ECLI:NL:RBAMS:2023:1658 text/xml public 2023-03-29T15:14:00 2023-03-22 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Amsterdam 2023-03-08 13/751705-20 Uitspraak Eerste en enige aanleg NL Amsterdam Strafrecht; Europees strafrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2023:1658 text/html public 2023-03-29T14:56:19 2023-03-29 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBAMS:2023:1658 Rechtbank Amsterdam , 08-03-2023 / 13/751705-20 Overlevering. EAB t.b.v. de tenuitvoerlegging van een in Polen opgelegde straf. Gelijkstelling met een Nederlander. Weigering o.g.v. art. 6a OLW, overname tenuitvoerlegging straf in Nederland. RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13/751705-20 RK nummer: 21/6417 Datum uitspraak: 8 maart 2023 UITSPRAAK op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 30 november 2021 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 9 juni 2020 door the Regional Court in Jelenia Góra 3rd Criminal Division, Polen, en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [opgeëiste persoon] , geboren te [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1989, ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres: [adres] , hierna te noemen de opgeëiste persoon.

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 12 januari 2023. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. N.R. Bakkenes. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman, mr. H. Goedegebure, advocaat te Middelburg en door een tolk in de Poolse taal. Op deze zitting is het onderzoek geschorst en aangehouden tot de zitting van 22 februari 2023 om 10:30 uur. De voortzetting van de behandeling op 22 februari 2023 heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. M. Diependaal. De opgeëiste persoon is bijgestaan door een tolk in de Poolse taal en door mr. W. van Nunen, waarnemend voor de raadsman van de opgeëiste persoon, mr. S. de Goede, beiden advocaat te Breda. De rechtbank stelt vast dat in deze zaak de termijn van 90 dagen waarbinnen de rechtbank ex artikel 22 OLW op het overleveringsverzoek moet beslissen, reeds is verstreken. Dat betekent dat de rechtbank de beslistermijn niet meer kan verlengen en dat als gevolg daarvan geen grondslag meer bestaat voor gevangenhouding.

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

In het EAB wordt melding gemaakt van een judgment of the District Court in Kamienna Góra of 05 September 2017, ref. no. of files II K 213/17, upheld in force by the judgment of the Regional Court in Jelenia Góra of 23 January 2018, ref. no. of files VI Ka 583/17. In het EAB staat vermeld dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij het proces dat tot de beslissing heeft geleid, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep. De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van één jaar en zes maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog één jaar en dertien dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij de hiervoor genoemde veroordelingen. Het hiervoor omschreven proces betreft de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel E. van het EAB.

Onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, moet achterwege blijven, nu de uitvaardigende justitiële autoriteit de strafbare feiten heeft aangeduid als een feit vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. De feiten vallen op deze lijst onder nummer 5, te weten: illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen. Uit het EAB volgt dat op deze feiten naar het recht van Polen een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.

Overlevering van een met een Nederlander gelijk te stellen vreemdeling kan ingevolge artikel 6a, eerste en negende lid, OLW worden geweigerd indien deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf en de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen. Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet ingevolge artikel 6a, negende lid, van de OLW zijn voldaan aan twee vereisten, te weten: 1. de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000; 2. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Eerste voorwaarde Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat is aangetoond dat de opgeëiste persoon eind februari / begin maart 2018 in Nederland is gekomen. Met de officier van justitie is de rechtbank ook van oordeel dat uit de overgelegde inkomensgegevens volgt dat de opgeëiste persoon over de afgelopen 5 jaar meer dan 50% van de bijstandsnorm heeft verdiend en als werknemer dus reële en daadwerkelijke arbeid heeft verricht. Sinds juni 2021 staat de opgeëiste persoon ingeschreven in de Basisregistratie Personen. Daarvoor was inschrijven niet mogelijk, aldus de verdediging, maar woonde hij wel steeds via het uitzendbureau in Nederland. De officier van justitie heeft vraagtekens gezet bij het feitelijk verblijf in Nederland in het jaar 2018. De verklaring van werkgever [bedrijfsnaam] B.V in Zevenbergen dat de opgeëiste persoon vanaf maart 2018 in een door dit bedrijf gehuurd chalet woonde, acht de officier van justitie onvoldoende. De rechtbank is van oordeel dat de overgelegde inkomensgegevens over 2018 en de hiervoor genoemde verklaring van de werkgever genoegzaam aantonen dat de opgeëiste persoon ook in 2018 rechtmatig in Nederland verbleef. De rechtbank merkt hierbij op dat zij ermee bekend is dat buitenlandse werknemers die via een uitzendbureau werken, zich vaak niet kunnen inschrijven op het adres waarop het uitzendbureau hen huisvest, zoals de opgeëiste persoon heeft verklaard. Ook in de periode 2019 tot de inschrijving in juni 2021 woonde (en werkte) de opgeëiste persoon via deze constructie in Nederland zoals blijkt uit de overgelegde stukken. De rechtbank concludeert dat genoegzaam is aangetoond dat de opgeëiste persoon ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland verblijft als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000 en daarmee een duurzaam verblijfsrecht heeft verworven. Aan deze voorwaarde is dus voldaan. Tweede voorwaarde De tweede voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander wordt getoetst aan de hand van een verklaring van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Uit de brief van de IND van 16 februari 2023 volgt dat de feiten uit het EAB er niet toe zullen leiden dat de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht verliest. Ook aan deze voorwaarde is voldaan. De rechtbank moet daarom beoordelen of de tenuitvoerlegging van de in Polen opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen. De in artikel 6a, tweede lid, aanhef en onder a, OLW van overeenkomstige toepassing verklaarde weigeringsgronden staan niet in de weg aan overname van de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf. De feiten zijn naar Nederlands recht strafbaar en leveren op: opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder B en C van de Opiumwet gegeven verbod. Uit de Nederlandse kwalificaties volgt dat de opgelegde vrijheidsstraf niet de toepasselijke Nederlandse wettelijke strafmaxima overstijgt. De opgelegde sanctie is naar haar aard niet onverenigbaar met Nederlands recht. Voor een aanpassing van de opgelegde vrijheidsstraf overeenkomstig artikel 6a, derde tot en met vijfde lid, OLW is daarom geen plaats. De rechtbank concludeert op grond van het voorgaande dat de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen. Zij is dan ook bevoegd om de overlevering overeenkomstig artikel 6a, eerste lid, OLW te weigeren. In het onderhavige geval ziet zij geen aanleiding om af te zien van de uitoefening van die bevoegdheid. De rechtbank zal daarom de overlevering weigeren en gelijktijdig de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf in Nederland bevelen. Daarbij zal de rechtbank op grond van artikel 27, vierde lid, OLW de gevangenhouding van de opgeëiste persoon tot aan de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf bevelen.

Nu is vastgesteld dat de weigeringsgrond van artikel 6a OLW van toepassing is en de rechtbank geen aanleiding ziet om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond, dient de overlevering te worden geweigerd.

De artikelen 2 en 10 Opiumwet en 2, 5, 6a en 7 OLW.

WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Jelenia Góra 3rd Criminal Division, Polen. BEVEELT de tenuitvoerlegging van de in overweging 3 bedoelde vrijheidsstraf in Nederland. BEVEELT de gevangenhouding van [opgeëiste persoon] tot aan de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf. Dit bevel is apart opgemaakt. Deze uitspraak is gedaan door mr. J.G. Vegter, voorzitter, mrs. J.A.A.G. de Vries en Ch.A. van Dijk, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.T.P. van Munster, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 8 maart 2023. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.