Procesverloop

Procesverloop Op 14 mei 2021 heeft de heffingsambtenaar een naheffingsaanslag parkeerbelasting aan [eiser] opgelegd. In de uitspraak op bezwaar van 7 juli 2021 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van [eiser] niet-ontvankelijk verklaard. [eiser] heeft daartegen beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is behandeld op de zitting van 3 februari 2022. [eiser] en zijn gemachtigde zijn niet verschenen. De heffingsambtenaar heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen 1. De heffingsambtenaar heeft het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van een machtiging. 2. [eiser] stelt zich op het standpunt dat het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard, omdat aan hem de gelegenheid had moet worden geboden om het verzuim te herstellen. De heffingsambtenaar heeft die gelegenheid geboden per e-mail. [eiser] voert aan dat dat niet per e-mail had gemogen, omdat de gemachtigde van [eiser] de elektronische weg voor dit soort correspondentie niet heeft opengesteld. Wel heeft de gemachtigde van [eiser] het bezwaarschrift per e-mail ingediend, maar onderaan het e-mailbericht staat: “Salus Juristen stelt geen e-mail open voor verdagingen, verzuim herstel, uitnodigingen en soortgelijke formele bestuurlijke berichten”. 3. Niet in geschil is dat [eiser] de machtiging waar de heffingsambtenaar per e-mailbericht om heeft verzocht, niet heeft ingediend. Het geschil spitst zich toe op de vraag of (de gemachtigde van) [eiser] op correcte wijze de herstelverzuimbrief heeft ontvangen. 4. Het criterium van artikel 2:14, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht is of iemand kenbaar heeft gemaakt dat hij elektronisch voldoende bereikbaar is. Bereikbaarheid is een objectief gegeven en niet een vrije keuze van de ontvanger. De bereikbaarheid kan daarom niet afhankelijk worden gesteld van de inhoud van het te verzenden bericht. In dit geval heeft de gemachtigde van [eiser] per e-mail bezwaar gemaakt en is ook gebleken dat de heffingsambtenaar de volgende dag naar hetzelfde e-mailadres de herstelverzuimbrief heeft verstuurd. [eiser] betwist niet dat hij de herstelverzuimbrief daadwerkelijk heeft ontvangen. De rechtbank oordeelt daarom dat de gemachtigde van [eiser] kenbaar heeft gemaakt dat hij per e-mail voldoende bereikbaar was. 5. De uitspraken waarnaar [eiser] heeft verwezen leiden niet tot een ander oordeel, want deze betreffen niet wat de rechtbank hiervoor heeft overwogen. Dit betekent dat de heffingsambtenaar de herstelverzuimbrief per e-mail aan de gemachtigde van [eiser] heeft mogen verzenden en het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. 6. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling of vergoeding van het griffierecht bestaat geen aanleiding.