proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van

Overwegingen 1. Eiser heeft op 31 augustus 2013 zijn aangifte IB/PVV 2012 ingediend naar een belastbaar inkomen van € 34.675. Zijn inkomen bestaat uit een pensioenuitkering van ABP van € 20.518, een AOW-uitkering van € 14.045 en een pensioen/lijfrente-uitkering van Nationale Nederlanden van € 112. 2. Met dagtekening 4 oktober 2013 heeft verweerder de voorlopige aanslag IB/PVV conform de aangifte opgelegd. Op basis van deze aanslag was eiser een bedrag van € 1.213 aan belasting verschuldigd. Op diezelfde aanslag heeft verweerder bij beschikking tevens € 13 belastingrente aan eiser in rekening gebracht. 3. Met dagtekening 13 december 2013 heeft verweerder de definitieve aanslag IB/PVV 2012 opgelegd conform de aangifte. 4. Op 11 april 2014 heeft eiser bezwaar aangetekend tegen de voorlopige aanslag. 5. Bij uitspraak op bezwaar van 19 mei 2014 heeft verweerder het bezwaar van eiser niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder heeft het bezwaar behandeld als verzoek om ambtshalve vermindering en heeft dit verzoek afgewezen. 6. Eiser heeft op 29 juni 2014 beroep ingesteld. Daarnaast heeft eiser tegen de hiervoor genoemde afwijzing van het verzoek om ambtshalve vermindering op 12 juni 2014 bezwaar gemaakt. Bij uitspraak op bezwaar van 9 oktober 2014 heeft verweerder dit bezwaar afgewezen. Verweerder heeft de rechtbank verzocht om de aan hem gerichte brief van eiser van 23 oktober 2014 aan te merken als beroepschrift en deze te voegen met de onderhavige zaak. 7. In geschil is of verweerder het bezwaar van eiser tegen de (voorlopige) aanslag IB/PVV 2012 terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard en of de (voorlopige) aanslag IB/PVV 2012 op een juist bedrag is vastgesteld. 8. Eiser stelt zich op het standpunt dat de aanslag niet in overeenstemming is met de ingediende aangifte IB/PVV 2012. 9. Verweerder stelt zich op het standpunt dat het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard en dat de aanslag correct en conform de ingediende aangifte is vastgesteld. Het te betalen bedrag vloeit voort uit de progressie in de tarieven. 10. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder het bezwaar van 11 april 2014 terecht niet-ontvankelijk verklaard. Ingevolge artikel 9.5, derde lid, van de Wet IB is een voorlopige aanslag immers niet voor bezwaar vatbaar. Voor zover het bezwaar geacht moet worden te zijn gericht tegen de definitieve aanslag IB/PVV is het te laat ingediend, aangezien de in artikel 6:7 Awb opgenomen bezwaartermijn van 6 weken was verstreken. Feiten en omstandigheden op grond waarvan niet‑ontvankelijkverklaring van het bezwaar achterwege had moeten blijven, zijn gesteld noch gebleken. 11. De rechtbank merkt eisers brief van 23 oktober 2014 aan als beroep gericht tegen de uitspraak op bezwaar van 9 oktober 2014 en voegt dit met het beroep van 29 juni 2014. 12. De rechtbank stelt vast dat de aanslag is opgelegd conform de door eiser ingediende aangifte en de in het dossier aanwezige inkomensgegevens. In hetgeen eiser heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de aanslag onjuist is. Verweerder heeft derhalve terecht het verzoek om ambtshalve vermindering afgewezen. 13. Met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen, is het beroep ongegrond verklaard. 14. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Deze uitspraak is gedaan door mr. S.E. Postema, rechter, in aanwezigheid van mr. M.G.J. Konings, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 10 maart 2015.