ECLI:NL:RBAMS:2021:5223 text/xml public 2021-11-23T17:02:07 2021-09-19 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Amsterdam 2021-09-16 13/751718-21 Uitspraak Eerste en enige aanleg NL Amsterdam Strafrecht; Europees strafrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2021:5223 text/html public 2021-09-30T09:06:53 2021-10-06 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBAMS:2021:5223 Rechtbank Amsterdam , 16-09-2021 / 13/751718-21 EAB België, detentiegarantie, overlevering toegestaan RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13.751718-21 RK nummer: 21/3839 Datum uitspraak: 16 september 2021 UITSPRAAK op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 9 juli 2021 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 17 juni 2021 door het Parket van de procureur des Konings Antwerpen – afdeling Turnhout, België en het strekt tot de aanhouding en overlevering van: [opgeëiste persoon], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1997 , zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland, gedetineerd in de [detentieplaats], hierna te noemen de opgeëiste persoon.

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 2 september 2021. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. M. Diependaal. De opgeëiste persoon is bijgestaan door mr. M.A.M. Pijnenburg, advocaat te Amsterdam. Op grond van artikel 22, derde lid, OLW heeft de rechtbank de termijn waarbinnen zij op grond van het eerste lid van dit artikel uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd omdat zij die verlenging nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen.

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.

In het EAB wordt in rubriek b)1 ‘aanhoudingsbevel of een gelijkwaardige rechterlijke beslissing’ melding gemaakt van een vonnis bij verstek van de correctionele rechtbank Antwerpen, afdeling Antwerpen van 28 oktober 2020, met kenmerk: 2020/3641. In deze rubriek is ook vermeld dat sprake is van een veroordeling bij verstek met onmiddellijke aanhouding. In rubriek b)2 ‘voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis’ wordt het vonnis, waarbij volgens de informatie in rubriek c) 2 van het EAB een gevangenisstraf van 40 maanden is opgelegd, niet genoemd. Uit informatie in onderdeel d) van het EAB blijkt dat het vonnis nog niet onherroepelijk is. De opgeëiste persoon heeft een rechtsmiddel ingesteld tegen het vonnis waarop nog niet onherroepelijk is beslist. Het voorgaande maakt dat de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 4 bis Kaderbesluit 2002/584/JBZ, artikel 12 OLW niet van toepassing is op het vonnis. Uit het arrest Tupikas van het Hof van Justitie van de Europese Unie volgt immers dat de beslissing als bedoeld in artikel 4 bis van het Kaderbesluit de onherroepelijke veroordeling is. De overlevering wordt in dit geval verzocht ten behoeve van een door de justitiële autoriteiten van België ingesteld strafrechtelijk onderzoek ter zake van het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan naar Belgisch recht strafbare feiten, waarbij een veroordeling voor die feiten nog niet onherroepelijk is. Het voormelde vonnis betreft de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB. Een door de griffier gewaarmerkte fotokopie van dit onderdeel is als bijlage aan deze uitspraak gehecht. De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. Op grond van artikel 6a, eerste lid, OLW kan de overlevering van een Nederlander onder de nader in die bepaling omschreven voorwaarde worden geweigerd, indien de overlevering is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf. Deze bepaling is in dit geval niet van toepassing, omdat het vonnis nog niet onherroepelijk is. De weigeringsgrond van artikel 6a OLW is daarom niet van toepassing.

Onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, moet achterwege blijven, nu de uitvaardigende justitiële autoriteit de feiten heeft aangeduid als feiten vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. De feiten vallen op deze lijst onder de nummers 18 en 21, te weten: Georganiseerde of gewapende diefstal Racketeering en afpersing Volgens de in rubriek c) van het EAB vermelde gegevens is op deze feiten naar Belgisch recht een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren gesteld.

De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. Zijn overlevering kan daarom worden toegestaan, indien naar het oordeel van de rechtbank is gewaarborgd dat, zo hij ter zake van de feiten waarvoor de overlevering kan worden toegestaan in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf wordt veroordeeld, hij deze straf in Nederland zal mogen ondergaan. De Procureur des Konings Antwerpen – afdeling Turnhout, België heeft met een brief van 16 juli 2021 de volgende garantie gegeven: “Overeenkomstig artikel 5 §3 van het kaderbesluit van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel, bied ik u de garantie voor de terugkeer naar Nederland van de door u over te leveren Nederlandse onderdaan of ingezetene, in casu [opgeëiste persoon]. Deze garantie houdt in dat, eens betrokkene in België onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf of maatregel is veroordeeld, deze persoon naar Nederland zal terugkeren om zijn straf of maatregel aldaar te ondergaan. De terugkeer zal gebeuren op basis van het Europees Kaderbesluit inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op de vrijheidsbenemende straffen of maatregelen uitgesproken in een lidstaat van de Europese Unie (2008/909/JBZ).” Naar het oordeel van de rechtbank is de hiervoor vermelde garantie voldoende.

Bij uitspraak van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:3243) heeft de rechtbank in de zaak van een andere opgeëiste persoon geconcludeerd dat in België een reëel gevaar bestaat op een onmenselijke of vernederende behandeling voor gedetineerden die terecht komen in een instelling waar sprake is van grondslapers, waardoor de minimale persoonlijke ruimte in een meerpersoonscel van 3 m2 niet meer is gewaarborgd, alsmede waar sprake is van niet-afgeschermde toiletten in meerpersoonscellen. De detentie-instellingen waar hiervan sprake is, zijn: Antwerpen, Gent, Brugge, Oudenaarde, Hasselt, Dendermonde en Mechelen. De rechtbank is van oordeel dat met de door de uitvaardigende justitiële autoriteit verstrekte informatie, ondersteund door informatie van de Federal Public Service Justice van 20 juli 2021, voldoende vaststaat dat de opgeëiste persoon na overlevering in de detentie-instelling in Beveren terecht zal komen, ten aanzien waarvan de rechtbank geen reëel gevaar op een onmenselijke of vernederende behandeling heeft vastgesteld. Artikel 11 OLW staat dus niet in de weg aan overlevering van de opgeëiste persoon.

Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW, er ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan en er geen sprake is van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven, dient de overlevering te worden toegestaan.

De artikelen 2, 5, 6 en 7 Overleveringswet.

STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan Parket van de procureur des Konings Antwerpen – afdeling Turnhout, België. Aldus gedaan door mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter, mrs. J.G. Vegter en A.K. Mireku, rechters, in tegenwoordigheid van mr. R.R. Eijsten, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 16 september 2021. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Hof van Justitie van de EU, 10 augustus 2017, C-270/17 PPU, ECLI:EU:C:2017:628, punt 74.