<nr>1</nr>Procesgang

<nr>3</nr>Grondslag en inhoud van het EAB In het EAB wordt melding gemaakt van een combined judement (cumulative sentence) van de District Law Court of Świdnica (Polen) van 24 januari 2020 (referentienummer: VI K 565/19). Aan dit verzamelvonnis liggende de volgende twee vonnissen ten grondslag: judgment IV Ka 647/17 van de Circuit Law Court Świdnica (Polen) van 29 november 2017; judgment VI K 16/19 van de District Law Court of Świdnica (Polen) van 26 september 2019. De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van vijf jaar en zes maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog vier jaar, negen maanden en 17 dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde verzamelvonnis. De twee onderliggende uitspraken (IV Ka 647/17 en VI K 16/19) betreffen de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB. 3.1 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW Het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een verzamelvonnis, waarin twee eerdere veroordelingen zijn samengevoegd tot één straf. Dit brengt mee dat zowel de aan het verzamelvonnis ten grondslag liggende uitspraken, waarin onherroepelijk uitspraak is gedaan over de schuld van de opgeëiste persoon en hem op grond daarvan vrijheidsstraffen zijn opgelegd, als het verzamelvonnis waarbij de duur van de straffen is gewijzigd en waarbij de bevoegde autoriteit over een beoordelingsmarge heeft beschikt, dienen te worden getoetst aan artikel 4 bis Kaderbesluit 2002/584/JBZ en aan artikel 12 van de OLW. Zowel de officier van justitie als de raadsman hebben de rechtbank verzocht de overlevering te weigeren, omdat het verzamelvonnis van 24 januari 2020 (referentienummer: VI K 565/19) niet aan de eisen van artikel 12 OLW voldoet en ook geen reden is om af te zien van weigering op grond van artikel 12 OLW. Oordeel van de rechtbank Uit de stukken blijkt dat de opgeëiste persoon niet is verschenen op het proces dat heeft geleid tot het verzamelvonnis van 24 januari 2020 (referentienummer: VI K 565/19), terwijl zich ook niet één van de in artikel 12, sub a tot en met d, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan. Gelet daarop kan de overlevering op grond van artikel 12 OLW worden geweigerd. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij acht daarbij het volgende van belang. Uit het EAB en de aanvullende informatie van 11 oktober 2022 en 8 november 2022 blijkt niet dat de opgeëiste persoon op enigerlei wijze op de hoogte was van de procedure die tot het verzamelvonnis heeft geleid. Allereerst geldt dat het verzamelvonnis niet op zijn verzoek, maar ex officio, dus ambtshalve is gewezen. De Poolse autoriteiten hebben in de aanvullende informatie aangegeven dat de oproep is verzonden naar het adres dat de opgeëiste persoon tijdens het vooronderzoek op 14 maart 2011 heeft opgegeven, maar niet blijkt dat deze oproeping hem ook daadwerkelijk heeft bereikt. Ook blijkt niet uit de stukken dat de opgeëiste persoon in de procedure die heeft geleid tot het verzamelvonnis daaraan voorafgaand een instructie heeft ontvangen om adreswijzigingen door te geven. Op basis van de voorhanden zijnde informatie kan de rechtbank dus niet vaststellen dat de opgeëiste persoon rekening had kunnen en moeten houden met een mogelijke procedure tot het samenvoegen van verschillende veroordelingen. In dit licht kan dan ook niet worden geoordeeld dat het aan onzorgvuldigheid van de opgeëiste persoon te wijten is dat de oproepen voor de procedure tot het samenvoegen van eerdere veroordelingen hem niet hebben bereikt. Overlevering leidt daarom tot een schending van zijn verdedigingsrechten. Nu de overlevering op grond van artikel 12 OLW wordt geweigerd voor het aan het EAB ten grondslag liggende verzamelvonnis, behoeven de onderliggende uitspraken geen nadere bespreking.