<nr>1</nr>Procesgang

<nr>1</nr>Procesgang De vordering is behandeld op de openbare zitting van 28 oktober 2021. Het onderzoek heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie, mr. K. van der Schaft. De opgeëiste persoon en zijn raadsvrouw, mr. A.M. Timorason, advocaat te Amsterdam, zijn niet verschenen. Het onderzoek ter terechtzitting is voor bepaalde tijd geschorst, omdat de opgeëiste persoon in verband met een mogelijke coronabesmetting niet aanwezig kon zijn op zitting. De rechtbank heeft de behandeling met instemming van partijen in gewijzigde samenstelling hervat op de openbare zitting van 17 november 2021 in de stand waarin het zich bevond op het moment van schorsing van 28 oktober 2021. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie, mr. K. van der Schaft. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsvrouw, mr. A.M. Timorason, advocaat te Amsterdam en door een tolk in de Poolse taal. Op grond van artikel 22, derde lid, OLW heeft de rechtbank de termijn waarbinnen zij op grond van het eerste lid van dit artikel uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd omdat zij die verlenging nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen.

<nr>3</nr>Grondslag en inhoud van het EAB In het EAB wordt melding gemaakt van een enforceable judgment of Sᾳd Rejonowy (District Court) in Suwalki (Polen) dated 25 February 2015, reference: II K 25/15. De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van 1 jaar, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog 11 maanden en 21 dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis. Dit vonnis betreft het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. 3.1 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW Standpunt van de verdediging De raadvrouw stelt zich op het standpunt dat de overlevering moet worden geweigerd op grond van artikel 12 OLW. De opgeëiste persoon is niet in persoon verschenen bij het proces dat tot de beslissing heeft geleid, terwijl zich ook niet één van de in artikel 12, sub a tot en met d, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan. De opgeëiste persoon heeft geen afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij zijn proces. Hij heeft niet getracht te ontkomen aan de betekening van de oproeping en heeft niet getracht contact met rechterlijke instanties en zijn advocaat te vermijden. Noch de opgeëiste persoon, noch zijn advocaat, waren op de hoogte van de zitting. Uit het dossier blijkt niet dat hij op de hoogte was van het feit dat hij adreswijzigingen diende door te geven, nu een “instruction on the rights and duties in the course of the criminal proceedings” ontbreekt. Het vonnis is daarnaast enkel aan een adult house member afgegeven waardoor deze wijze van bekendmaken van een vonnis onvoldoende is om te stellen dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van zijn veroordeling. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering kan worden toegestaan. De opgeëiste persoon heeft in 2019 een verklaring afgelegd waaruit blijkt dat hij op de hoogte was van het proces en aanwezig was bij de omzettingszitting. Hij heeft toentertijd schuld bekend en een deal afgesproken met de Poolse officier van justitie. De opgeëiste persoon was derhalve op de hoogte van het feit dat er een strafrechtelijk onderzoek tegen hem was ingesteld en welke gevolgen dat voor hem kon hebben. Hij is door zijn eigen handelen niet op de hoogte van de strafprocedure gebleven. De officier van justitie verwijst in dit verband naar vergelijkbare zaken waarin de rechtbank Amsterdam op 15 april 2021, 12 mei 2021, 15 juni 2021 en 18 juni 2021 uitspraak heeft gedaan. Daarnaast is de oproep en het vonnis naar het door de opgeëiste persoon opgegeven adres verzonden. De officier van justitie verwijst in dat verband naar vergelijkbare zaken waaronder een uitspraak van 29 juni 2021 waarin de rechtbank Amsterdam uitspraak heeft gedaan. De opgeëiste persoon heeft er destijds zelf voor gekozen om niet langer deel te nemen aan de procedure en geen adreswijzigingen door te geven en heeft daarmee stilzwijgend afstand gedaan van zijn recht om in persoon ter zitting te verschijnen. Dat betekent dat de rechtbank kan afzien van de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW. Oordeel van de rechtbank De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt. Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd. De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren, omdat overlevering naar haar oordeel geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon inhoudt. Uit de brief van 26 november 2019 blijkt immers dat de opgeëiste persoon wel degelijk op de hoogte was van de feiten waarvan hij werd verdacht, alsmede van de omstandigheid dat een strafrechtelijk onderzoek tegen hem liep die tot een vervolging zou leiden. Hij heeft bij een verhoor op 2 januari 2015, in aanwezigheid van zijn advocaat een overeenkomst gesloten met de Poolse officier van justitie op grond van artikel 335 van het Poolse Wetboek van Strafvordering, inhoudende dat aan hem ter zake van de feiten waarvan hij werd verdacht op vordering van de officier van justitie door de rechtbank een voorwaardelijke gevangenisstraf van één jaar zou worden opgelegd. Hij wist daarom dat hij strafrechtelijk zou worden vervolgd en dat hij in verband daarmee officiële correspondentie zou ontvangen op het door hem opgegeven adres. De oproep voor het proces werd gestuurd naar het adres dat de opgeëiste persoon in het vooronderzoek heeft opgegeven. Gelet op het feit dat de opgeëiste persoon in aanwezigheid van een advocaat een overeenkomst heeft gesloten met de officier van justitie, is hij van meet af aan op de hoogte geweest van de strafprocedure die tegen hem zou worden ingesteld, zodat hij zijn verdedigingsrechten heeft kunnen uitoefenen. Uit het handelen van de opgeëiste persoon kan worden afgeleid dat hij uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces. Het verweer wordt verworpen.