<nr>1</nr>Het verloop van de procedure

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1. De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt. 3.2. De rechtbank is van oordeel dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk toenemende klachten van paranoïdie in het kader van een eerder vastgestelde schizofrene stoornis bij een verslechterende somatische toestand vw ernstig ondergewicht in het kader van anorexia nervosa en middelenmisbruik (bzd en alcohol). Tevens traumatische klachten maar deze voldoen niet volledig aan de diagnose PTSS. 3.3. Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit: - levensgevaar; - ernstig lichamelijk letsel; - ernstige psychische schade; - ernstige verwaarlozing; - bedreiging van de veiligheid van betrokkene al dan niet doordat betrokkene onder invloed van een ander raakt; - het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag; - gevaar voor de algemene veiligheid van personen en goederen. 3.4. Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig. 3.5. Betrokkene vindt het veel te vroeg voor een zorgmachtiging. Zij wil liever eerst zelf met een psycholoog aan de slag die gespecialiseerd is in trauma’s. Zij is meerdere malen opgenomen geweest in haar leven en dat heeft nog nooit geholpen. Het onder dwang trauma’s verwerken zal veel stress oproepen en er waarschijnlijk toe leiden dat ze nog meer afvalt. 3.6. De rechtbank gaat niet mee in deze zienswijze. Het gaat langzaam steeds slechter met betrokkene en het lukt haar zelf niet om haar leven in goede banen te leiden. Er zijn grote zorgen over haar gewicht. Betrokkene heeft een BMI van 12 wat duidt op ernstig ondergewicht. Bij verdere daling van het gewicht kunnen er levensgevaarlijke somatische risico’s en complicaties ontstaan. Voorts leidt het gebruik van diazepam, alcohol en het lage gewicht er toe dat betrokkene soms niet meer goed weet wat er is gebeurd. Zij is kort geleden op straat gevallen en heeft hierbij een hersenschudding opgelopen. Uit recente politiemutaties komen meldingen naar voren van openbare dronkenschap waaruit gevaarlijke situaties voortvloeien. Betrokkene zou op een kruispunt hebben gestaan en door het rode verkeerslicht hebben gelopen en daarbij bijna aangereden zijn. De psychotische klachten nemen toe. Betrokkene heeft ter zitting uiteengezet dat naast het bestaande conflict met de buurman er nu ook een buurvrouw is die haar afluistert. 3.7. Gezien voorgaande rechtsoverweging passeert de rechtbank het verweer van de advocaat dat er geen acuut levensgevaar dreigt voor betrokkene en haar een beroep op wilsbekwaam verzet toekomt. Ook zijn er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Er is niet voldoende ziekte-inzicht ten aanzien van de ernst van de situatie waardoor betrokkene de maatregelen ter afwending van het gevaar (tijdelijke time out of opname) weigert. 3.8. Daarom is verplichte zorg nodig. De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, de visie van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat in ieder geval de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn: - het toedienen van vocht en voeding voor de duur van 6 maanden, telkens voor maximaal 2 weken per toepassing; - het toedienen van medicatie voor de duur van 6 maanden; - het verrichten van medische controles voor de duur van 6 maanden; - het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening voor de duur van 6 maanden; - aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen voor de duur van 6 maanden. 3.9. Daarnaast acht de rechtbank ook de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk indien sprake is van decompensatie van het toestandsbeeld van betrokkene en/of het ernstig nadeel niet langer in het ambulante kader kan worden afgewend: - het beperken van de bewegingsvrijheid voor de duur van 6 maanden, telkens voor maximaal 3 maanden per toepassing; - insluiten voor de duur van 6 maanden, telkens voor maximaal 1 week per toepassing; - uitoefenen van toezicht op betrokkene voor de duur van 6 maanden, telkens voor maximaal 1 week per toepassing; - onderzoek aan kleding of lichaam voor de duur van 6 maanden; - onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen voor de duur van 6 maanden; - controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen voor de duur van 6 maanden; - opnemen in een accommodatie voor de duur van 6 maanden, telkens voor maximaal 3 maanden per toepassing. De rechtbank zal de verplichte zorg in de vorm van het beperken op het recht tot ontvangen van bezoek niet toewijzen omdat de noodzaak daarvoor tijdens de mondelinge behandeling niet is gebleken. 3.10. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.