RECHTBANK AMSTERDAM

[opgeëiste persoon] geboren op [geboortedag] 1994 te [geboorteplaats] (Ghana), inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen: [adres], nu gedetineerd in [detentieadres]. Raadsman mr. M.L. van Gessel, De justitiële autoriteit van België heeft een drietal EAB ‘s met betrekking tot bovengenoemde persoon uitgevaardigd. Op 14 oktober 2025 is de overleveringsdetentie (gevangenneming) van de opgeëiste persoon bevolen. Op 28 oktober 2025 heeft de opgeëiste persoon de opheffing van de overleveringsdetentie verzocht onder andere omdat de rechtbank niet had mogen beslissen tot het afgeven van bevelen gevangenneming zonder dat de Turkse autoriteiten hiervoor hun toestemming hadden verleend. De rechtbank heeft acht geslagen op het dossier, waaronder de stukken die op de overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon betrekking hebben. In raadkamer van deze rechtbank van 05 november 2025 zijn gehoord de officier van justitie, de opgeëiste persoon en zijn raadsman. De rechtbank ziet geen grond om de overleveringsdetentie op te heffen. Zij acht daartoe het volgende redengevend: naar het oordeel van de raadkamer zijn op deze situatie de artikelen 15 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering, artikel 21 van het Kaderbesluit (2002/584/JBZ) en artikel 22 van de Overleveringswet (OLW) van toepassing. Hieruit kan volgen dat Nederland toestemming nodig heeft van Turkije voor overlevering naar België. Vrijheidsbeneming in het kader van die procedure is wel toegestaan. Dat volgt met name ook uit de Memorie van Toelichting bij de behandeling van artikel 22 tweede lid OLW: (Kamerstukken II 2002/03, 290542, nr. 3, p. 22): “In het tweede lid, dat uitvoering geeft aan artikel 21 van het kaderbesluit, wordt rekening gehouden met de situatie dat de opgeëiste persoon eerder aan Nederland werd overgeleverd door een andere lidstaat of uitgeleverd door een derde staat. Die overlevering respectievelijk uitlevering zal veelal onder het beding van niet verderlevering, vergelijkbaar met artikel 14, tweede lid, van deze wet, zijn toegestaan. Dit heeft tot gevolg dat instemming met de verderlevering dient te worden verkregen van bedoelde staat, alvorens tot overlevering kan worden besloten. Aangezien niet valt in te schatten hoeveel tijd in de praktijk daarmee gemoeid zal zijn, is het aanvangstijdstip van de in het eerste lid genoemde termijn bepaald op de dag van het ontvangen van de instemming. De opgeëiste persoon kan in deze fase wel gedetineerd blijven”. Voorts ziet de rechtbank geen reden om de schorsing van de gevangenneming te bevelen.