RECHTBANK AMSTERDAM

[opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedag] 1973 te [geboorteplaats] (Polen), inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen: [adres] , nu gedetineerd in [detentieplaats] . Raadslieden mr. R. Malewicz en mr. T. Korff. De rechtbank heeft acht geslagen op het dossier, waaronder de stukken die op de overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon betrekking hebben. Gelet op de behandeling in raadkamer op 20 juni 2025, waar zijn gehoord de officier van justitie, de opgeëiste persoon en de raadslieden. De raadsvrouw heeft het verzoekschrift toegelicht. De officier van justitie heeft zich verzet tegen inwilliging van het verzoek en heeft daartoe aangevoerd dat uit het Europees Arrestatiebevel en de daarop betrekking hebbende stukken blijkt dat er ten aanzien van de opgeëiste persoon sprake is van groot vluchtgevaar. De rechtbank overweegt het volgende. De rechtbank acht geen termen aanwezig de schorsing van de overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon te bevelen. Zij acht het vluchtgevaar zo reëel dat alleen vrijheidsbeneming kan voorkomen dat de opgeëiste persoon zich aan een eventueel toelaatbaar geoordeelde overlevering zal onttrekken. De rechtbank zal het verzoek tot schorsing van de overleveringsdetentie afwijzen. Het subsidiaire verzoek van de raadslieden is om de zaak aan te houden en prejudiciële vragen te stellen aan het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) over het volgende. Bij een vervolgings-EAB is de opgeëiste persoon ook verdachte en om die reden menen de raadslieden dat ook getoetst moet worden aan artikel 5, eerste lid, sub c van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM). De bescherming die daarmee samenhangt staat in het derde lid van hetzelfde artikel en betekent ook dat de redelijkheid van de verdenking getoetst tegen iemand die in detentie zit moet kunnen worden getoetst. Ook het subsidiaire verzoek om de zaak aan te houden en prejudiciële vragen te stellen wordt afgewezen. De overleveringsprocedure valt onder artikel 5, eerste lid, sub f van het en daarmee onder de bescherming van het vierde lid van hetzelfde artikel. Dit laatstgenoemde lid geeft de mogelijkheid om een voorziening te vragen bij de rechter omtrent de rechtmatigheid van de (overleverings)detentie. Zowel het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU) als het EHRM hebben eerder geoordeeld dat het lid dat gaat om de mogelijkheid om de redelijkheid van de verdenking te toetsen niet van toepassing is op overleveringsprocedures.