<nr>1</nr>Procesverloop

<nr>2</nr>Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van een schizofreniespectrum stoornis, of een bipolaire stemmingsstoornis en een stoornis in gebruik van cannabis. 2.2. Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in: ernstige psychische schade, ernstige verwaarlozing, maatschappelijke teloorgang en de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept. 2.3. Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen of de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig. 2.4. Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Om die reden is verplichte zorg nodig. Van de in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg, die zijn gebaseerd op het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur, alsmede gelet op hetgeen bij de mondelinge behandeling naar voren is gekomen acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk voor de duur van vier maanden: toedienen van medicatie; het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening; beperken van de bewegingsvrijheid (telkens voor maximaal vier maanden); insluiten (telkens voor maximaal één dag); uitoefenen van toezicht op betrokkene (telkens voor maximaal één dag); controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen (telkens voor maximaal vier maanden); aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen en het nakomen van afspraken met het ambulant behandelteam; opnemen in een accommodatie (telkens voor maximaal vier maanden). 2.5. De verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. 2.6. Door en namens betrokkene wordt primair afwijzing van het verzoek verzocht, omdat betrokkene bereid is vrijwillig de medicatie in te nemen en contact te hebben met het ambulante behandelteam. Betrokkene wil niet nogmaals zo’n episode meemaken. Subsidiair is verzocht de duur van de machtiging te beperken tot vier maanden, omdat er nu al sprake is van een vooruitgang met Lithium en de verwachting is dat het nog sneller gaat dan is de zorgmachtiging niet meer nodig. Ter zitting heeft de arts aangegeven dat kort na de opname gekeken is of een behandeling thuis mogelijk was. Betrokkene is tot op heden wisselend in zijn overtuiging wat er aan de hand is en in hoeverre medicatie daarvoor nodig is. Betrokkene moet goed worden ingesteld op Lithium, daar is tijd voor nodig. Het is niet de bedoeling dat betrokkene zes maanden in de kliniek zal blijven. De psychiater heeft aangegeven dat er ook nog tijd nodig is om een ambulant kader op te zetten. De rechtbank ziet aanleiding om de duur van de machtiging te beperken tot vier maanden. Het is fijn dat het goed gaat met betrokkene, maar het is nog even nodig dat betrokkene in de kliniek verblijft om hem goed in te stellen op medicatie. 2.7. Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de duur van vier maanden.