<nr>1</nr>Het onderzoek ter terechtzitting

<nr>2</nr>Tenlastelegging Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich in de periode van 14 mei 2020 tot en met heden in ’s-Hertogenbosch (Nederland) en/of Retie (België) heeft schuldig gemaakt aan 1. medeplichtigheid aan medeplegen van oplichting van het [instituut] ); 2. medeplichtigheid aan medeplegen van poging tot oplichting van de [Rijksdienst] ). De volledige tenlastelegging is opgenomen in een bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

<nr>3</nr>Vrijspraak 3.1. Het standpunt van het Openbaar Ministerie De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde en gevorderd dat aan verdachte een gevangenisstraf van 2 maanden wordt opgelegd en een geldboete van € 10.000,-. 3.2. Het oordeel van de rechtbank De rechtbank vindt niet bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zodat verdachte hiervan moet worden vrijgesproken. Daarvoor vindt de rechtbank het volgende van belang. De rechtbank stelt op basis van het vonnis van 4 april 2024 inzake [naam] vast dat hij in de periode van 14 mei 2020 tot en met 23 juli 2020 het [instituut] heeft opgelicht en in de periode van 14 mei 2020 tot en met 2 juli 2020 een poging heeft gedaan tot oplichting van het [Rijksdienst] . Verdachte wordt verweten dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan medeplichtigheid van deze oplichtingen door het ter beschikking stellen van rekeningnummers en bijbehorende passen en het afgeven van poststukken. Verdachte heeft ten aanzien van de verdenking van het ter beschikking stellen van rekeningnummers en bijbehorende passen verklaard dat hij bij het openen van de rekening met nummer [nummer] de inloggegevens en de bankpas heeft weggegeven. Uit het proces-verbaal van bevindingen met betrekking tot dat rekeningnummer blijkt dat die rekening in ieder geval op 1 januari 2019 al was geopend. Ten aanzien van het afgeven van poststukken heeft het Openbaar Ministerie verwezen naar chatberichten met [naam] , waarin [naam] vraagt om foto’s van brieven. Verdachte heeft op 30 juli 2020 foto’s gestuurd van deze brieven. Voor de bewezenverklaring van medeplichtigheid aan een misdrijf is vereist dat niet alleen wordt bewezen dat het opzet van de verdachte was gericht op zijn handelingen als medeplichtige, maar ook dat zijn opzet - al dan niet in voorwaardelijke vorm - was gericht op het door de dader gepleegde misdrijf. Nu verdachte de bankgegevens en passen heeft afgegeven nog vóórdat Coronasteun bestond, kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden gesteld dat verdachte bij de afgifte daarvan het opzet heeft gehad op de oplichtingen van het [instituut] en de [Rijksdienst] , ook niet in voorwaardelijke zin. De rechtbank overweegt verder dat de ten laste gelegde chatberichten zijn gestuurd nádat de oplichtingen zijn gepleegd, zodat ook deze chatberichten niet kunnen leiden tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde.