Procesverloop

Overwegingen 1. [eiseres] ontvangt sinds 30 september 2010 een uitkering op grond van de Wajong. Vanaf 1 maart 2018 heeft [eiseres] naast haar uitkering gewerkt op basis van een nul-urencontract. Vanaf dat moment heeft het Uwv de inkomsten uit arbeid achteraf verrekend met de Wajong-uitkering en ontving [eiseres] haar uitkering op basis van een voorschot. Sinds september 2017 viel [eiseres] onder de voortgezette werkregeling waardoor haar inkomen werd aangevuld tot het wettelijk minimum. In september 2020 is zij fulltime gaan werken en dat heeft zij volgehouden tot en met april 2021. 2. Op 1 januari 2021 is de Wet vereenvoudiging Wajong in werking getreden. Hierdoor wordt de Wajong-uitkering op een andere manier berekend. Om te voorkomen dat de Wajong-uitkering door de nieuwe berekeningswijze lager uitvalt, wordt een garantiebedrag vastgesteld. Voor de vaststelling van het garantiebedrag berekent het Uwv het gemiddelde inkomen over de periode van 1 december 2019 tot en met 30 november 2020. De hoogte van de uitkering volgens de nieuwe berekeningsmethode wordt vergeleken met het garantiebedrag en het hoogste bedrag van deze twee wordt uitgekeerd. 3. Met het primaire besluit, gehandhaafd met het bestreden besluit, heeft het Uwv voor [eiseres] het garantiebedrag vastgesteld op € 15,04 bruto per dag (exclusief vakantiegeld). Dit bedrag geldt vanaf 1 januari 2021. Het standpunt van [eiseres] 4. [eiseres] heeft in beroep vaststelling van een hoger garantiebedrag bepleit. Op haar beroepsgronden gaat de rechtbank hierna in. Het oordeel van de rechtbank 5. Uit de nota van toelichting bij het Besluit garantiebedrag blijkt dat het de bedoeling is geweest dat een Wajonger er door de inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging Wajong niet op achteruitgaat. Dat dit de bedoeling is geweest, onderkent het Uwv. Dat dit niet zo uitpakt in het geval van [eiseres] onderkent het Uwv ook. Maar het Uwv stelt dat het garantiebedrag volgens de daarvoor geldende regels is vastgesteld en de regelgeving het Uwv geen vrijheid geeft om het garantiebedrag op een andere wijze vast te stellen. 6. [eiseres] stelt dat toepassing van de regelgeving in haar geval onevenredig uitpakt. Door de nieuwe berekeningswijze ontvangt zij een lagere Wajong-uitkering. [eiseres] vindt dat haar garantiebedrag op een zodanige wijze moet worden aangepast, dat zij er met haar Wajong-uitkering niet op achteruitgaat. De uitkomst van de besluitvorming van het Uwv verdraagt zich ook niet met de bedoeling, zoals die door de regelgever is uitgesproken. Daarnaast voert [eiseres] aan dat het Uwv bij de berekening van haar gemiddelde inkomen ten onrechte is uitgegaan van twaalf maanden loon. [eiseres] heeft in de referteperiode namelijk dertien keer loon ontvangen. [eiseres] doet verder een beroep op het vertrouwensbeginsel. 7. Tussen partijen is niet in geschil dat [eiseres] in de laatste drie maanden van de periode waarover het garantiebedrag is berekend, heeft gewerkt in een functie met een belasting die niet in overeenstemming was met haar functionele mogelijkheden. [eiseres] heeft weliswaar in die drie maanden fulltime gewerkt, maar dit was boven haar mogelijkheden. Het Uwv heeft dit niet betwist, zodat de rechtbank daarvan zal uitgaan. 8. De rechtbank oordeelt dat toepassing van de regelgeving in dit geval zodanig onevenredig is dat het de taak van de bestuursrechter is om tot een uitkomst te komen die in overeenstemming is met de kenbare bedoeling van de regelgever. De rechtbank betrekt hierbij de omstandigheid dat de laatste drie maanden van de periode waarover het garantiebedrag van [eiseres] is berekend niet representatief zijn voor haar werkpatroon en inkomen. Dit terwijl het uitdrukkelijk de bedoeling van de regelgever is om uit te gaan van een representatieve periode voor het gemiddelde inkomen. [eiseres] heeft daarnaast gesteld dat zij er door de nieuwe berekeningswijze honderden euro’s op achteruit is gegaan. Dat zij er in inkomen op achteruit is gegaan, heeft het Uwv ook niet weersproken. De inkomensachteruitgang van [eiseres] is in tegenspraak met de bedoeling van de regelgever dat niemand erop achteruitgaat door de inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging Wajong. [eiseres] heeft dus gelijk dat toepassing van de regelgeving in dit geval voor haar onevenredig uitpakt. De overige beroepsgronden behoeven dan ook geen bespreking meer. 9. Het beroep is gegrond en de rechtbank vernietigt het bestreden besluit. Het Uwv moet het garantiebedrag van [eiseres] opnieuw berekenen. Dat moet het Uwv doen door de berekening van het garantiebedrag te baseren op het inkomen over de periode 1 augustus 2019 tot en met 31 augustus 2020. De rechtbank gaat bij de keuze voor deze berekeningsperiode uit van het gemiddelde inkomen over een jaar, omdat uit de nota van toelichting blijkt dat het een bewuste keuze is geweest van de regelgever om de periode uit te breiden van het gemiddelde inkomen over drie naar twaalf maanden. Het Uwv zal opnieuw moeten beslissen op het bezwaar van [eiseres] met inachtneming van deze uitspraak. 10. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat het Uwv aan [eiseres] het door haar betaalde griffierecht vergoedt. 11. De rechtbank veroordeelt het Uwv in de door [eiseres] gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand forfaitair vast op € 1.518,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 759,- en een wegingsfactor 1).