<nr>1</nr>Procesgang

<nr>5</nr>Artikel 11 OLW 5.1. Artikel 11 OLW: artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Nu de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed zullen hebben op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. 5.2. Artikel 11 OLW: Poolse detentieomstandigheden in remand prisons De rechtbank heeft eerder geoordeeld dat sprake is van een algemeen reëel gevaar van schending van de grondrechten van gedetineerden die in het remand regime in Polen terechtkomen. Het kernpunt is dat in het remand regime slechts 3 m2 persoonlijke ruimte (exclusief sanitair) in een meerpersoonscel is gegarandeerd voor de voorlopig gedetineerde, terwijl die veelal 23 uren per dag op zijn cel doorbrengt. Verder is de onduidelijkheid over de termijn waarop de opgeëiste persoon contact met de buitenwereld kan bewerkstelligen een bijkomende verzwarende omstandigheid. De vaststelling van een algemeen reëel gevaar voor schending van de grondrechten voor gedetineerden die terechtkomen in het remand regime, kan op zichzelf niet tot weigering van de overlevering leiden. Het enkele bestaan van gegevens die duiden op gebreken in dit regime, impliceert immers niet noodzakelijkerwijs dat, in een concreet geval, de grondrechten van de opgeëiste persoon bij overlevering zullen worden geschonden. Om te verzekeren dat de grondrechten in het concrete geval worden geëerbiedigd, is de rechtbank dan ook verplicht om na te gaan of er, in de omstandigheden van het geval, gronden bestaan om aan te nemen dat de opgeëiste persoon na zijn overlevering aan Polen een reëel gevaar zal lopen van schending van zijn grondrechten gezien de omstandigheden in het remand regime in Polen waar hij zal worden gedetineerd. In het kader van dit onderzoek heeft het Internationaal Rechtshulp Centrum (IRC) op 12 december 2025 de volgende vragen gesteld aan de Poolse autoriteiten: “1. In which remand prison will [opgeëiste persoon] most likely be detained after his surrender? 2. How much m2 personal space (excluding sanitary facilities) will [opgeëiste persoon] have in a multi-occupancy cell? In case [opgeëiste persoon] will be provided with an amount of personal space between 3 and 4 square meters (excluding sanitary facilities) in a multi-occupancy cell, could you please answer the following question(s): 3. Can you guarantee that the wanted person will be able to spend at least two hours per day outside of his cell? 4. If not, how many hours per day on average would [opgeëiste persoon] , under normal circumstances, be able to spend outside his cell at a minimum if he took advantage of all opportunities offered to him to leave his cell? The Court requests information on: - Which activities the wanted person can participate in; - The areas the wanted person can access daily (such as sport facilities, the library, common rooms, etc.); - The frequency of such activities and how much time the wanted person can access the common areas outside of the cell; - Whether the permission to participate in activities or access to common areas is dependent on certain conditions or procedural rules and, if that is the case, which conditions or procedural rules; and/or - Any other provisions or measures by which the Court can decide that the general risk of ill-treatment has been discounted.” De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft deze vragen op 13 januari 2026 als volgt beantwoord: “1. Suspect [opgeëiste persoon] will be detained in a penal institution in the Republic of Poland, as indicated by a decision of the Penitentiary Commission, which will carry out a classification in order to create conditions conducive to individual needs during pre-trial detention, it should be emphasised that any person admitted to a penitentiary unit shall immediately undergo preliminary medical examinations. - 2. The conditions of stay in the Penal Institution are specified in the Executive Criminal Code, according to which the area of a residential cell per convict shall be not less than 3 m2. The cell shall be equipped with appropriate accommodation facilities providing the convict with a separate place to sleep. The cell shall be provided with adequate hygiene conditions, sufficient air supply and temperature appropriate to the season, as well as lighting in accordance with the standards specified for living quarters and lighting suitable for reading. The penal institution administration shall· be obliged to take appropriate measures to ensure the personal safety of persons held in penitentiary isolation during their sentence. - 3. A person held in penitentiary isolation has the right to at least one hour of walking and 8 hours of sleep per day. - 4. Prisons provide prisoners with conditions for appropriate leisure activities. To this end, cultural and educational activities, physical education and sports activities shall be organised, and the social activity of prisoners should be encouraged. Each penal institution shall operate a book and press lending service for prisoners and shall provide access to audiovisual equipment in common rooms and living quarters. Convicts may be allowed to form groups for cultural, educational, social and sporting activities. For these reasons, they may also be allowed to establish contacts and cooperate with relevant associations, organisations and institutions. In particular, they may be allowed to undertake work for public purposes, as well as to pursue other socially recognised goals. It is the responsibility of the penal institution administration to ensure that prisoners have appropriate leisure activities, and the rules for participating in the above-mentioned activities are determined by the Director of the penal institution. -- 5. Penal institutions provide compulsory primary education and also offer secondary education and vocational courses. With the consent of Director of the penal institution convicts may attend schools outside the penal facility if they meet the general requirements of public education, behave appropriately and do not threaten the legal order. - 6. Convicts have the right to practise their religion and use religious services, as well as to participate directly in religious services held in the prison on public holidays and to listen to religious services broadcast by the media, and to possess the hooks, writings and objects necessary for this purpose. The convicted person has the right to participate in religious instruction conducted in the prison, to take part in the charitable and social activities of the church or other religious association, as well as to have individual meetings with a clergyman of the church or other religious association to which he or she belongs; these clergymen may visit convicted persons in the rooms where they are staying.” Op 21 januari 2026 heeft het IRC de volgende aanvullende vragen gesteld: “In a previous case, the Court of Amsterdam has considered information similar to the information you provided on 13-01-2026 insufficient, as it falls short of a guarantee that the wanted person can spend on average at least 2 hours per day outside his cell if he chooses to participate in all activities in which he can under normal circumstances . Based on this, can you state how many hours per day [opgeëiste persoon] , on average and under normal circumstances, will be able to spend outside his cell at a minimum if he took advantage of all opportunities offered to him to leave his cell?” Hierop is geen antwoord van de uitvaardigende justitiële autoriteit ontvangen. Het standpunt van de raadsman De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering op grond van artikel 11 OLW moet worden geweigerd. Gelet op de detentieomstandigheden – en dan in het bijzonder het aantal uren dat cliënt per dag buiten zijn cel kan doorbrengen – bestaat er een reële kans op schending van de grondrechten van de opgeëiste persoon. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de door de uitvaardigende justitiële autoriteit verstrekte informatie onvoldoende is om het algemene gevaar weg te nemen. Hoewel uit deze informatie blijkt dat de opgeëiste persoon na overlevering kan beschikken over een persoonlijke celruimte van 3 m2 blijkt niet dat hij twee uur per dag buiten de cel mag verblijven. De officier van justitie heeft daarom verzocht om de behandeling van de zaak aan te houden om nadere informatie bij de uitvaardigende justitiële autoriteit op te vragen. Het oordeel van de rechtbank De rechtbank is van oordeel dat met de door de uitvaardigende justitiële autoriteit verstrekte aanvullende informatie het vastgestelde algemene gevaar niet is weggenomen voor de opgeëiste persoon. Hoewel voor de opgeëiste persoon 3 m2 persoonlijke leefruimte (exclusief sanitaire voorzieningen) in een meerpersoonscel wordt gegarandeerd, is allereerst niet vermeld waar de opgeëiste persoon na zijn overlevering (naar alle waarschijnlijkheid) zal worden gedetineerd. Daarnaast kan de rechtbank aan de hand van de verstrekte informatie niet vaststellen hoeveel uur per dag de opgeëiste persoon onder normale omstandigheden gemiddeld buiten zijn cel kan verblijven, indien hij aan alle aangeboden activiteiten deel zou nemen. Op basis van de verstrekte informatie kan de rechtbank ook niet een bredere afweging van de invulling van een gemiddelde dag van de opgeëiste persoon in het Poolse remand regime maken. De rechtbank stelt dan ook vast dat er voor de opgeëiste persoon een individueel gevaar van schending van zijn grondrechten bestaat als de overlevering zou worden toegestaan. Dat betekent dat de rechtbank de beslissing moet aanhouden op grond van artikel 11, tweede lid, OLW, tenzij evident is dat het gevaar niet binnen een redelijke termijn zal worden weggenomen als gevolg van een wijziging van de omstandigheden. In dat laatste geval zou de rechtbank direct geen gevolg kunnen geven aan het EAB en de officier van justitie niet-ontvankelijk kunnen verklaren. De rechtbank is van oordeel dat die situatie hier niet aan de orde is. De rechtbank acht het niet ondenkbaar dat de hiervoor bedoelde wijziging van de omstandigheden zich binnen afzienbare tijd voordoet. Dit betekent dat de rechtbank de beslissing over de overlevering op grond van artikel 11, tweede lid, OLW aanhoudt. De rechtbank stelt daarbij, ingevolge artikel 11, vierde lid, OLW, een redelijke termijn vast van 30 dagen. Deze zaak is gelijktijdig behandeld met de zaak met parketnummer 13-314454-25 (EAB I). Die zaak betreft een executie-EAB. De rechtbank wil in beide zaken gelijktijdig uitspraak doen. Een feitelijke overlevering in de zaak van EAB I zou in de weg staan aan een inhoudelijke afdoening van EAB II. Gelet op de beslistermijn inzake EAB 1 heeft de rechtbank overwogen om in EAB II een (zeer) korte redelijke termijn van tien dagen te stellen. De rechtbank kiest daar echter niet voor, omdat in deze zaak de verwachting bestaat dat er nadere informatie zal worden verstrekt over de detentieomstandigheden van de opgeëiste persoon in een remand prison in Polen. Bovendien heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit bij een termijn van tien dagen bijzonder weinig tijd om informatie te verstrekken, mede gelet op de tijd die het kost om de uitvaardigende justitiële autoriteit daartoe in de gelegenheid te stellen. Daarbij komt dat na het verstrijken van die redelijke termijn de behandeling van EAB II op een nieuwe zitting voortgezet zal moeten worden om te beoordelen of sprake is van een wijziging van omstandigheden. De voortzetting van de zaak zal worden ingepland op de eerst mogelijke zittingsdag na het einde van de termijn van 30 dagen (op 11 maart 2026) of uiterlijk tien dagen daarna, zodat kan worden nagegaan of een wijziging van de omstandigheden is opgetreden. Wanneer dit niet het geval is, zal op grond van artikel 11, eerste lid, OLW geen gevolg worden gegeven aan het EAB. De termijn om op het verzoek tot overlevering te beslissen loopt na de verlenging ter zitting af op 25 februari 2026. Nu de rechtbank, gezien het voorgaande, een verlenging nodig heeft om op het verzoek tot overlevering te beslissen, zal zij op grond van artikel 22, vierde lid, aanhef en onder c, OLW de beslistermijn verlengen met 60 dagen.