<nr>1</nr>Procesgang

<nr>3</nr>Artikel 11 OLW; detentieomstandigheden Inleiding De rechtbank verwijst naar haar overwegingen in de tussenuitspraken van 1 juli 2025, 5 augustus 2025 en 25 september 2025 over de detentieomstandigheden, die hier als herhaald en ingelast worden beschouwd. Het Openbaar Ministerie heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op de hoogte gesteld van de tussenuitspraak van 25 september 2025 en verzocht binnen de gegeven redelijke termijn in kennis te worden gesteld van eventuele wijzigingen in de detentieomstandigheden die zouden maken dat de opgeëiste persoon niet langer het gevaar loopt te worden blootgesteld aan een mogelijke schending van zijn grondrechten. Vervolgens heeft het Hoofd van het Bureau voor internationale rechtshulp in strafzaken bij brief van 8 oktober 2025 de volgende aanvullende informatie verstrekt: “Kan worden gegarandeerd dat [opgeëist persoon] zal beschikken over een persoonlijke ruimte van minstens 3m2 (exclusief de sanitaire voorzieningen) binnen een meerpersoonscel? Als antwoord hierop kan worden opgemerkt dat de Franse autoriteiten, rekening houdende met de huidige bezettingsgraad in de mannengevangenis van Orléans-Saran, niet kunnen garanderen dat [opgeëist persoon] zal beschikken over een persoonlijke ruimte van 3m2, exclusief de sanitaire voorzieningen. Deze vermelding is onder voorbehoud van een eventuele wijziging van deze bezettingsgraad en van de datum van overdracht van [opgeëist persoon] . Wij verwijzen echter naar de toelichting in de vorige brief, waaruit blijkt dat de betrokkene, indien [opgeëist persoon] dat wenst, toegang heeft tot dagelijkse wandeltijd, culturele en sportieve activiteiten en gezondheidszorg, criteria die bijdragen aan fatsoenlijke detentieomstandigheden.” Standpunt van de raadsvrouw en de officier van justitie Zowel de raadsvrouw als de officier van justitie stellen zich op het standpunt dat geen gevolg moet worden gegeven aan het EAB. Na de tussenuitspraak van 25 september 2025 heeft zich geen wijziging van de omstandigheden voorgedaan. Het eerder vastgestelde individuele gevaar van schending van de grondrechten van de opgeëiste persoon is niet weggenomen. Oordeel van de rechtbank Bij de beoordeling van de detentieomstandigheden van voorlopig gedetineerden in de mannengevangenis van Orléans-Saran sluit de rechtbank aan bij het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 15 oktober 2019. Uit dat arrest volgt onder meer dat, wanneer een gedetineerde over minder dan 3 m2 aan persoonlijke ruimte beschikt in een meerpersoonscel, dit een sterk vermoeden van schending van het verbod op een onmenselijke of vernederende behandeling met zich brengt. Dit sterke vermoeden van schending van het in artikel 4 Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: Handvest) bedoelde verbod kan blijkens het arrest enkel worden weerlegd indien: de persoonlijke ruimte enkel voor korte tijd, bij gelegenheid en in geringe mate wordt gereduceerd ten opzichte van de minimaal vereiste 3 m2; hierbij voldoende bewegingsruimte buiten de cel wordt geboden en buiten de cel passende activiteiten worden aangeboden; in de inrichting in het algemeen sprake is van decente detentieomstandigheden en de betrokkene niet wordt onderworpen aan andere elementen die worden beschouwd als verzwarende omstandigheden voor slechte detentieomstandigheden. De rechtbank stelt vast dat met de aanvullende informatie van 8 oktober 2025 duidelijk is geworden dat, als de opgeëiste persoon overgeleverd wordt naar Frankrijk, niet gegarandeerd kan worden dat hij minstens 3 m2 persoonlijke ruimte tot zijn beschikking zal hebben. Daardoor bestaat een sterk vermoeden van schending van artikel 4 Handvest. Dit sterke vermoeden wordt naar het oordeel van de rechtbank in dit geval niet weerlegd door de informatie uit ‘de vorige brief’ waarnaar de Franse justitiële autoriteiten verwijzen in de aanvullende informatie van 8 oktober 2025. Het voorgaande betekent dat de rechtbank, met de raadsvrouw en de officier van justitie, van oordeel is dat geen sprake is van een wijziging van de omstandigheden als bedoeld in artikel 11, tweede lid, OLW. Dit terwijl de gegeven redelijke termijn in de zin van artikel 11, vierde lid, OLW inmiddels is verstreken. De rechtbank zal daarom geen gevolg geven aan het EAB gelet op het bepaalde in artikel 11, eerste lid, OLW en zal op grond van artikel 11, vierde lid, juncto artikel 28, derde lid, OLW de officier van justitie niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot het in behandeling nemen van het EAB.