proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van

Overwegingen 1. Op 23 januari 2018 heeft [X] namens eiser beroep ingesteld. Bij brief van 31 januari 2018 heeft de rechtbank [X] onder meer verzocht binnen vier weken een schriftelijke machtiging toe te sturen waaruit blijkt op welke zaak die machtiging betrekking heeft en waaruit blijkt dat deze machtiging zich uitstrekt tot het verrichten van proceshandelingen en het aanwenden van rechtsmiddelen. De rechtbank heeft [X] in die brief erop gewezen dat het beroep niet-ontvankelijk kan worden verklaard als niet aan het verzoek wordt voldaan. 2. In reactie hierop heeft [X] op 20 februari 2018 een machtiging overgelegd waarin, voor zover hier van belang, het volgende is vermeld: “Hierbij machtigt; De heer/mevrouw [eiser] (…); De heer [X] (…) tot wederopzegging hem/haar te vertegenwoordigen bij het instellen, behandelen en eventueel intrekken, dan wel het verzet in de bezwaar en (hoger) beroepsprocedures inzake geschillen met betrekking tot de geschillen met de RDW.” 3. Uit die machtiging blijkt slechts dat [X] bevoegd is op te treden in geschillen met de RDW en niet dat [X] bevoegd is namens eiser op te treden in geschillen met de Belastingdienst, meer in het bijzonder in onderhavige zaak. [X] heeft dit ter zitting ook erkend en aangeboden alsnog een juiste machtiging over te leggen. 4. Uit artikel 6:5, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) volgt dat het beroepschrift moet zijn ondertekend door de indiener. Dat wil zeggen door degene die voor zichzelf beroep instelt of door degene namens wie beroep wordt ingesteld (zie Hoge Raad 17 december 2010, nr. 09/04183, ECLI:NL:HR:2010:BO7505). Ondertekening van het beroepschrift dient als bewijs dat dit door of namens de indiener is opgesteld. Is het beroepschrift niet door de indiener zelf (mede)ondertekend maar slechts door degene die stelt daartoe te zijn gemachtigd, dan is daarmee dit bewijs niet geleverd indien bij dat beroepschrift geen schriftelijke machtiging wordt overgelegd. In zoverre kleeft dan aan het beroepschrift een gebrek. Het niet bij het beroepschrift overleggen van een machtiging is een verzuim als bedoeld in artikel 6:6 Awb. Dat het ontbreken van het bewijs van machtiging is aan te merken als een verzuim komt tevens tot uitdrukking in artikel 8:24, lid 2, Awb. Daarin is bepaald dat van de gemachtigde een schriftelijke machtiging kan worden verlangd (zie Hoge Raad 10 januari 2014, nr. 13/02112, ECLI:NL:HR:2014:2). 5. Op grond van artikel 6:6 Awb kan het beroep niet-ontvankelijk worden verklaard indien niet is voldaan aan artikel 6:5 Awb of aan enig ander bij de wet gesteld vereiste voor het in behandeling nemen van het beroep, mits de indiener de gelegenheid heeft gehad het verzuim te herstellen binnen een hem daartoe gestelde termijn. 6. De rechtbank heeft met de brief van 31 januari 2018 [X] in de gelegenheid gesteld dit verzuim te herstellen. [X] heeft echter, zoals tussen partijen niet in geschil is, geen juiste machtiging overgelegd. 7. In het enkele feit dat de rechtbank pas op de zitting aan de orde heeft gesteld dat geen juiste machtiging is overgelegd, ziet de rechtbank geen aanleiding [X] alsnog de gelegenheid te geven dit te herstellen. Reeds in het verweerschrift dat op 6 maart 2018 aan [X] is gezonden is immers het ontbreken van de juiste machtiging expliciet aan de orde gesteld. [X] heeft dan ook ruim voldoende tijd gehad een juiste machtiging toe te sturen. Ook had hij een juiste machtiging op de zitting kunnen overleggen. 8. Gelet op het voorgaande is het beroep niet-ontvankelijk. 9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Deze uitspraak is gedaan door mr. G.J. Ebbeling, rechter, in aanwezigheid van mr. H.J. Habetian, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 23 oktober 2018. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: