag worden met een dagvergunning. Hiermee is naar het oordeel van de rechtbank voldoende kenbaar gemaakt dat een zone wordt binnengereden waar - behoudens in het geval men vergunninghouder is - alleen met een dagvergunning mag worden geparkeerd. Eiser moet deze borden gepasseerd zijn, daar de [straat 1] een eenrichtingsweg is. Het missen van de bebording is een omstandigheid die voor rekening en risico van eiser moet blijven. Van een bestuurder van een auto mag immers worden verwacht dat hij onderzoek doet om zich op de hoogte te stellen van de geldende regels met betrekking tot de parkeerregulering. Nu vaststaat dat eiser geen € 29,50 maar slechts € 0,40 aan parkeerbelasting heeft betaald, is de rechtbank van oordeel dat eiser niet naar het juiste tarief parkeerbelasting heeft voldaan. De naheffingsaanslag is daarom terecht aan eiser opgelegd. 8. Verweerder heeft echter een bedrag van € 29,50 aan parkeerbelasting nageheven, terwijl vaststaat dat eiser € 0,40 aan parkeerbelasting heeft betaald. Omdat met dit betaalde bedrag bij het opleggen van de naheffingsaanslag geen rekening is gehouden, is de naheffingsaanslag tot een te hoog bedrag opgelegd. De nageheven belasting is daarom verminderd met € 0,40. 9. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is het beroep gegrond verklaard. 10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Deze uitspraak is gedaan door mr. T.A. de Hek, rechter, in aanwezigheid van mr. H.J. Habetian, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 13 augustus 2018. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: