Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank 4. De voorwaarden die gelden voor het toekennen van situatiepunten zijn geregeld in artikel 2.5.2 van de Huisvestingsverordening [adres 4] (HVV). Artikel 2.5.2 van de HVV luidt als volgt: 1. Een woningzoekende kan in aanmerking komen voor een verklaring opbouw situatiepunten indien hij verkeert in een van de volgende situaties: o a. hij woont met zijn huishouden sinds ten minste een jaar voorafgaand aan de datum van aanvraag, in bij een persoon die rechthebbende is op de woning en die geen deel uitmaakt van het huishouden van woningzoekende; of, o b. hij verkeert in een situatie van echtscheiding of relatiebreuk en kan niet in de voormalig gezamenlijke woning blijven wonen en kan niet over zelfstandige woonruimte beschikken. 2. De woningzoekende die verkeert in een situatie als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, dient te voldoen aan de volgende voorwaarden: o a. de woningzoekende is in de twee jaar, voorafgaand aan de aanvraag onafgebroken woonachtig geweest in de woningmarktregio blijkend uit een inschrijving op een adres in de regio in de Basisregistratie Personen; o b. de woningzoekende vormt een huishouden met ten minste één minderjarig kind; en, o c. de woningzoekende staat sinds ten minste één jaar, voorafgaand aan de datum van aanvraag, ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres van de persoon bij wie hij inwoont. 4.1. Volgens eiseres is er voldaan aan de in artikel 2.5.2 lid 2 van de HVV genoemde voorwaarden voor situatiepunten. Ten aanzien van de bindingseis stelt eiseres dat er voorafgaand aan de aanvraag weliswaar sprake was van briefadressen, maar dat dit niet betekent dat zij op dat moment niet in Amsterdam verbleef. Eiseres heeft zich, nadat zij plotseling de woning aan de [adres 3] moest verlaten, ingeschreven op een briefadres aan de [adres 2] , het daklozenloket van de gemeente Amsterdam. Op die manier bleef zij bereikbaar voor instanties en heeft ze problemen met haar uitkering en zorgverzekering weten te voorkomen. Daarna kon eiseres zich met een briefadres inschrijven op het adres [adres 1] waar zij bij een kennis verblijft. Eiseres heeft in de twee jaar voorafgaand aan de aanvraag onafgebroken in Amsterdam verbleven. Ten aanzien van de inwoningeis stelt eiseres zich op het standpunt dat zij in het jaar voorafgaand aan de aanvraag inwonend was bij anderen. Dat zij zich niet direct kon inschrijven bij de persoon waar zij ten tijde van de aanvraag inwonend was, betekent niet dat er geen sprake was van een inwoonsituatie. Daarnaast heeft eiseres ter zitting toegelicht dat uit de tekst van artikel 2.5.2 lid 2 onder c van de HVV niet blijkt dat het bij de inwoningseis moet gaan om inwoning bij één en hetzelfde huishouden. Volgens eiseres kan aan de inwoningseis ook worden voldaan als iemand in het jaar voorafgaand aan de aanvraag op meerdere adressen heeft ingewoond. Tot slot doet eiseres een beroep op de hardheidsclausule. Eiseres heeft ter zitting toegelicht dat zij niet veel langer kan blijven bij haar kennis aan de [adres 1] en ze heeft geen andere plek om naar toe te gaan. Eiseres heeft psychische klachten door de hele situatie en zij is inmiddels in behandeling bij een psycholoog. 4.2. Ten aanzien van de regiobinding overweegt de rechtbank als volgt. In de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State van 17 januari 2024 heeft de Afdeling geoordeeld dat iemand niet voldoet aan de bindingseis indien degene in de twee jaar voorafgaand aan de aanvraag ook enige tijd ingeschreven heeft gestaan op een briefadres. De rechtbank stelt vast dat eiseres blijkens de BRP van [datum 1] 2024 tot en met [datum 4] 2024 stond ingeschreven op briefadressen. Omdat deze periode valt in de twee jaar voorafgaand aan de aanvraag voldoet eiseres niet aan de voorwaarde in artikel 2.5.2 lid 2 onder a van de HVV (de bindingseis). 4.3. Ten aanzien van de inwoning overweegt de rechtbank als volgt. Niet in geschil is dat eiseres in het jaar voorafgaand aan de aanvraag in ieder geval op twee verschillende adressen heeft gewoond, namelijk aan de [adres 3] en aan de [adres 1] . Voor wat betreft de uitleg van artikel 2.5.2 lid 2 onder c van de HVV volgt de rechtbank de uitleg van het college dat er sprake moet zijn van inwoning op hetzelfde adres in het jaar voorafgaand aan de aanvraag. Het college heeft op de zitting toegelicht dat als de HVV op een andere manier wordt gelezen, de kans op oneigenlijk gebruik van de regeling wordt vergroot en er te veel situatiepunten worden toegekend waardoor de regeling niet meer effectief is. Situatiepunten zijn volgens het college bedoeld voor een specifieke groep die al langere tijd bij eenzelfde huishouden inwonend zijn en om die reden dringend een eigen woning nodig hebben. De rechtbank kan deze uitleg van het college volgen en ziet geen reden om artikel 2.5.2 lid 2 onder c van de HVV anders uit te leggen. Eiseres stond voorafgaand aan de datum van de aanvraag niet ten minste één jaar ingeschreven in de BRP op het adres van de persoon bij wie zij op dat moment inwoonde. Eiseres voldoet hierdoor niet aan de voorwaarde uit artikel 2.5.2 lid 2 onder c van de HVV (inwoningseis). 4.4. In artikel 2.5.5, derde lid, van de HVV is bepaald dat het college bevoegd is in gevallen waarin toepassing van de regels naar hun oordeel tot een bijzondere hardheid leidt ten gunste van de aanvrager af te wijken van de bepalingen in de HVV. Het college heeft ten aanzien van het beroep op de hardheidsclausule beoordelingsvrijheid. Het gebruik van deze vrijheid moet door de rechter terughoudend worden getoetst. Voor toepassing van de hardheidsclausule moet het, gelet op de enorme schaarste aan betaalbare huurwoningen in Amsterdam, gaan om een zeer uitzonderlijke situatie. De rechtbank kan het college volgen dat de situatie van eiseres en haar kind niet zodanig uitzonderlijk of schijnend is dat zij op grond van de hardheidsclausule toch voor situatiepunten in aanmerking zou moeten komen. Eiseres en haar kind zijn niet dakloos en de situatie is niet uniek. Er zijn helaas veel woningzoekenden in Amsterdam die in een vergelijkbare situatie verkeren. Er is daarom geen reden om voor eiseres een uitzondering te maken op de regelgeving.